Exclusive Reviews

Published on Ιανουάριος 12th, 2016 | by Έφη Kαραχάλιου

0

Η «Άλκηστις» της Στέργιας Κάββαλου με την Έφη Νιχωρίτη: Η καλύτερη απεικόνιση της Γυναίκας του σήμερα…

Άλκηστις κατά κύριο λόγο η γυναίκα του Άδμητου που σύμφωνα με την μυθολογία έδωσε την ζωή της στην Θεά Άρτεμη, στην θέση του συζύγου της,  για να τον γλιτώσει .Η ηρωίδα AΆλκηστις  όμως του μονολόγου της εξώπορτας δεν έχει και πολλές ομοιότητες  με την Άλκηστη της μυθολογίας. Πρώτα από όλα η δική μας Άλκηστις, αυτή  η γυναίκα που δυσανασχετεί, πανικοβάλλεται και σιγά σιγά αποδέχεται με έναν περίεργο και νοσταλγικό τρόπο  το γεγονός ότι έχει κλειδωθεί έξω από το σπίτι της, μάλλον περισσότερο μας θυμίζει μια αντιηρωίδα παρά μια ηρωίδα, ενώ η ιστορία αυτή που εκτυλίσσεται έξω από την πόρτα κάθε άλλο παρά μυθοπλασία είναι .Μας φέρνει στο μυαλό  περισσότερο διηγήσεις, σύγχρονων,  «χειραφετημένων γυναικών» ή φοβίες περάσματος στην πραγματική ενηλικίωση πολλών νεαρών κοριτσιών.alkistis-theatro-dithyramvos

Η Άλκηστις λοιπόν ξεχνάει τα κλειδιά της και θυμάται έξω από την πόρτα της τα πάντα. Τα πιο «άγρια» νιάτα της, την σχέση και τις ανασφάλειες που της δημιουργούσε ο πρώην σύζυγος της, μια ερωτική συνεύρεση που την έβγαλε για λίγο από τον καθωσπρεπισμό και την ρουτίνα, την σχέση της με τα παιδιά της, μια άμβλωση που την έχει φαινομενικά απωθήσει από την μνήμη της, μέχρι και συμβουλές ομορφιάς που άκουσε στην τηλεόραση. Όσο φαινομενικά χειραφετημένη μπορεί να μοιάζει αυτή η γυναίκα, από τις πρώτες κιόλας φράσεις μπορείς να καταλάβεις ότι είναι έρμαιο .Η κοινωνία του θεάματος έκανε την Άλκηστη ένα αντικείμενο. Το αντικείμενο επιθυμίας του Άλλου. Ποιού Άλλου ; Εκείνου του Άλλου που συμβολίζει τον Νόμο, τον κοινωνικό νόμο που θέλει τις γυναίκες όχι ανθρώπους, αλλά πλαστικά σώματα, κολλάζ εμπορικών προϊόντων και φυσικά καλοκαρδισμένα ρομποτικά της παραγωγής. Η γυναίκα κούκλα, η γυναίκα της μόδας, γυναίκα της καριέρας αλλά πουθενά η γυναίκα άνθρωπος .Η γυναίκα μόνο ως εμπόρευμα.

monologos-2

Ο έρωτας δεν μπόρεσε να σώσει την Άλκηστη. Πάντα παγιδευμένη στην επιθυμία του κοινωνικού Άλλου, στον μικρόκοσμο της αυτός ο Άλλος παίρνει την μορφή του συζύγου. Δυστυχώς όμως η Άλκηστις δεν μπόρεσε να γίνει το αντικείμενο της επιθυμίας του συζύγου της. Αυτό την κλόνισε ανεπανόρθωτα. Το ότι μένει έξω από το σπίτι της την πανικοβάλει όχι απλά γιατί ξέχασε τα κλειδιά της. Αυτό το συμβάν αποχτά μια άλλη συμβολική αξία για εκείνη. Της θυμίζει ότι η απόρριψη της από τον Συζυγικό Άλλο είναι ταυτόχρονα και μια απόρριψη από το κοινωνικό Άλλο. Σε ένα σύστημα που φαινομενικά όλοι έχουν την θέση τους, το δικό τους μικροσύστημα, εκείνη βιώνει πως είναι όταν αυτό το μικροσύστημα καταρρέει, πως είναι όταν δεν υπάρχει κανένας σπίτι να σε περιμένει, πως αυτό το σύστημα που σε έθρεψε ως το αντικείμενο της επιθυμίας του Άλλου σε αφήνει μόνο σου παρέα με τις ανασφάλειες και τις αναμνήσεις σου, όταν χάνεις αυτό τον ρόλο, όταν δεν ανταποκρίνεσαι έτσι όπως έπρεπε να έχεις ανταποκριθεί.Alkistis-monologos-e1449235600381-864x400_c

Παρ όλα αυτά η Άλκηστις δεν έχει ιδέα για συστήματα και τέτοια πράγματα. Η Άλκηστις κλείνει τα αυτιά  της στα κακά νέα στους πολέμους, στην δυστυχία ,στην φτώχεια και επικεντρώνεται όλο και περισσότερο στο μικρόκοσμο της .Παγιδευμένη λοιπόν σε αυτή την μικροκλίμακα θεώρησης του κόσμου, τα προσωπικά της δράματα φαντάζουν όλο και πιο πολύ δυσβάσταχτα. Τι θα μπορούσε τελικά να την σώσει ;Ένας νέος έρωτας ;Μια φυγή, ένα ταξίδι; Ο γιός της; Η απάντηση μάλλον δεν μπορεί να έρθει από εμάς; Ο καθένας ας βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.4250a__23259d55d028ead137513579abf1580e_S1

Η φρέσκια αυτή παράσταση ήταν μια ευχάριστη Σαββατιάτικη έκπληξη που μας θύμισε ότι μάλλον σαν νέα γενιά έχουμε πολύ παραπάνω να δώσουμε από ηττοπάθεια ,μιζέρια ,βουτιά στον μικρόκοσμο μας. Έχουμε να δώσουμε τέχνη,όχι από αυτή την αποστειρωμένη,διανοουμενιζέ. Η τέχνη μας είναι αυτή που το ατομικό μας αδιέξοδο εκφράζεται με έναν πιο συλλογικό τρόπο μέσω της δημιουργικότητας…

Το εξαιρετικό κείμενο είναι  της Στέργιας Κάββαλου.

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία / ερμηνεία:  Έφη Νιχωρίτη

Σκηνικά / κοστούμια: Αγγελική Δημουλή

Μουσική /Art work:  Γιώργος Μυλωνάς (Jnk)

Φωτογραφίες: Θανάσης Μπαρλαγιάννης.

 Από τη μέρα της παράστασης το έργο της Στέργιας Κάββαλου, θα κυκλοφορεί και σε βιβλίο από τις εκδόσειςΒακχικόν (περισσότερα για αυτό εδώ...)

Για πληροφορίες για την παράσταση απευθυνθείτε εδώ

 

 

Tags: , , , ,


About the Author

Καφεϊνοεξαρτώμενη μορφή ζωής, στον ελεύθερό της χρόνο φτιάχνει ασπιρίνες και βλέπει ταινίες του Zhang Yimou.



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to Top ↑