«Είναι αεροπλάνο;»
«Όχι!»
«Είναι πουλί;»
«Όχι!»
«Είναι μια μεγάλη νυχτερίδα;»
«Όχι!»
«Είναι ο Μασκοφόρος Εκδικητής!»
Ο Μασκοφόρος Εκδικητής είναι το υπερηρωικό δημιούργημα του Σπύρου Γιαννακόπουλου (Νάνσι, Αλλόκοσμος Επισκέπτης). Γεννήθηκε στις σελίδες της λογοτεχνικής του σειράς «Άγης και Χάρης», της οποίας παράλληλη ιστορία αποτελεί και η δεύτερη ιστορία του υπερήρωα, στην οποία έρχεται αντιμέτωπος με τον εξωγήινο Ζοργκ που φιλοδοξεί να γίνει κυρίαρχος του σύμπαντος. Μεγάλη η πρόκληση για τον υπερήρωα της Μακρόπολις, στο πλευρό του οποίου όμως θα σταθεί μία απροσδόκητη βοήθεια.
Στη δεύτερη περιπέτεια του Μασκοφόρου Εκδικητή παρακολουθούμε την παράλληλη εξέλιξη δύο ιστοριών: το origin του sidekick του ήρωα και την εξωγήινη εισβολή στη Γη του στρατού του Ζοργκ. Στην πρώτη υπο-ιστορία πρωταγωνιστής είναι ο Πίτερ, ένα παιδί που μεγαλώνει στο Ορφανοτροφείο της Μακρόπολις και είναι φανατικός θαυμαστής του Μασκοφόρου Εκδικητή. Όμως δεν του αρκεί να υποδύεται τον ήρωα της πόλης του στα videogames που έχει τερματίσει πολλαπλώς, αλλά βάζει στόχο να τον βρει και να του παράσχει έμπρακτα τη βοήθειά του. Και όσο ο Πίτερ προσπαθεί να γίνει ο Robin του Μασκοφόρου Εκδικητή, το μέλλον του σύμπαντος τίθεται σε κίνδυνο απ’ την εισβολή του αστρόπλοιου Ζόγκατρον στη Γη. Ο καπετάνιος του, ο Μεγάλος Ζοργκ, αναζητά την Πέτρα του Ολέθρου, που ξεπήδησε στην επιφάνεια της Γης μετά από έναν ισχυρό σεισμό. Μοναδική άμυνα του σύμπαντος απέναντι στην απόλυτη κυριαρχία του Ζοργκ μπορεί να σταθεί ο Μασκοφόρος Εκδικητής, ο οποίος απέναντι στον πανίσχυρο εξωγήινο εχθρό του θα χρειαστεί οποιαδήποτε βοήθεια μπορεί να του παρασχεθεί προκειμένου να επικρατήσει σε αυτή την άνιση μάχη που πρόκειται να κρίνει το μέλλον της ανθρωπότητας και όχι μόνο.
Είναι πρόδηλο ότι οι περιπέτειες του Μασκοφόρου Εκδικητή μοιάζουν να έχουν ξεπηδήσει απ’ τα καρέ ενός comic. Ο Σπύρος Γιαννακόπουλος, όντας φανατικός αναγνώστης comics και πλέον συν-δημιουργός ενός τέτοιου (του Στο Δάσος), μοιάζει να επιχειρεί να σμίξει στις περιπέτειες του Μασκοφόρου Εκδικητή την αγάπη του για τα comics με την τέχνη του, εκείνη της πεζογραφίας. Όχι ότι λείπουν οι comic (και ευρύτερα pop culture) αναφορές από τα υπόλοιπα βιβλία του, αλλά εδώ πολύ περισσότερο, με πρωταγωνιστή έναν υπερήρωα, το βιβλίο θυμίζει σε πολλά σημεία του τις σελίδες ενός αμερικάνικου υπερηρωικού comic. Οι πολυσέλιδες σκηνές δράσης, οι υπερηρωικές κάπες, τα gadgets μάχης, ακόμα και η εξωγήινη εισβολή παραπέμπουν ευθέως τον αναγνώστη σε κλασσικές στιγμές και ήρωες των superhero comics. Αυτό που αλλάζει κυρίως είναι η φόρμα της αφήγησης, αφού ο Γιαννακόπουλος επιλέγει να διηγηθεί τις ιστορίες του Μασκοφόρου Εκδικητή του μέσα από τις γραμμές ενός βιβλίου εφηβικής λογοτεχνίας, με τη σταθερή συμπαράστασητης εικονογράφησης του Πέτρου Χριστούλια (μέσα από τα σκίτσα της οποίας μπορούμε να φανταστούμε πώς θα έμοιαζε η ιστορία αν μας την παρουσίαζαν σε μορφή comic).
Είναι βέβαιο ότι αποτελεί εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία η δημιουργία ενός νέου υπερήρωα. Τα υπερηρωικά comics έχουν παρελθόν πολλών δεκαετιών, ενώ αποτελούσαν για πολλές από αυτές τις δεκαετίες μία πολύ κερδοφόρα βιομηχανία με συνεχή παραγωγή σειρών, ανάμεσα στις οποίες έχουν δοκιμαστεί (επιτυχημένα ή όχι) κάθε λογής ιδέες για νέους υπερήρωες και αντίστοιχες ομάδες. Συχνά υποστηρίζεται μάλιστα ότι στις ημέρες μας το υπερηρωικό είδος στα comics έχει «χτυπήσει» ταβάνι, εξαντλώντας τα περιθώρια να αφηγηθούν οι σύγχρονοι δημιουργοί κάτι αισθητά διαφορετικό (με λαμπρές εξαιρέσεις ελάχιστους δημιουργούς όπως ο Tom King που αντιστρέφοντας τους αφηγηματικούς όρους ξεφεύγουν από τη μονότονη αναπαραγωγή των κλισέ του είδους που χαρακτηρίζει πλειοψηφικά πλέον τη βιομηχανία). Παραμένει στοίχημα αν ο Μασκοφόρος Εκδικητής του Σπύρου Γιαννακόπουλου θα καταφέρει να ξεχωρίσει ως ένα υπερήρωας που δεν θα θυμίζει απλώς τους κλασσικούς ήρωες του είδους, αλλά θα αναπτύξει τη δική του προσωπικότητα που θα γοητεύει μικρούς και μεγάλους αναγνώστες. Στα πρώτα δύο βιβλία έχουμε γνωρίσει έναν χαρακτήρα με σαφείς επιρροές απ’ τον Batman και τον Superman, ο οποίος όμως έχει και τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, το χτίσιμο των οποίων όμως σε αυτή τη δεύτερη ιστορία δείχνει λίγο να υποχωρεί κυρίως λόγω της γνωριμίας μας με τον νέο χαρακτήρα, τον Πίτερ. Πάντως, σχετικά με αυτό το ζήτημα, ίσως θα ήταν ενδιαφέρουσα η σύγκριση με έναν άλλο υπερήρωα “made in Greece”, τον Καπετάν Νυχτερίδα του Πέτρου Χριστούλια (του εικονογράφου των ιστοριών του Μασκοφόρου Εκδικητή) που χαρακτηρίζεται απ’ το κοινωνικοϊστορικό πλαίσιο στο οποίο τοποθετείται (τη μεταπολεμική Αθήνα) και απ’ την έντονη παρουσία του ρεμπέτικου τραγουδιού στις ιστορίες του. Ανάλογα στοιχεία που θα ξεχωρίσουν τον Μασκοφόρο Εκδικητή και το sidekick του απ’ τα υπερηρωικά αρχέτυπα (και τα κλισέ του είδους) ίσως πρέπει να τονιστούν πιο έντονα στις επόμενες περιπέτειές τους.
