Δεν είναι ψέμα να πούμε πώς ο Slaine, αν και έντονα επηρεασμένος από τον προπάτορα του σύγχρονου είδους του heroic epic fantasy Conan, φαντάζει πιο παλιός, ωμός και άμεσος. Αυτό συμβαίνει διότι ο δημιουργός του χαρακτήρα, Pat Mills πήρε τη δική του έμπνευση και setting απευθείας από τους κέλτικους μύθους, όπως έχουμε ήδη αναφέρει. Εάν όμως στο Οι Θησαυροί της Βρετανίας έχουμε μια συνάντηση της ιρλανδικής και της βρετανικής μυθολογίας, η διάσημη ιστορία του χαρακτήρα, το Ο Κερασφόρος Θεός (πλέον και στα ελληνικά από τη Jemma Press, σε εξαιρετική και ρέουσα μετάφραση της Μπέλλας Σπυροπούλου), αποτελεί ένα επικό, αιματοβαμμένο, σκωπτικό εορτασμός των γαελικών ριζών του χαρακτήρα.
Ονόματα και έννοιες που ξεπηδούν απευθείας από τη χώρα των ξωτικών παίρνουν νέα ζωή (αλλά και όπλα) και μάχονται για τη μοίρα του κόσμου σε μια ιστορία που αποτελεί τον ορισμό του fantasy όπως το ξέρουμε σήμερα, με όλα τα θετικά (αλλά και τα αρνητικά του). Ταυτόχρονα, δε χρειάζεται ο αναγνώστης να έχει κάποια προηγούμενη γνώση του χαρακτήρα ή των ιστοριών. Με μια έξυπνη εγκιβωτισμένη αφήγηση ο Mills όχι απλά επανεισάγει τους χαρακτήρες, αλλά δημιουργεί και τον χώρο ώστε αυτοί να αποκτήσουν εξέλιξη, τρισδιάστατη προσωπικότητα και στόχους μέσα στην ιστορία. Έτσι λύνει και το πρόβλημα που συχνά αντιμετωπίζουν τα serialised κόμικς προτού έχουν την ευκαιρία να βρεθούν όλα τα τεύχη δεμένα σε έναν τόμο, όπως τους αρμόζει. Παράλληλα, ο συγγραφέας, τονίζοντας τον ήδη έντονο μυθολογικό χαρακτήρα της ιστορίας, δίνει στους χαρακτήρες αλλά και την πλοκή χώρο να αναπνεύσει και τη μπολιάζει με μια καλή δόση μυσταγωγικού μυστηρίου που παρασέρνει τον αναγνώστη. Ακόμα και τα κενά δηλαδή έχουν την πρέπουσα θέση.
Ιρλανδία, φύση, ναρκωτικά, έτσι μάθαμε από παιδιά
Ο Mills έχει κάνει εκτεταμένη έρευνα στη συχνά αφαιρετική (και άρα δύσκολο να αποδοθεί) κέλτικη μυθολογία. Ταυτόχρονα όμως αυτές οι “ελλείψεις”, αποτελούν και την έμπνευση για την επαύξηση της σε ένα σύγχρονο fantasy πλαίσιο, το οποίο δένει τόσο καλά με το αρχικό υλικό που είναι δύσκολο πλέον να ξεχωρίσουν. Ακόμα και τα κωμικά/ σατυρικά στοιχεία είναι τόσο ταιριαστά με τους μύθους που η διασύνδεσή τους λειτουργεί πλήρως αρμονικά. Το ένα ρέει μέσα στο άλλο, και δημιουργούνται τελικά στοιχεία που τα φωτίζουν αμφότερα. Εντάσεις, ανατροπές, ρυθμικές εναλλαγές, όλα συντελούν σε ένα (κάτι παραπάνω από) άρτιο αποτέλεσμα
Slaine o... φεμινιστής βάρβαρος;
Έτσι λοιπόν η ιρλανδική μυθολογία, φτάνει σε εμάς ολοζώντανη, οργιαστική μέσα στη διασύνδεσή της με τη Φύση και τη Θεά της. Άλλοτε ερωτική, άλλοτε σκληρή και θανατηφόρα, λειτουργεί με έναν κώδικα αξιών εντελώς διαφορετικό από αυτόν που έχουμε συνηθίσει. Και αυτή η δισυπόστατη φύση της Φύσης καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τόσο την πορεία της ιστορίας όσο και τις αντιδράσεις αλλά και την εξέλιξη των χαρακτήρων εντός της. Σε συνάρτηση με αυτό τον εναρμονισμένο κύκλο της ζωής και του θανάτου, ο Mills στην ιστορία του προσθέτει και στοιχεία ενός πιο witchy φεμινισμού, για τον έλεγχο των γυναικών από τους άντρες, της φύσης από τους ανθρώπους, της Θεάς από τους άνδρες ιερείς- δρυίδες της. Τα εν λόγω χαρακτηριστικά βέβαια όμως λόγω (και) της πιο γενικευμένης, μυθολογικής διάστασης του κόμικ δεν αναιρούν την ανδρική οπτική του. Ωστόσο αποτελούν ένα ωραίο σπάσιμο της φόρμας, ειδικά για ένα κόμικ στο μεταίχμιο των τελών του 80 και των αρχών της δεκαετίας του 90, η οποία γέννησε, και στις 2 πλευρές του Ατλαντικού, διάφορα άλλα θέματα.
Bisley όπως Frazeta;
Το σχέδιο του Simon Bisley όχι απλά δε θα μπορούσε να παραληφθεί, αλλά αποτελεί και ένα από τα πλέον ισχυρά χαρτιά αυτού του τόμου. Σχέδια βαριά, φορτωμένα παραμυθικά, σουρεαλιστικά σκηνικά αναδύουν τη διττή αίσθηση ονείρου και εφιάλτη. Οι έντονα σκηνοθετημένες χορογραφίες βίαιων, αιματοβαμμένων μαχών παρασύρουν τον αναγνώστη με τον καταιγιστικό τους ρυθμό, οπτικό και σωματικά αφηγηματικό. Θα ήταν μια τρομερή παράλειψη ένα τέτοιο σχέδιο να μην συνοδεύεται από τη χαρακτηριστική χρωματική παλέτα του Bisley, ενός από τους σημαντικότερους fantasy artists της εποχής (αλλά και γενικά). Και φαίνεται ότι κάτι τέτοιο σκέφτηκαν και αρχικά στην 2000 ΑD, το κλασικό πλέον βρετανικό περιοδικό το οποίο εξέδιδε τότε το Slaine, παρόλο που καθώς η μία χρωματισμένη (λόγω κόστους) ιστορία κάθε τεύχους συνήθως ήταν του star της εταιρείας, του διάσημου Judge Dread. Ωστόσο ο Δικαστής έκανε για λίγο άκρη για τον Βάρβαρο και έτσι μπορούμε να χαρούμε έργα που άνετα έστεκαν και μόνα τους, ως πίνακες επηρεασμένους με, εφάμιλλους δε του Frank Frazetta. Όπως γίνεται κατανοητό, μιλάμε για μία κορυφαία epic fantasy εμπειρία
Άρα;
Πρόδηλα λοιπόν, η επετειακή έκδοση της Jemma, αποτελεί ένα ιδανικό εφαλτήριο για να βουτήξετε στον βίαια σαγηνευτικό κόσμο της ιρλανδικής μυθολογίας και να ταξιδέψετε μέσω της τέχνης του Bisley στην Tir- Na – Og, το νησί της θεότητας και της αιώνιας νεότητας, πριν τον κατακλυσμό…
