H πολυαναμενόμενη δεύτερη σεζόν της live action μεταφοράς του One Piece ήρθε στο Netflix μετά από τρία χρόνια αναμονής. Αυτό το κείμενο δεν είναι μια κριτική, σε αυτό το site έχουμε άτομα πολύ πιο ικανά και καταρτισμένα γι’ αυτό το σκοπό. Εγώ απλώς τυχαία έπεσα πάνω της, διψώντας για μια καλογυρισμένη, με ενδιαφέρουσα πλοκή, σειρά. Και πέτυχα διάνα. Η ιστορία του One Piece είναι μια προσβάσιμη μελέτη αυτών που αποκλίνουν κοινωνικά, αυτών που ψάχνουν το σκοπό τους σε αυτό τον κόσμο, αυτών που επιθυμούν την ελευθερία και των κυνηγών της περιπέτειας και του απροσδόκητου στη ζωή. Επισημαίνει τους κινδύνους που ελλοχεύουν από την μιλιταριστική προπαγάνδα και τις αχόρταγες ιμπεριαλιστικές πολιτικές των ισχυρών, τονίζοντας τη σημασία της κοινότητας και του λαού που αντιστέκεται. Και εσύ, αγαπητέ αναγνώστη έπεσες σε μια ανάλυση, γραμμένη από ένα άτομο που απολαμβάνει καλά δομημένα fan theories, βασισμένα στο υλικό και μόνο που προσφέρει η σειρά και στον ελεύθερo της χρόνο αναζητά Easter Eggs. Και έχει σπουδάσει Ιστορία Τέχνης, χωρίς να έχει αξιοποιήσει ιδιαίτερα το πτυχίο της. Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στο πως αυτά συνδέονται και έτσι, το σκηνικό μαρτυρά στοιχεία για την εξέλιξη της πλοκής. Ίσως μια μέρα να καταφέρω να δω και τα 1100+ επεισόδιά του anime…. Α και κάτι ακόμα. Αυτό το άρθρο περιέχει spoilers, προφανώς.
- Ο Ναπολέων Διασχίζει τις Άλπεις- Ζακ- Λουί Νταβίντ (1801)
- Το Κορίτσι με το Μαργαριταρένιο Σκουλαρίκι- Γιοχάνες Βερμέερ (1665)
- Η Κούνια- Ζαν- Ονορέ Φραγκονάρντ (1768)
- Τι μας αποκαλύπτουν όμως αυτοί οι 3 πίνακες για την πλοκή και τους χαρακτήρες του One Piece?
- Ο Ναπολέων Έφιππος= Ο Λούφι, Αρχηγός των Straw Hats
- Μαργαριτάρι= Tο One Piece ή Το Ταξίδι Προς Αυτό
- Η Κούνια= Η Επιπολαιότητα της Ζωής του Πειρατή
Ένας από τους βασικούς κακούς της δεύτερης σεζόν είναι οι Επιχειρήσεις Μπαρόκ. Πρόκειται για ένα συνδικάτο εγκληματιών που έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους. Οι πράκτορες τους έχουν κωδικά ονόματα, με τους άντρες να αντιστοιχούν σε νούμερα (1, 2, 5, 8), όπου ο χαμηλότερος βαθμός αντιστοιχεί σε υψηλότερη βαθμίδα στην ιεραρχία. Οι γυναίκες ονομάζονται με βάση τις μέρες βδομάδας (Miss Monday, Miss Valentine) , με κατάταξη ανάλογα με τον βαθμό «ευτυχίας», κατά τον δημιουργό του One Piece, Oda. Το όνομα «Baroque» προέρχεται από το καλλιτεχνικό ρεύμα που ανθίζει στη Δυτική Ευρώπη, κυρίως την Ιταλία και τη Φλάνδρα το 1600 έως το 1750. Στηρίζεται στην αντίθεση, το βάθος των χρωμάτων, την παραστατικότητα των κινήσεων και την αίσθηση της μεγαλοπρέπειας, με σκοπό την πρόκληση δέους. Αυτό αντανακλάται στον ρουχισμό, καθώς οι πράκτορες, καθένας τους μία μοναδική περσόνα, φορούν εξεζητημένα, μοδάτα ρούχα, την υπερβολή στις κινήσεις και το αίσθημα του απροσδόκητου, που πηγάζει από τις απρόβλεπτες δυνάμεις τους, προερχόμενες από Devil Fruits. Όταν οι Straw Hats παίρνουν υπό την προστασία τους την υπό εξαφάνιση πριγκίπισσα του βασιλείου της Alabasta (Charithra Chandran/ Bridgerton), άθελα τους τίθενται στο στόχαστρο των Πρακτόρων Μπαρόκ, που κυνηγούν την πριγκίπισσα, με σκοπό την εκτέλεση της.
Στο πέμπτο επεισόδιο, λοιπόν, τρία μέλη του πληρώματος Straw Hats, η Βίβι, η Νάμι και το Ζόρο αιχμαλωτίζονται από τον Κύριο 3, πράκτορα των Επιχειρήσεων Baroque, ενός σατανικού καλλιτέχνη με την ικανότητα να δημιουργεί και να πλάθει αντικείμενα από κερί, με απώτερο σκοπό να δώσει πνοή στο αριστούργημα του. Τον Κύριο 3 συνοδεύει η ανατριχιαστική Δεσποινίς Goldenweek, η οποία χρησιμοποιώντας μια παλέτα με μπογιές ελέγχει τα συναισθήματα των θυμάτων της. Κανείς από τους δύο, παρά την καλλιτεχνική ψυχή, δεν έχουν ιδαίτερο ταλέντο ή γούστο. Εξαίρεση αποτελεί εν μέρει η διακόσμηση του κέρινου σπιτιού-φυλακή στο οποίο διακρίνουμε τρεις κλασσικούς πίνακες , καλυμμένους με κερί, δη. Ειδικότερα:
Ο Ναπολέων Διασχίζει τις Άλπεις- Ζακ- Λουί Νταβίντ (1801)
Μια από τις πλέον χαρακτηριστικές αποτυπώσεις του Ναπολέοντα. H σκηνή λαμβάνει χώρα το Μάιο του 1800, όπου ο Ναπολέοντας εποπτεύει στρατιωτική εκστρατεία εναντίων των Αυστριακών, η ήττα των οποίων επέρχεται τον Ιούνιο στη Μάχη του Marengo. Πρόκειται για έναν προπαγανδιστικό πίνακα, παραγγελία του Βασιλιά της Ισπανίας, που εξυμνεί το στρατηγικό μυαλό του Ναπολέοντα και την ικανότητα του στο πεδίο της δράσης. Οι βασιλείς αρέσκονται σε ιππικά πορτραίτα και η συγκεκριμένη δυναμική απεικόνιση του στρατηγού, εν δράσει, αποπνέει σιγουριά στο θεατή ότι θα φέρει εις πέρας την αποστολή του.
Το Κορίτσι με το Μαργαριταρένιο Σκουλαρίκι- Γιοχάνες Βερμέερ (1665)
Ένας από τους πιο γνωστούς πίνακες στην Ιστορία της Τέχνης, συνυφασμένος με το μυστήριο που τον περιτυλίγει αναφορικά με το μοντέλο, το καλλιτέχνη και το σκοπό για τον οποίο φιλοτεχνήθηκε, γεννώντας θεωρίες, λογοτεχνικές και κινηματογραφικές μεταφορές. Πρόκειται για “tronie” παρά πορτρέτο, δηλαδή, είδος απεικόνισης κεφαλής ως μοτίβο και συναίσθημα, παρά ως άτομο κατά την Φλαμανδική Μπαρόκ Περίοδο. Απεικονίζει ένα λευκό κορίτσι, σε στάση σώματος τριών τετάρτων ,να φοράει ανατολίτικα υφάσματα στο σώμα, ένα γαλάζιο τουρμπάνι, και ένα μεγάλο μαργαριταρένιο σκουλαρίκι, το οποίο κοιτάζει ευθεία προς τον θεατή. Η επικρατέστερη θεωρία θέλει το κορίτσι να είναι η Μαγδαλένα, δωδεκάχρονη κόρη του πιο ισχυρού χρηματοδότη του Βερμέερ και να τιμά την βάφτιση της μικρής ως Διαμαρτυρόμενη, ένα θεολογικό κίνημα με στενή σύνδεση με την Μαρία Μαγδαληνή. Οι Διαμαρτυρόμενοι κερδίζουν επιρροή και εξαπλώνονται στην Ολλανδία και τη Φλάνδρα εν γένει, εκείνη την εποχή και μια δευτερεύουσα ανάγνωση διακρίνει αυτή ακριβώς την θρησκευτική προπαγάνδα.
Η Κούνια- Ζαν- Ονορέ Φραγκονάρντ (1768)
O πίνακας απεικονίζει μια πλούσια γυναίκα, να κάνει ανέμελη κούνια σε έναν καταπράσινο κήπο. Τη σπρώχνει ένας μεγαλύτερης ηλικίας άντρας κρυμμένος στις σκιές. Στη μέση της δράσης, το παπούτσι της γυναίκας φεύγει προς έναν άντρα που φαίνεται να την υποδέχεται, προτάσσοντας το χέρι του προς αυτήν, με το βλέμμα του να πέφτει κάτω από τα μισοφόρια. Tη σκηνή συμπληρώνουν τρία αγάλματα-έρωτες (τα επονομαζόμενα putti), με το ένα να παρατηρεί τη σκηνή αφ’ υψηλού, με το δάχτυλο στο στόμα και τα άλλα δύο, κοντά στο γηραιό άντρα. Ο πίνακας παραγγέλνεται ένα μέλος του Γαλλικού Στέμματος για τον ίδιο και ερωμένη του, με το αρχικό σχέδιο να θέλει να σπρώχνει την κούνια ένας κληρικός, εν τέλει όμως επιλέγεται ένας τύπος λαϊκός αλλά ευκατάστατος. Αποτελεί, το πιο χαρακτηριστικό δείγμα του ρεύματος Rococo, της περιόδου που ακολουθεί το Μπαρόκ, και σοκάρει, λόγω του σκανδαλώδους θέματος (καθώς μελετητές εικάζουν πως πρόκειται για ερωτικό τρίγωνο) και της αποτύπωσης της χαλαρότητας των ηθών και του κοινωνικού καθωσπρεσπισμού και της της υλικής επιπολαιότητας της άρχουσας τάξης.
Τι μας αποκαλύπτουν όμως αυτοί οι 3 πίνακες για την πλοκή και τους χαρακτήρες του One Piece?
Ο Ναπολέων Έφιππος= Ο Λούφι, Αρχηγός των Straw Hats
Στην αρχή του προηγούμενου επεισοδίου, η Βίβι διερωτάται την τυφλή εμπιστοσύνη που έχουν οι Straw Hats, προς τον καπετάνιο (και πρωταγωνιστή του One Piece), Λούφι, χωρίς να αμφισβητούν τις εντολές του. Η απάντηση της Νάμι είναι απλώς «Όταν το βλέπεις, το βλέπεις.» Οι αποφάσεις του Λούφι, με μια σειρά αλυσιδωτών γεγονότων, οδήγησαν το πλήρωμα και την πριγκίπισσα στην κέρινη φυλακή τους. Επομένως, πέφτει στην ευθύνη των ελεύθερων Straw Hats, Λούφι, Σάντζι και Oύσοπ να σώσουν τους συντρόφους τους. Κατά τη διάρκεια της αντιπαράθεσης Staw Hats εναντίον Πράκτορες Μπαρόκ, ο Λούφι δίνει σαφείς οδηγίες που ακολουθούν τη μέθοδο «διαίρει και βασίλευε». Αφήνει κάθε ένα από τους φίλους του να δώσει τη μάχη με τον αντίπαλο, να βγει νικητής και να αποδειχθεί άξιος και γενναίος πολεμιστής. Δεν υποβιβάζει κανέναν τους, αντίθετα, τους στηρίζει ολόψυχα και γιορτάζει τινά τα κατορθώματα τους. Επομένως, τρόπον τινά, ο Λούφι παρομοιάζεται με τον Ναπολέοντα και τις ηγετικές του ικανότητες. Εδραιώνεται η θέση του ως άξιος αρχηγός, που όμως σέβεται το πλήρωμα του. Έχει μια αύρα, αυτό το δύσκολο- στην- περιγραφή «απλά ξέρεις». Όπως ακριβώς και ο Ναπολέοντας με τις στρατιωτικές φιλοδοξίες του, το κίνητρο του Λούφι είναι να βρει το One Piece και να γίνει βασιλιάς των Πειρατών. Τον εξανθρωπίζει όμως το ευδιάθετο πνεύμα του και ειλικρινής συντροφικότητα και δέσιμο των Straw Hats.
Μαργαριτάρι= Tο One Piece ή Το Ταξίδι Προς Αυτό
Τα μαργαριτάρια ήταν αντικείμενο πολυτελείας την εποχή του Βερμεέρ. H απόκτηση τους θέτει τον θηρευτή σε μεγάλο κίνδυνο, καθώς προέρχονται από την Ανατολική Ινδία και τη Δυτική Σρι Λάνκα. Η Ολλανδική Εταιρία Ανατολικών Ινδιών (VOC), που ελέγχει τις θάλασσες, πουλά τα μαργαριτάρια σε σταθμούς στον εμπορικό δρόμο, με αποτέλεσμα το χρήμα και την φήμη. Επομένως το μαργαριτάρι στο αυτί της κοπέλας ενδεχομένως να είναι μια εκδήλωση του ίδιου του One Piece, που τόσο ποθεί ο Λούφι να βρει. Εναλλακτικά, μπορεί να ερμηνευτεί ως το επισφαλές ταξίδι προς έναν περίλαμπρο στόχο. Με κάθε νησί που περνάνε στην Grand Line, και ολοκληρώνουν μία μίνι αποστολή, οι Πειρατές Straw Hats, αδιαμφισβήτητα αφήνουν το σημάδι τους, κάνοντας φίλους και εχθρούς.
Η Κούνια= Η Επιπολαιότητα της Ζωής του Πειρατή
Η σύνδεση με τον πίνακα είναι ως προς τη θεματική του. Η ζωή του πειρατή στο κόσμο του Οne Piece είναι μια ζωή χωρίς έννοιες. Είναι αποδεσμευμένοι από καταπιεστικούς κοινωνικούς ρόλους και κανόνες, τους οποίους εμφανώς περιφρονούν. Το προνόμιο στη ζωή του πειρατή έγκειται στην ελευθερία που χαρίζει η θάλασσα, καθώς δεν οι Straw Hats δεν είναι δεσμευμένοι σε καμιά στεριά ή αφεντικό, παρά μόνο στη περιπέτεια, το πλήρωμα και το όνειρό τους. Με την προϋπόθεση να μην σε πιάσουν οι Ναυτικοί και οι κυνηγοί κεφαλών φυσικά. Αυτή ακριβώς η απόκλιση από τις κοινωνικές νόρμες αποτελεί την κινητήριο δύναμη πληρώματος, και παράγοντας της φιλίας τους , εδραιώνεται ως ο αέρας στα πανιά τους, με την βοήθεια του οποίου συνεχίζουν την εξερεύνηση.
Αν και στιγμιαία καρέ, οι τρεις κλασσικοί πίνακες συνδράμουν, με διακριτικό τρόπο σε μια δεύτερη ανάγνωση της μεγαλύτερης ιστορίας του One Piece. Υπογραμμίζει το πολυεπίπεδο της εξιστόρησης και καλεί τον θεατή να δει πίσω από τις παρυφές και να διαβάζει κριτικά τόσο τη δράση, όσο και το σκηνικό. Και στη τελική ποιος ο λόγος να σαλπάρεις με προορισμό την περιπέτεια, αν όχι για εξιστορήσεις μια μεγαλειώδη ιστορία, δίνοντας προσοχή στις λεπτομέρειες, που την καθιστούν ακόμα πιο μεγαλοπρεπή και ρεαλιστική;
