Σε εταιρίες όπως η DC και η Marvel, οι οποίες έχουν μία τεράστια γκάμα χαρακτήρων και αμέτρητους δημιουργούς να έχουν περάσει ανά δεκαετίες από αυτές, είναι αναμενόμενο ότι οι πρωτοκλασάτοι σούπερ-ήρωες θα έχουν πολύ πιο συχνά τους δικούς τους τίτλους, ενώ άλλοι (πολλές φορές πιο ενδιαφέροντες) χαρακτήρες θα περιορίζονται συνήθως σε mini series ή σε μεγάλα crossover events ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα εμφανιστούν σε καμία ταινία ώστε να αποκτήσουν μετέπειτα τον δικό τους δρόμο στο έντυπο μέσο. Ο Hawkeye ήταν ένας από αυτούς τους χαρακτήρες. Αν και είχε την τύχη να εμφανιστεί τόσο στο MCU, όσο και να είναι πρωταγωνιστής στο εξαιρετικό Hawkeye των Matt Fraction και David Aja, μετά από αυτό φάνηκε να περιορίζεται αρκετά στις ιστορίες της Marvel τα τελευταία χρόνια. Ευτυχώς όμως μέσα σε αυτή τη χρονιά (ίσως και λόγω της ανακοίνωσης της μίνι-σειράς του που θα προβληθεί από τους δείκτες του Disney+) κυκλοφόρησε σε διαδικτυακή μορφή ένα πολύ δυνατό κόμικ, το οποίο επαναφέρει τον ήρωα στις ρίζες του. Ο λόγος για το Hawkeye: Freefall των Matthew Rosenberg (σενάριο) και Otto Schmidt (σχέδιο).
Το κόμικ, αν και miniseries, είχε από την αρχή κιόλας να αναπληρώσει την εξαιρετική προηγούμενη ιστορία του ήρωα. Η ιστορία των Fraction και Aja είχε καταφέρει να δώσει μία ανθρώπινη υπόσταση στον συγκεκριμένο χαρακτήρα κάνοντάς τον πιο γήινο και προσιτό με σύγχρονα προβλήματα και απομακρυσμένη από την ατσαλάκωτη εικόνα του υπερήρωα. Το ίδιο προσπάθησε και εδώ να κάνει ο Rosenberg, αναφερόμενος πολλές φορές στην ιστορία του προκατόχου του και προσπαθώντας όχι να επισκιάσει αλλά να συνεχίσει κάπως το lore που χτίστηκε πάνω στον ήρωα. Η ιστορία πάει ως εξής: μετά από μία αποτυχημένη προσπάθεια του Clint Barton να σταματήσει τα σχέδια του διαβολικού Hood, ο ήρωας μας θα έρθει αντιμέτωπος με πολλά προβλήματα τα οποία θα τον μπλέξουν με όλον το υπόκοσμο της Νέας Υόρκης. Ταυτόχρονα, θα εμφανιστεί ένας νέος Ronin, του οποίου οι ανορθόδοξοι μέθοδοι θα κάνουν τον Clint να έρθει αντιμέτωπος ακόμα και με τους ίδιους του τους συμμάχους.
Αυτό που κερδίζει τον αναγνώστη αμέσως είναι ότι η ιστορία έχει έναν πολύ γρήγορο ρυθμό και μία πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή. Οι δημιουργοί δε θέλησαν να κάνουν άλλο ένα reboot του συγκεκριμένου χαρακτήρα (δε θα μπορούσαν άλλωστε σε ένα format έξι τευχών) αλλά ούτε και επιχειρούν να διαγράψουν την αριστουργηματική ιστορία των προκατόχων τους. Αντιθέτως κάνοντας αρκετές αναφορές στην ιστορία των Fraction και Aja ο Rosenberg μαζί με τον Smith φτιάχνουν μία ιστορία με άφθονη δράση, γέλιο αλλά και αρκετές συγκινητικές στιγμές. Το μόνο ίσως κακό της ιστορίας είναι ότι δεν μπόρεσε να προσφέρει κάτι καινούργιο στον ήρωα. Δε σημαίνει βέβαια ότι όλες οι ιστορίες πρέπει να το κάνουν αυτό ειδικά σε χαρακτήρες οι οποίοι υπάρχουν για πάνω από 50 χρόνια. Όμως η περίπτωση του Clint Barton είναι λίγο πιο ιδιαίτερη μιας και ο χαρακτήρας είχε πολλά χρόνια να αποκτήσει τη δικιά του ιστορία, πράγμα παράξενο αν αναλογιστεί κανείς ότι εμφανίζεται συνεχώς στις ταινίες του MCU και αποτελεί έναν από τους πιο γνωστούς χαρακτήρες της Marvel. Η ιστορία φαίνεται να προσπαθεί περισσότερο να προετοιμάσει τον αναγνώστη για τα μελλοντικά σχέδια της Marvel και αυτό φαίνεται κυρίως από το πολύ ξαφνικό τέλος της ιστορίας. Έτσι λοιπόν από τη μία έχουμε μία πολύ διασκεδαστική και ενδιαφέρουσα ιστορία, από την άλλη όμως νιώθουμε ότι δε δίνεται η απαραίτητη βαρύτητα που αρμόζει στον συγκεκριμένο ήρωα, κάνοντάς μας να νιώθουμε κυρίως ότι διαβάζουμε μία filler ιστορία με πρωταγωνιστή τον Hawkeye.
Το σχέδιο του Scmidt είναι με διαφορά το καλύτερο σημείο του κόμικ. Εξισορροπώντας, ανάμεσα στο ρεαλιστικό σχέδιο και το έντονο καρτουνίστικο χρώμα δημιουργεί μία ανάλαφρη νότα στην ιστορία ακολουθώντας τη ματιά του Aja πάνω στον ήρωα. Ο Scmidt δε φλυαρεί καθόλου με το σχέδιό του. Οι φιγούρες του στέκονται εξαιρετικά μέσα στα καρέ και οι σκηνές δράσης είναι καλοσχεδιασμένες, χωρίς να μπερδεύουν ή να δυσκολεύουν τον θεατή.
Αυτό που εν τέλει χαντάκωσε την εν λόγω ιστορία ήταν δυστυχώς ο τρόπος με τον οποίο εκδόθηκε. Το “Freefall” κυκλοφόρησε σε διαδικτυακή μορφή την περίοδο που ο κορωνοϊός είχε εξαπλωθεί παγκοσμίως. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μην κυκλοφορήσει πουθενά σε έντυπη μορφή κάνοντας έτσι πολύ κόσμο δυστυχώς να αγνοήσει την ύπαρξή του.
Με το τέλος της η ιστορία σου αφήνει ένα πολύ έντονο ενδιαφέρον για το τι θα γίνει αργότερα με τον ήρωα. Η σειρά, αν και δεν είναι άρτια, καταφέρνει με τον δικό της τρόπο να αποδώσει δικαιοσύνη στον συγκεκριμένο ήρωα, παρουσιάζοντάς μας έναν υπερήρωα με μία όχι και τόσο καλή υπερδύναμη, ο οποίος παρά τα προβλήματά του καταφέρνει να τα ξεπεράσει στεκούμενος στα δύο του πόδια χωρίς να εξαρτάται από τίποτα και από κανέναν. Και γι αυτό η συγκεκριμένη ιστορία αξίζει τον χρόνο σας.
