Ήταν το μακρινό 2006 όταν ο σπουδαίος Marv Wolfman ετοίμαζε μια ιστορία τεσσάρων τευχών για τις πρώτες μέρες του Clark Kent ως Superman. Δυστυχώς, η ιστορία δεν είδε τότε το φως της δημοσιότητας, καθώς το New 52 άλλαξε τα δεδομένα, αλλά ο Wolfman προσπαθούσε με επιμονή και υπομονή να πείσει την εταιρεία να εκδώσει την ιστορία του, την οποία ο ίδιος θεωρεί ως την καλύτερη που έχει γράψει για τον χαρακτήρα. Τα χρόνια πέρναγαν, το κοινό ήρθε σε επαφή με διάφορες -κατά πολλούς βλάσφημες- εκδοχές του χαρακτήρα και μόλις φέτος ο κατάφερε Wolfman να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα, κυκλοφορώντας το Man and Superman, με το αποτέλεσμα να τον δικαιώνει πανηγυρικά!
Η ιστορία ξεκινάει με τον επαρχιώτη Clark να επισκέπτεται για πρώτη φορά την Metropolis με βασικό στόχο να κερδίσει μια θέση στον δημοσιογραφικό κολοσσό της Daily Planet. Δυστυχώς όμως, οι πρώτες του εντυπώσεις απ΄την πόλη δεν είναι οι καλύτερες δυνατές. Βρόμικοι δρόμοι, αγενείς και αδιάφοροι περαστικοί, διαμερίσματα που δεν ανταποκρίνονται ούτε στο ελάχιστο στην περιγραφή της αγγελίας τους, ενώ ο διευθυντής της εφημερίδας δεν φαίνεται ιδιαίτερα πρόθυμος να ενδιαφερθεί με έναν φαινομενικά μέσο νεαρό που ζητά την προσοχή του.
Η μεγαλύτερη δυσκολία του νεαρού Clark είναι να πάρει την απόφαση να αξιοποιήσει της υπερδυνάμεις του για το “κοινό καλό”. Από τη μια, ο ευγενικός του χαρακτήρας τον ωθεί να βγει έξω και να προστατεύσει την πόλη, απ’ την άλλη ξέρει ότι πρέπει τουλάχιστον να διατηρήσει κρυφή την ταυτότητα του, καθώς όπως αποδεικνύεται και αργότερα, οι κάτοικοι της Metropolis δεν θα τον υποδεχτούν (μόνο) με ανοιχτές αγκάλες. Παρ’ όλα αυτά, μια ξαφνική πυρκαγιά σε ένα κτίριο θα τον αναγκάσει να φανερώσει τις δυνάμεις του. Όμως, η έλλειψη αυτοπεποίθησης και η προφανής έλλειψη εμπειρίας θα οδηγήσουν στα πρώτα λάθη, τα οποία θέτουν σε κίνδυνο το μυστικό της ταυτότητας του, οπότε στην προσπάθεια να διορθώσει τις πράξεις του θα βρεθεί στο επίκεντρο ενός μυστηρίου σχετικά με ένα μπαράζ τρομοκρατικών επιθέσεων που δέχεται η πόλη, δίνοντας τροφή στις φωνές που θεωρούν ως αναγκαίο κακό την προσωρινή μετατροπή της Metropolis σε αστυνομοκρατούμενη πολιτεία.
Ένα από τα άτομα που αντιτίθεται σθεναρά απέναντι σε αυτή την ιδέα είναι η Lois Lane, η οποία μάλιστα είναι απ’ τα ελάχιστα άτομα που βλέπει θετικά την εμφάνιση του “ιπτάμενου άντρα”, εκφράζοντας δημόσια τις απόψεις της μέσα από την εφημερίδα, κερδίζοντας έτσι την εμπιστοσύνη του Clark, ο οποίος θα γοητευτεί όχι τόσο απ’ την ομορφιά της, αλλά κυρίως απ’ τη δυναμική και κριτική της στάση. Μάλιστα, η γνωριμία τους θα βοηθήσει τον Clark να κερδίσει την πολυπόθητη θέση στην εφημερίδα, χάρη σε ένα άρθρο που συγκλόνισε τη Lois, εξηγώντας έτσι με οργανικό τρόπο πως μια τόσο σημαντική εφημερίδα δέχτηκε έναν άπειρο δημοσιογράφο.
Το σενάριο του Wolfman είναι όντως υπέροχο, δίνοντας έμφαση στην προσωπική και κοινωνική αμφισβήτηση του Superman, ενώ παρουσιάζει καθημερινές στιγμές απ’ τη δύσκολες πρώτες μέρες του Clark στην μάλλον αφιλόξενη Metropolis, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους αναγνώστες να δεθούν μαζί του σ’ ένα επίπεδο που δεν θεωρείται δεδομένο με τον συγκεκριμένο χαρακτήρα. Παράλληλα, με τις μνήμες από την 9/11 να είναι ακόμα νωπές, το σενάριο θίγει ενδιαφέροντα πολιτικά ζητήματα, όπως τις αμφιλεγόμενες πολιτικές παρακολούθησης που ακολουθήθηκαν μετά από το τρομοκρατικό χτύπημα, ενώ βάζει στο στόχαστρο και τις βιομηχανίες όπλων που τρίβουν τα χέρια τους σε παρόμοιες περιπτώσεις.
Σε όχι και τόσο κρυφό άσσο αυτού του ειδικού τεύχους αναδεικνύεται το υπέροχο σχέδιο του Claudio Castellini, που αποτυπώνει στην εντέλεια τη ζωή στη Metropolis. Τα βρώμικα σοκάκια, τα πανύψηλα κτίρια που μοιάζουν ικανά να καταπιούν ακόμα και τον άνθρωπο από ατσάλι, αλλά και οι εκατοντάδες φωνές που ακούει διαρκώς ο Clark, τον οποίον καταφέρνει να παρουσιάσει ως έναν απλό, καθημερινό άνθρωπο που προσπαθεί να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες της καθημερινότητας. Μπορεί πλέον να έχουμε δει αρκετές διαφορετικές εκδοχές των πρώτων ημερών του Superman (και να περιμένουμε άλλη μια απ’ τον Frank Miller), αλλά ακόμα κι έτσι η ιστορία του Wolfman έχει ενδιαφέρον, αφού προσγειώνει τον χαρακτήρα στην καθημερινότητα, χωρίς όμως να αλλοιώνει κανένα απ’ τα χαρακτηριστικά που τον έχουν κάνει τόσο αγαπητό μέσα στα χρόνια. Εν ολίγοις, πρόκειται για μια ιστορία που απευθύνεται τόσο σε πιστούς αναγνώστες του ήρωα, όσο και σε άτομα που δεν έχουν εμπειρία με τις ιστορίες του.
