Ένα απο τα βεβαιωμένα ελαττώματά μου είναι η τάση μου να καθυστερώ την ανάγνωση όσων βιβλίων και κόμιξ μου προκαλούν ευχαρίστηση, έτσι ώστε να βρω την κατάλληλη στιγμή να τα διαβάσω και να αισθάνομαι ότι υπάρχει πάντα κάτι στην βιβλιοθήκη μου, που μπορεί να μου φτιάξει τη διάθεση. Σαν ένα μικρό joy fallback in case of emergency! Μια τέτοια περίπτωση είναι η σειρά Μυστήρια Πράγματα του Θανάση Πετρόπουλου, που κυκλοφορεί από την Jemma -Press, την οποία όχι απλά υπεραγαπώ, αλλά θεωρώ ότι έχει ιδιαίτερη πολιτισμική σημασία. Και πλάκα.
Το Ξυλόκαστρο & Πέριξ, λοιπόν, είναι το τέταρτο τεύχος της σειράς, το οποίο διάβασα το καλοκαίρι, εντάσσοντάς το στη λίστα που τιτλοφορεί ως “Dark Tourism -Ένας οδηγός σκοτεινών προορισμών μέσα από τις σελίδες αγαπημένων comics και βιβλίων”. Πράγματι, μέσα από τις σελίδες του κόμικ, ο αναγνώστης μπορεί να περιπλανηθεί σε πέντε μέρη της Κορινθίας και συγκεκριμένα στον Ισθμό, στο Ψηλό Λιθάρι, στο Μάρκασι, στο Ξυλόκαστρο (Τα Σαγανάκια) και στην Κυρά Βρύση, ακολουθώντας τις περιπέτειες του καθηγητή Καρτέρη και του Σερ Νίκολσον, δύο ερευνητών του μεταφυσικού μιας εποχής, που σήμερα αναγνώσετε ως “λαογραφικός τρόμος”. Ως εκ τούτου, το τέταρτο τεύχος του Θ. Πετρόπουλου δεν αποτελεί απλά μια σκοτεινή περιήγηση, αλλά κάτι πολύ περισσότερο και γι’ αυτό μπορείτε να συνεχίσετε να διαβάζετε το παρόν.
Ειδικότερα, όπως αναφέρεται και στις αρχικές, εμπρόσθιες σελίδες του κόμικ, ο δημιουργός αφιερώνει το συγκεκριμένο τεύχος στην Μητέρα του, στο στοιχειωμένο Ξυλόκαστρο των παιδικών του χρόνων και στα ξωτικά των πέριξ. Με άλλα λόγια, πρόκειται για ένα μέρος, με ιδιαίτερη συναισθηματική αξία, το οποίο ο Θ. Πετρόπουλος αποδίδει μέσα από την οπτική που είχε, όταν ήταν παιδι, όταν δηλαδή ο κόσμος ήταν ακόμα ένα μυστήριο μέρος για εκείνον. Αυτός είναι και ο λόγος, που σε αντίθεση με τα προηγούμενα τεύχη, τα οποία επικεντρώνονται σε μία μόνο ιστορία, αυτή τη φορά η γραφή και τα στριπάκια του έχουν κάτι το χειμαρρώδες. Ο δημιουργός έχει ανάγκη να μας πει “γι’ αυτό” και “για εκείνο”, για πράγματα που γνωρίζει καλά και θέλει να μοιραστεί. Ως εκ τούτου, πρόκειται για ένα τεύχος με μεγαλύτερη συναισθηματική αξία από ότι τα προηγούμενα, αποκρυσταλλώνοντας τη γνήσια έκφραση του δημιουργού του.
Παράλληλα, το Μυστήρια Πράγματα: Ξυλόκαστρο & Πέριξ συνιστά και μια ανθολογία ιστοριών, με ιδιαίτερα λαογραφική σημασία, αφού μέσα από αυτήν ο Θ. Πετρόπουλος μοιράζεται με το αναγνωστικό κοινό δοξασίες του παρελθόντος, οι οποίες σπανίως βρίσκονται καταγεγραμμένες, αφού, παραδοσιακά, διαφυλάσσονται μέσω της προφορικότητας και της εθιμοτυπίας. Ως εκ τούτου, πρόκειται για έναν λαογραφικό θησαυρό, που, σίγουρα, αποτελεί αποτέλεσμα μελέτης του δημιουργού. Ακόμα, δε, και το γνωστό σε όλους σκιτσογραφικό ύφος του Θ. Πετρόπουλου, το οποίο χαρακτηρίζεται από απλές γραμμές, χωρίς πολλή λεπτομέρεια, είναι απόλυτα ταιριαστό σε σχέση με τον στόχο που επιτυγχάνει, ήτοι τη δημιουργία ενός γνήσια λαϊκού καλλιτεχνικού αποτελέσματος.
Την ίδια στιγμή, το τελευταίο τεύχος των Μυστήριων Πραγμάτων δεν παύει να είναι γεμάτο χιούμορ και pop αναφορές. Ακόμα, δε, και το ίδιο το εξώφυλλο, συνιστά μια τολμηρή αναπαράσταση του Wanderer above the Sea of Fog. Πρόκειται για τον πιο iconic πίνακα της ρομαντικής περιόδου του 19ου αιώνα, κατά την οποία λαμβάνουν χώρα και οι περιπέτειες των δύο ηρώων του Θ. Πετρόπουλου, του καθηγητή Καρτέρη και του Σερ Νίκολσον. Αξίζει, δε, να αναφερθεί ότι, μέχρι σήμερτα, ο πίνακας του Caspar David Friedrich είναι καλυμμένος από ένα πέπλο μυστηρίου και πλήθος ιστοριών, που πολύ θα ήθελα να διαβάσω, αλλά περιμένω να ακούσω απο τον Θ. Πετρόπουλο, σε κάποιο, ενδεχομένως, μελλοντικό τεύχος των Μυστήριων Πραγμάτων του!
