“Εδώ βρίσκονται γραμμένες οι ιστορίες του Βιβλίου του αίματος. Αυτές οι ιστορίες είναι ένας χάρτης εκείνης της σκοτεινής λεωφόρου που οδηγεί πέρα από τη ζωή σε άγνωστους προορισμούς. Λίγοι θα πρέπει να την ακολουθήσουν. Οι περισσότεροι θα πορευθούν ειρηνικά σε δρόμους φωτισμένους και θα εγκαταλείψουν τη ζωή με προσευχές και χάδια. Αλλά για τους λίγους, τους εκλεκτούς λίγους, ο τρόμος θα έρθει γρήγορα για να τους οδηγήσει στη λεωφόρο των καταραμένων…”
Τι είναι ένα βιβλίο αίματος; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι η αρχή για να ξετυλίξει κανείς το νήμα του τρόμου που αναβλύζει μέσα από τη σκοτεινή φαντασία του Clive Barker, συγγραφέα των έργων “Υφαντόκοσμος”, “Imagica”, “Ο κλέφτης του πάντοτε” κλπ. Πολύ περισσότερο, ο Clive Barker έβαλε τη σφραγίδα του στο χώρο του τρόμου μέσα από τη σκηνοθεσία της πασίγνωστης cult τριλογίας “Hellraiser”, η οποία έκανε εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο να βλέπουν στον ύπνο τους τον Pinhead να τους καλωσορίζει στην Κόλαση.
Τα “βιβλία του Aίματος”, ωστόσο, ουδεμία σχέση έχουν με τα προλεγόμενα. Συγκεκριμένα, ο Barker νιώθει ότι ο άνθρωπος που είχε γράψει αυτά τα βιβλία και που είχε σκηνοθετήσει το Hellraiser δεν ήταν πλέον τριγύρω, αλλά είχε πεθάνει και είχε θαφτεί μέσα του. Κάτι είχε αλλάξει σε αυτόν και στη τέχνη του. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει “είμαστε τα δικά μας νεκροταφεία και καθόμαστε ανάμεσα στους τάφους των ανθρώπων που ήμασταν”. Έτσι, ενώ τα προηγούμενα έργα του θέλουν πάντα το καλό να υπερνικά το κακό, στα “Βιβλία του Αίματος” δε θα συμβεί κάτι τέτοιο. Αντίθετα, θα δούμε το κακό να θριαμβεύει με τρόπους που δεν θα μπορούσε να συλλάβει ο νους μας. Θα δούμε, πανάρχαια και σάπια τέρατα να θεμελιώνουν το νόμο και τη τάξη, κανίβαλους να ιδρύουν πολιτείες και να λατρεύονται σαν θεοί, δαίμονες να σπέρνουν το πανικό, φαντάσματα να παίρνουν τον έλεγχο ιδρύοντας τις δικές τους θρησκείες, σατανικές ιδιοφυΐες να ονειρεύονται την αθανασία μέσα από το θάνατο και άλλα πολλά που προσεγγίζουν το occult, τον εφιάλτη, το taboo, τη φρίκη, τον ερωτισμό, τον πόνο.
Τι είναι όμως ένα βιβλίο αίματος; Στην ερώτηση αυτή όλο αποφεύγω να απαντήσω. Ίσως γιατί η απάντηση με οδηγεί σε παράξενα μονοπάτια, σκέψεις και όνειρα… Τα “Βιβλία του Αίματος” είναι μια ανθολογία ιστοριών που γεννήθηκαν από τον οίστρο, την αηδία, τον πόθο, την στέρηση και τη φρίκη. Ανίερες πράξεις, βωμολοχίες, μυστικιστικές τελετουργίες και ύβρεις δημιουργούν μια ρωγμή μεταξύ του κόσμου των ζωντανών και των νεκρών, μέσα από την οποία οι τελευταίοι εισέρχονται στη Γη για να διηγηθούν τις ιστορίες τους. Τα “Βιβλία του αίματος”, δεν είναι παρά τα παραμύθια των νεκρών χαραγμένα πάνω σε ανθρώπινα σώματα, τα οποία παραμορφώνονται μια για πάντα και απ’ άκρη σ’ άκρη, ενώ παράλληλα γίνονται φορείς απόκρυφης και σκοτεινής γνώσης, ικανής να κλονίσει το σύμπαν.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι τα “Βιβλία του Αίματος” χαρακτηρίζονται από ωμότητα, βία, σαδισμό, και γκροτέσκ περιγραφές που ξεπερνούν την κάθε αρρωστημένη φαντασία. Πολύ περισσότερο, οι ιστορίες διέπονται από ρευστότητα, από τον ανισόρροπο ρυθμό μιας τζαζ μελωδίας, από τον πόνο ενός μπλουζ τραγουδιού, που σύντομα, μέσα από πολύ γρήγορους ρυθμούς μεταβαίνουν από το ονειρώδες στην φρικαλεότητα ενός εφιάλτη από τον οποίο δε μπορείς να ξυπνήσεις. Επιπλέον, με προκλητικότητα ο Clive Barker προχωρά σε ένα μοιραίο πάντρεμα του απόκοσμου με το ερωτικό, πράγμα που σοκάρει ακόμα περισσότερο τον αναγνώστη. Το στοιχείο αυτό, του ηδονισμού μέσα από τον πόνο και την καταστροφή, είναι που διαφοροποιεί τη λογοτεχνία του συγκεκριμένου συγγραφέα τρόμου από άλλους του είδους. Επιπλέον, η ιδιαιτερότητα αυτή του Barker παρουσιάζει και ψυχαναλυτικό ενδιαφέρον, αφού ο αναγνώστης μέσα σε μερικά λεπτά οδηγείται στα μυστήρια μονοπάτια της ύπαρξης. Γίνεται έτσι μάρτυρας μιας θεϊκής (ή διαβολικής) μετάληψης που αφορά τη ρευστότητα της ανθρώπινης φύσης μέσα από τις αισθήσεις και των παιχνιδιών του εγκεφάλου.
Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με την πρόζα, το χιούμορ, την ιδιαίτερη cult αισθητική, τους απόλυτα πιστούς χαρακτήρες, αλλά και την άψογη μετάφραση των εκδόσεων “Οξύ” ανοίγουν ένα παράθυρο στον ανατριχιαστικό κόσμο του Barker, με μοιραίο αποτέλεσμα τον εθισμό του αναγνώστη, ο οποίος στοιχειωμένος θα ανατρέχει στις ιστορίες του βιβλίου ξανά και ξανά. Ως εκ τούτου, τα “Βιβλία του Αίματος” φαντάζουν σαν ένα όπλο με μία σφαίρα, το οποίο μπορεί να κλονίσει τον εσωτερικό κόσμο του αναγνώστη συθέμελα!
