Το υπερηρωικό είδος βρίσκεται σε μία παρατεταμένη κρίση ετών, ιδίως στον κινηματογράφο. Κι αυτό σίγουρα το ξέρουν στη Marvel και στη DC. Η πρόσφατη κυκλοφορία της Supergirl, η οποία teasαριζε ότι θα είχε ως βάση της το εξαιρετικό «Woman of Tomorrow» του Tom King, απέτυχε παταγωδώς στα ταμεία. Αντίστοιχα, το MCU βρίσκεται εδώ και χρόνια σε ελεύθερη πτώση, με το πρόσφατο trailer του «Avengers: Doomsday» να επιβεβαιώνει την αίσθηση ότι στα Marvel studios δεν έχουν ιδέα πώς μπορούν να φέρουν ξανά κάτι φρέσκο και παράλληλα ενδιαφέρον στους κινηματογράφους.
Mολονότι μπορεί και στα κόμικς να εμφανίζονται αντίστοιχα προβλήματα, αντιθέτως εκεί υπάρχουν περισσότερες διέξοδοι. Η περιοδικότητα της κυκλοφορίας τους, ο τεράστιος όγκος παραγωγής αλλά και η πληθώρα των δημιουργών – συντελεστών της βιομηχανίας των κόμικς, προσφέρουν πολλαπλάσιες ευκαιρίες για πειραματισμούς, συγκριτικά με την δυσκίνητη και πολυδάπανη κινηματογραφική βιομηχανία. Ας αναλογιστούμε μόνο ότι τα τελευταία τρία χρόνια που περιμένουμε την δεύτερη ταινία The Batman του Matt Reeves, παράλληλα κυκλοφορούν κάθε μήνα τέσσερις, πέντε, ίσως και παραπάνω διαφορετικοί τίτλοι με πρωταγωνιστή τον Σκοτεινό Ιππότη. Παράγονται δηλαδή κάθε χρόνο δεκάδες plots για τον ήρωα, από διαφορετικούς δημιουργούς και σε διαφορετικά στυλ. Αδιαμφισβήτητα το πιο επιτυχημένο run αυτή τη στιγμή είναι το Absolute Batman!
Η απήχηση του τίτλου, όμως, δεν είναι καθόλου τυχαία ούτε συγκυριακή. Αφενός, στο τιμόνι της σειράς βρίσκεται για μία ακόμη φορά ο πολύπειρος Scott Snyder, ο οποίος μετά το εμβληματικό του run στο «New 52», αλλά και με events όπως το «Dark Nights: Metal» έχει συνδέσει την υπογραφή του με τον μύθο του χαρακτήρα. Αφετέρου, η σειρά αποτελεί ίσως τον πιο κεντρικό τίτλο του Absolute Universe της DC, το οποίο μοιράζεται την ίδια κεντρική ιδέα με το Ultimate Universe της Marvel (το οποίο αναβίωσε προσφάτως και τρέχει κι αυτό ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτους τίτλους, όπως το «Ultimate Spider-Man»). Με την λογική του “what if”, ξαναγεννιούνται εμβληματικές φιγούρες, όπως ο Batman και η Wonder Woman (ίσως η εικαστικά και σεναριακά αρτιότερη σειρά του σύμπαντος αυτή την στιγμή), πλήρως απελευθερωμένες από το βάρος του continuity.
Ο Bruce Wayne του Absolute σύμπαντος δεν είναι ο γόνος της πλούσιας οικογένειας των Wayne, αλλά γεννήθηκε σε μία τυπική οικογένεια του Gotham. Ως απόρροια αυτής της ταξικής του μετατόπισης, δεν απέκτησε ποτέ ούτε αμύθητη περιουσία, ούτε μπάτλερ. Αντιθέτως, παρέμεινε ζωντανή η μητέρα του, μία κοινωνική λειτουργός που εκτίθεται στον πολιτικό στίβο για να πετύχει το όραμά της για την πόλη (το subplot αυτό θυμίζει κάπως την μητέρα του Miles Morales στο videogame Spider-Man 2). Αυτές οι διαφοροποιήσεις με το αρχέτυπο του Batman, επιφέρουν φυσικά ριζικές αλλαγές στον χαρακτήρα του, τουλάχιστον έτσι όπως τον ξέραμε σήμερα. Ο υπερήρωας του Gotham στο Absolute Universe δεν έχει τα προνόμια του κλασικού Batman, δεν έχει πρόσβαση σε πολυτελή οχήματα, ούτε την δυνατότητα να χρηματοδοτεί την παραγωγή high-tech gadgets. Είναι ένα παιδί που μεγάλωσε μέσα στην καρδιά του εγκλήματος της πόλης και όχι προστατευμένο σε μία απομακρυσμένη έπαυλη. Το Gotham «είναι σπίτι του απ’ άκρη σ’ άκρη», που λέει και ο Λεξ. Γεννήθηκε μέσα από την πόλη και νιώθει χρέος του να αφιερώσει την ζωή του στην πόλη. Όχι μόνο από ένα αφηρημένο αίσθημα περί Δικαιοσύνης, αλλά προκειμένου να προστατεύσει την πόλη και τους δικούς του ανθρώπους: τους φίλους του, την παιδική του φίλη Selina Kyle και πάνω από όλους την μητέρα του. Για να τα καταφέρει δεν αρκεί να φορέσει μία μάσκα και να εξασκηθεί στις πολεμικές τέχνες, αλλά θα πρέπει με την εφευρετικότητα, τις σπουδές του και την δουλειά του να αναπληρώσει όσα δεν μπορεί να του προσφέρει η ταξική του θέση.
Ωστόσο, η κοινωνική ματιά του τίτλου δεν εξαντλείται στην ταξική θέση του Bruce Wayne. H αλόγιστη βία που σκορπά η συμμορία των Πάρτι Άνιμαλς σε αυτό το πρώτο volume, σύντομα αποκαλύπτεται ότι κατευθύνεται από ισχυρά οικονομικά και πολιτικά κέντρα. Επιπλέον, η ίδια η συμμετοχή του πλήθους στη συμμορία έχει κι αυτή στον πυρήνα της το κυνήγι του κέρδους. Η καθοδήγηση των εγκληματικών ενεργειών γίνεται, μάλιστα, μέσω ενός αποκεντρωμένου συστήματος επικηρύξεων. Το ενδιαφέρον στοιχείο εδώ είναι ότι αυτό το σύστημα παραπέμπει ευθέως στη λογική της gig economy και του crowdworking. Απλώς, αντί να παραδίδεις πίτσες με το μηχανάκι σου ή να κάνεις δρομολόγια με το αμάξι σου, η αντίστοιχη πλατφόρμα στο Gotham σου αναθέτει ως “task” να ολοκληρώσεις δολοφονικές επιθέσεις. Επομένως, δεδομένου ότι στο πρώτο story arc της σειράς δεν πρωταγωνιστεί κανείς από τους κλασικούς villains της Gotham (οι οποίοι εμφανίζονται στα επόμενα τεύχη), μπορεί να υποστηριχθεί βάσιμα ότι ο main villain είναι ο Καπιταλισμός της Πλατφόρμας (όπως τον έχει εξετάσει ο Nick Srnicek στο ομώνυμο βιβλίο του).
Τέλος, το σχέδιο του Nick Dragotta δίνει μία νέα μορφή στον Batman του Absolute σύμπαντος της DC. Με το ογκώδες σώμα του, το οποίο δουλεύει ακατάπαυστα στο γυμναστήριο, η σιλουέτα του θυμίζει κυριολεκτικά τανκ, προκαλώντας τρόμο στους αντιπάλους του ήδη με την όψη του. Πρόκειται για την ιδανική εικαστική αποτύπωση μιας μπρουτάλ επαναπροσέγγισης του μύθου του υπερήρωα, που υπόσχεται αυξημένη βία και πιο έντονη δράση στις σελίδες της σειράς.
