Δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί πως η ιστορία που γράφεται από άνδρες παραβλέπει τις γυναίκες. Και δεν εννοούμε τις γυναίκες «που κρύβονται πίσω από μεγάλους άνδρες» (πόσο φρικτή έκφραση) αλλά αυτές που βγήκαν μπροστά, αποτέλεσαν δυνάμεις και πρότυπα αλλαγής, αγωνίστηκαν για τους καταπιεσμένους στο πλευρό τους, πρωτοστάτησαν σε μεγάλες αλλαγές στις επιστήμες και τις τέχνες.
Βέβαια δεν είναι κάθε ιστορία γυναίκας επαναστατική. Λόγου χάρη η παρουσία της Σιδηράς Μάργαρετ Θάτσερ σε ένα αφιέρωμα για τις γυναίκες που άλλαξαν τον κόσμο θα είχε σημασία μόνο εάν αφορούσε όσες τον άλλαξαν προς το χειρότερο. Αυτές τις μορφές η (δυτική/ καπιταλιστική) ιστοριογραφία έχει την τάση να τις αναδεικνύει πλήρως. Επομένως, εμάς μας ενδιαφέρουν οι άλλες ιστορίες, οι λιγότερο γνωστές (ή και πλήρως άγνωστες στο ευρύ κοινό), οι αντιαποκιοκρατικές, οι ανθρώπινες.
Το βιβλίο 30 Γυναίκες Που Άλλαξαν τον Κόσμο: Και Πως Μπορείς να Τον Αλλάξεις Και Εσύ από τις εκδόσεις Πατάκη, σε επιμέλεια της Στέλλας Κασδάγλη και με μια πολύ κομψή εικονογράφηση δια χειρός της Φωτεινής Τίκκου, είναι ένα θετικό βήμα σε αυτή την κατεύθυνση.
Οι Μαλάλα Γιουσαφζάι, Ίντιρα Γκάντι, Αλίς Γκάυ, Τζέιν Γκούντολ, Βιρτζίνια Γουλφ, Αμέλια Έρχαρτ, Μαρία Κάλλας , Φρίντα Κάλο, Έλεν Κέλλερ, Μαίρη-Κλαιρ Κινγκ, Μαρί Κιουρί, Άντα Λαβλέις, Ενριέττα Σουάν Λίβιτ, Άλις Μαρμπλ, Μπάρμπαρα Μπάττρικ, Σιμόν ντε Μποβουάρ, Φλέρενς Ναϊτινγκέιλ, Ισιδώρα Ντάνκαν, Έμμελιν Πάνκχερστ, Ρόζα Παρκς, Τζούντιτ Πόλγκαρ, Μάργκαρετ Σάνγκερ, Τζούνκο Ταμπέι, Βαλεντίνα Τερέσκοβα, Ρόζαλιντ Φράνκλιν, Άννα Φρόυντ, Ανίτα Χιλ, Μπίλλι Χολιντέυ, Κλερ Χόλλινγκγουορθ, Γκρέις Χόππερ παρουσιάζουν τη ζωή τους με γλώσσα απλή, σε έναν άξονα καθαρά αφηγηματικό που όμως κρύβει μήνες δουλειάς ιστορικής πίσω του.
Μια μη- εγκυκλοπαίδεια, το βιβλίο της Κασδαγλή εστιάζει περισσότερο σε ανθρώπινες στιγμές, βιωματικές ιστορίες και μικροσυμβάντα που αποκαλύπτουν καλύτερο τον χαρακτήρα των ιστορικών φιγούρων, σαν μικρές ματιές πίσω από την κουρτίνα της Ιστορίας.
Ενδείκνυται δε για μικρότερους σε ηλικία αναγνώστες, προκειμένου να δουν πράγματα και πρόσωπα που μια πατριαρχική και τόσο φοβική κοινωνία όπως η ελληνική συχνά αγνοεί ή παινεύει με κούφια λόγια.
Η πολύ γλυκιά εικονογογράφηση της Τίκκου, με τα ζεστά χρώματα και τις λεπτές γραμμές, η οποία αποδίδει τις γυναίκες αυτές με ένα ζεστό και καθαρό, σχεδόν οικείο τρόπο, είναι σίγουρα μια πολύ θετική προσθήκη, η οποία ταιριάζει και ταυτόχρονα αναδεικνύει την προσγειωμένη ανθρωποκεντρική αφήγηση.
«Δεν είναι ιστορίες που θα τις διάβαζε κανείς επειδή μιλάνε για σημαντικές γυναίκες και επειδή είναι σωστό και ωραίο να μιλάμε για σημαντικές γυναίκες, αφού αυτό δείχνει ότι νοιαζόμαστε για την ισότητα», γράφει η συγγραφέας στην εισαγωγή της. «Οι αγαπημένες μας ιστορίες δεν είναι ποτέ αυτές που διαβάζουμε επειδή πρέπει ή επειδή προσπαθούμε να δείξουμε ότι νοιαζόμαστε για κάτι που είναι σωστό. Κι εγώ ήθελα οι ιστορίες αυτές να γίνουν αγαπημένες». Σίγουρα το βιβλίο αυτό είναι ένα θετικό βήμα για να δούμε τις ιστορίες που συνθέτουν την Ιστορία με άλλο μάτι.
