Γράφει ο Αλέξανδρος Στεργιόπουλος για ToPeriodiko.gr
Tο rebound σημαίνει (και) επιστροφή. Δεύτερη ευκαιρία. Ή πρώτη; Το να επιστρέφεις σημαίνει να ξεκινάς από την αρχή και να επιλέγεις… Να επιλέγεις τι θα κρατήσεις και τι θα αφήσεις πίσω. Να μηδενίσεις δεν μπορείς γιατί το απόλυτο μηδέν είναι στην πρώτη και την τελευταία αναπνοή. Το rebound είναι δοκιμασία που αν δεν ματώσεις δεν την περνάς και αυτό γιατί παλεύεις να γεννηθείς ξανά ή να σώσεις τη ζωή που κινδυνεύει. Αν θέλεις να στήσεις συλλογή διηγημάτων γύρω απ’ αυτήν την καλλιτεχνική έννοια, τότε φρόντισε να βρεις την αλήθεια εκεί που είναι κρυμμένη. Στα ίχνη που έμειναν όταν ξεκινούσες την πορεία σου, στη σκουριά που αφήνει ο χρόνος πάνω στην ασύνορη επιφάνεια σου. Η επιστροφή, το rebound, είναι η μοναδική ευκαιρία να σώσεις ό,τι σώζεται. Αν μείνεις όρθιος θα είσαι πια ένας άλλος, μία άλλη, με το αίμα της θυσίας πάνω σου, για πάντα. Το “Rebound” είναι η πρώτη συλλογή διηγημάτων της Μαρίας Παπαϊωάννου.
Το “Rebound” έχει κάτι το αναρχικό, κάτι από το σουρεαλιστικό πνεύμα τους Λουίς Μπουνιουέλ και τη ματιά του Φελίνι στο παντοτινό “8 1/2”. Σου δίνει την αίσθηση του εγκλωβισμού απλά και απροσδόκητα. Το ξεκίνημα των ιστοριών της δεν σε προϊδεάζει για όσα μας μεταφέρει ενώ στέκεται στο κατώφλι της ζωής. Η γυναίκα πρωταγωνιστεί. Δεν έχει σημασία το όνομα. Πάντα η γυναίκα πρωταγωνιστεί, πάντα η γυναίκα υποφέρει, αντέχει και δίνει ζωή. Η Παπαϊωάννου την κοιτά όπως είναι, δηλαδή όπως της επιβάλλουν να είναι ανά περίσταση. Ποθητή όταν είναι ερωμένη. Κυνική όταν είναι επαγγελματίας. Συντηρητική όταν είναι σύζυγος. “Ψεύτικη” όταν παρευρίσκεται σε κοσμικά γεγονότα-εκδηλώσεις. Στοργική όταν είναι μητέρα. Είναι δύσκολο να είσαι γυναίκα σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο, σε μια κοινωνία που είναι στα χαρακώματα και για τις ειδικές αποστολές προορίζει το θηλυκό φύλο.
Η Παπαϊωάννου αποφεύγει το μελόδραμα γιατί δεν θέλει να φτιάξει τη γυναίκα-ήρωα, αλλά τη γυναίκα μαχητή. Η φόρμα του διηγήματος εξυπηρετεί τον σκοπό της γιατί της προσφέρει τη δυνατότητα να κατακερματίσει το γυναικείο είδωλο και πάνω στα κομμάτια του να φτιάξει ιστορίες που συμπληρώνουν η μία την άλλη αλλά στέκονται και μόνες τους. Εσωτερικοί μονόλογοι ενταγμένοι στην καθημερινότητα της ηρωίδας, η απόδραση του μυαλού απέναντι στη “φυλακή” του σώματος. Το “Rebound” (εκδ. Ιωλκός) διαθέτει σπιρτάδα, ζωντάνια, οξυδέρκεια, στοιχεία που αναδεικνύει η αυτοπεποίθησης της συγγραφέως και ο συγκροτημένος και όμορφος λόγος της.
