Λογοτεχνία

Published on Αύγουστος 26th, 2017 | by admin

0

Ο κομμουνιστής της Μονμάρτρης: Οι ιδέες ανθίζουν παντού

Γράφει ο Αλέξανδρος Στεργιόπουλος για toperiodiko.gr 

Η αλλαγή, σε πολιτικό-ιδεολογικό επίπεδο, σε βρίσκει και σε προκαλεί. Ή θα τη δεχτείς και θα την ακολουθήσεις ή θα την απορρίψεις και θα συνεχίσεις τη ζωή σου. Σε κάθε περίπτωση η επαφή με έναν νέο κόσμο δεν περνά έτσι αδιάφορα. Κάτι αφήνει και κάνει τον μέχρι πρότινος αθώο άνθρωπο να βλέπει τον κόσμο διαφορετικά. Ο κομμουνισμός είναι η ανώτερη βαθμίδα εξέλιξης του σοσιαλισμού και αυτό είναι το ζητούμενο για κάποιον που οραματίζεται έναν κόσμο καλύτερο, δικαιότερο… Η επαφή με άτομα που ιδιωτεύουν, που ζουν για να ικανοποιούν τη ματαιοδοξία τους και όσων είναι κοντά τους, προκαλεί αναπάντεχες αναταράξεις που στο τέλος οδηγούν στη γέννηση ενός νέου ανθρώπου και ενός πιο λαμπερού κόσμου.

Ο Michael Kleeberg αναδεικνύει την μη αναμενόμενη συνάντηση μέσα από τον λόγο της κωμωδίας. Το εν λόγω είδος δεν είναι εύκολο στον χειρισμό. Απαιτεί ακρίβεια, αμεσότητα, διεισδυτικότητα, οξυδέρκεια. Η εύθυμη ιστορία του γερμανού συγγραφέα διαθέτει όλα τα προηγούμενα και καταφέρνει να ισορροπήσει ανάμεσα στο πολιτικό σχόλιο και τον σεβασμό. Η ανατροπή των στερεοτύπων αποτελεί τη βάση αυτού του “παιχνιδιάρικου” διηγήματος. Η φράση “τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται” διατρέχει τις σελίδες του και ορίζει την αρχή και το τέλος.

Τον Απρίλιο του 1935 το Κ.Κ Γαλλίας λαμβάνει εντολή από τη Μόσχα να φέρει στη Γιορτή της Ειρήνης έναν εκπρόσωπο από κάθε λαό ο οποίος στέναζε υπό την καταπίεση του γαλλικού ιμπεριαλισμού. Υπήρχαν μέλη του κόμματος από το Αλγέρι, το Βιετνάμ, την Πολυνησία. Κανείς όμως από την Αφρική. Ωσπου μετά από αγγελία σε εφημερίδα εμφανίζεται ο Λουτσιάνο ντι Λαμερμούρ. Ναι, είναι μαύρος, αλλά είναι και αδελφή! Η έκπληξη εισβάλλει με ορμή και φέρνει σε αμηχανία τους ηγέτες του κόμματος. Για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο υπάρχει στερεότυπο του κομμουνιστή: Σοβαρός, βλοσυρός, κουρασμένο σώμα, μαχητικό βλέμμα, ντύσιμο απλό, σε αποχρώσεις γκρίζου και καφέ, ρούχα εργάτη. Ο Λαμερμούρ όμως είναι καθετί αντίθετο απ’ αυτό που έχουν μάθει τα μέλη του Κ.Κ. Γαλλίας. Φανταχτερός, μπριόζος, προκλητικός, καλλιτέχνης σε καμπαρέ…

Ο Kleeberg ενώνει τον φαινομενικά ρηχό κόσμο του θεάματος με αυτόν της πολιτικής και αποδεικνύει ότι οι ιδέες όχι μόνο είναι άφθαρτες, αλλά μπορούν να ανθίσουν και στα πιο απίθανα μέρη. Για τον Kleeberg πρώτα έρχεται ο άνθρωπος και ο χαρακτήρας του και μετά όλα τα υπόλοιπα. Η ανατροπή στο τέλος, αν και την περιμένεις, σε κάνει συμμέτοχο στην ουσιαστική αλλαγή που συντελείται. Η ειλικρίνεια του θεάματος φέρνει τα πάνω-κάτω και τη συμπόρευση ιδεολογίας-ψυχαγωγίας. Η μετάφραση της Βάνας Χατζάκη στέκεται στο ύψος των περιστάσεων.

Info: Michael Kleeberg, “Ο κομμουνιστής της Μονμάρτρης”, μετάφραση: Βάνα Χατζάκη, Εκδ. Αγρα

Tags: , , ,


About the Author



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑