Γράφει ο John Harlock
To Kaiji διαδραματίζεται στην Ιαπωνία του 90, μέσα στην εποχή της χαμένης γενιάς και της μεγάλης ανεργίας για τη χώρα.
Ο ίδιος ο Kaiji είναι ένας καθημερινός άνεργος lowlifer που περνάει τις μέρες του με φθηνό τζόγο, τσιγάρα και αλκοόλ, ενώ καταριέται την κατάστασή του, βανδαλίζοντας ακριβά αυτοκίνητα, γιατί όπως λέει “για να έχουν αυτοί τόσα λεφτά, μάλλον εκμεταλλεύονται τους αδύναμους”.
Η ιστορία ξεκινάει όταν ένας yakuza τον επισκέπτεται εξαιτίας ενός δανείου, στο οποίο είχε μπει ο ίδιος σαν εγγυητής, για χάρη ενός παλιού συναδέλφου του. Αφού, λοιπόν, αυτός έγινε «καπνός» ο Kaiji καλείται να αποπληρώσει ένα δάνειο που έχει υπερτοκιστεί και έχει βγει εκτός ελέγχου.
Φυσικά δεν υπάρχει κανένας τρόπος να γίνει αυτό, κάτι που ο μαφιόζος ήδη γνωρίζει, προτείνοντας του μια εναλλακτική: Να συμμετάσχει σε ένα παιχνίδι τζόγου εναντίον άλλων χρεωκοπημένων θυμάτων της μαφίας, που θα λάβει χώρα στο πλοίο Espoir. Από εκεί ξεκινάει μια σειρά με πολλαπλά arcs, τα οποία απαρτίζονται από high risk, high reward παιχνίδια για τους νικητές και αιώνια εργασία για τα χρωστούμενα ή ακόμα και θάνατο για τους χαμένους. Τα παιχνίδια, δε, έχουν σαν βάση είτε μια εναλλακτική από καθημερινά παιδικά, είτε γνωστά παιχνίδια τζόγου.
Όσοι, λοιπόν, έχετε δει Squid Game, κάπου εδώ αρχίζετε ήδη να καταλαβαίνετε τις ομοιότητες.
Από την άλλη μεριά, οι true TheComicWasBetter-ers λέμε για το squid game ότι το comic ήταν καλύτερο και εννοούμε, φυσικά, το kaiji. Ενημερωτικά, ο σκηνοθέτης του squid game Hwang Dong-hyuk έχει παραδεχτεί ανοιχτά ότι έχει εμπνευστεί από το Kaiji.
Το kaiji δεν είναι ένα manga με ‘ωραίο’ σχέδιο, αλλά έχει ακριβώς το σχέδιο που ταιριάζει στις καταστάσεις τρόμου, στις οποίες βρίσκονται οι χαρακτήρες του την ώρα των παιχνιδιών. Αυτό το καταφέρνει με δυο τεχνικές: η μία είναι ότι όλοι οι χαρακτήρες είναι πάντα σχεδιασμένα κάπως «ατσούμπαλα» (γαμψές μύτες, ακανόνιστα δόντια, χοντρά χείλη κλπ) κάτι που απλά εμπλουτίζει την αίσθηση της ρευστότητας μεταξύ ζωής και θανάτου μεταξύ του “εδώ παίζουμε με τις ζωούλες μας” και του “όλα καλά”, αφού το μέλλον τους είναι εντελώς αβέβαιο.
Η δεύτερη αφορά τις μεταφορικές απεικονίσεις της ψυχοσύνθεσης των χαρακτήρων σε κρίσιμες στιγμές, σε συνδυασμό πάντα με την χαρακτηριστική ονοματοποιία του Fukumoto “zawa.. zawa..”. Στο απόγειο του τζόγου, την ώρα που όλες οι ελπίδες έχουν χαθεί, οι χαρακτήρες εμφανίζονται σαν να πνίγονται σε δίνη όσο γυρνάνε τα φύλλα στη τράπουλα ή να κρέμονται στο χείλος του γκρεμού περιμένοντας την επόμενη ζαριά.
O Kaiji ξεχωρίζει σαν χαρακτήρας, παρά το γεγονός ότι είναι τόσο χαρισματικός, όσο ο μέσος τσογαδόρος που πάει στο καζίνο και παίζει το σπίτι του. Δεν είναι ο τζογαδόρος που ξαφρίζει καζίνο, αντιθέτως τυγχάνει τραγικά άτυχος και δεν έχει κανένα ταλέντο σε κανένα τυχερό παιχνίδι, σε συνδυασμό με την αφέλεια και την καλοσύνη του, που τον κάνει πιο ευκολόπιστο κι από παιδί, ολοκληρώνοντάς τον σαν το απόλυτο θύμα. Εξαιτίας αυτού, άλλωστε, μπλέκεται συνεχώς σε καταστάσεις χωρίς σωτηρία, συνήθως με κίνδυνο τη ζωή του ή την ελευθερία του. Σε αυτές λοιπόν τις στιγμές, εκεί που όλα έχουν χαθεί, είναι που βγαίνει ο άλλος εαυτός του Kaiji, η ultimate survivor πλευρά του.
Εκεί βρίσκει τον τρόπο να προτάξει το παιχνίδι πίσω από το παιχνίδι, να αναλύσει τους αντιπάλους, τους κανόνες του παιχνιδιού, ακόμα και το τι περιμένουν από αυτόν. Σε αυτές τις παρτίδες θα τα ρισκάρει όλα, δεν είναι ότι θα κερδίσει όσο το ότι θα γλιτώσει, είτε επειδή πρόσεξε κάτι που δεν έπρεπε, είτε επειδή ακολούθησε ανορθόδοξες στρατηγικές, είτε επειδή, μην έχοντας ο ίδιος καμιά ιδέα, προκαλεί τους αντιπάλους του σε ακόμα πιο τρελούς τζόγους.
Το manga εκδίδεται από το 1996 μέχρι σήμερα, χωρίζεται σε 6 σειρές manga, ενώ τα τελευταία χρόνια εκδίδεται στ’ αγγλικά από τη DENPA.
Παράλληλα υπάρχουν 2 anime seasons και 2 ταινίες live action.
