Το έργο του novelization ή της συμπλήρωσης διάφορων κενών ταινιών με βιβλία είναι, σχεδόν πάντα μια άχαρη, ανέμπνευστη, λογοτεχνικά αδιάφορη και, τελικά ανούσια διαδικασία έμμεσης διαφήμισης για τις ταινίες στις οποίες αυτά τα βιβλία βασίζονται. Θα μπορούσαν βέβαια να έχουν αξία για τους ακραία φανατικούς ενός franchise, η οποίοι αδιαφορούν για το πόσο milking υφίσταται κάτι και συνεχίζουν να αγοράζουν τα πάντα με τη τσάμπα του. Αυτοί ωστόσο οι «μαγικοί» και πιστοί πελάτες όλο και λιγοστεύουν και, με την επερχόμενη κρίση, αναμένεται να εξαφανιστούν πια εντελώς.
Είναι εύκολο λοιπόν να φανταστεί κανείς την έκπληξη όταν το βιβλίο Ο Δρόμος για το Νέβεργούιντερ της Jaleigh Jonhson, το ένα από τα δύο prequel της ταινίας του DnD Ηonor Among Thieves (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αnubis, σε μετάφραση Γιώργου Αγγελίδη και Βασιλικής Καρακώστα), ήταν τελικά τόσο διασκεδαστικό. Έχοντας βγει αρκετές μέρες πριν την ταινία, ήταν η πρώτη μας γνωριμία με τους χαρακτήρες του Ηonor Among Thieves και ουσιαστικά ανέλαβε να μας τους γνωρίσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για ένα DnD βιβλίο: ένα heist oneshot όπου τίποτα δεν πάει βάσει σχεδίου και τελικά ο προσεκτικός σχεδιασμός δίνει τη θέση του σε υπερβολές γεμάτες γέλιο.
Η Johnson φαίνεται εξ αρχής ότι ενδιαφέρεται για τους ήρωες, ακόμα και αν δεν είναι δικοί της. Τους φέρεται με καλοσύνη και αφιερώνει μεγάλο μέρος του κειμένου στις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις. Οι χαρακτήρες είναι καλά σχεδιασμένοι και οι σχέσεις τους είναι αληθοφανείς. Ειδικά ο πρωταγωνιστής μας, ο Έτζιν ο Βάρδος, που χρησιμοποιεί το πηγαίο του χιούμορ και χάρισμα για να κάνει τους γύρω του να τον εμπιστευτούν αλλά και να κρύψει τον πόνο της απώλειας που νιώθει σε κάθε του βήμα: απώλειας όχι μόνο της γυναίκας τους, αλλά της πίστης στον εαυτό του πως θα μπορέσει ποτέ να προσφέρει όσα αξίζει η μοναχοκόρη του, η Κίρα.
Αυτή το μπλεγμένο κουβάρι αυτολύπησης και χιούμορ λοιπόν φαίνεται να ταιριάζει ιδιαίτερα καλά με τη σοβαρή βάρβαρη Χόλγκα, η οποία αναλαμβάνει τον ρόλο της μητέρας της Κίρα εντελώς αυτόκλητα και σταδιακά γίνεται για τη μικρή ένα δυναμικό γυναικείο πρότυπο και για τον Έντζιν μια σταθερή συνεργάτιδα και φίλη (και, σίγουρα αξίζει να σημειωθεί, ΠΟΤΕ τίποτα παραπάνω). Αυτοί οι δύο χαρακτήρες αποτελούν όχι μόνο τον κορμό του party αλλά και μια πολύ ενδιαφέρον και σίγουρα αναγκαίο διάλειμμα από τα βεβαιασμένα και ανούσια romance plots που υπάρχουν σε άλλα βιβλία φαντασίας ή, στα Υoung Adults βιβλία του είδους, που θα έλεγε κανείς ότι δεν έχουν κάποια άλλη πλοκή να εξερευνήσου.
Το χιούμορ επιπλέον παίζει έναν πολύ μεγάλο ρόλο στην πλοκή. Η συγγραφέας καταφέρνει και αιχμαλωτίζει τον χαοτικό και, τελικά, παρεϊστικο χαρακτήρα του DnD, όπου κανένα σχέδιο δεν πάει καλά (ειδικά άμα δε σε θέλει και το ζάρι). Έτσι το βιβλίο έχουμε πολλές ξεκαρδιστικές στιγμές αυτοσχεδιασμού, πολλές «yes, and…» όπου ο ένας χαρακτήρας χτίζει πάνω σε αυτό που κάνει ένας άλλος, με τα πιο εξωφρενικά αποτελέσματα. Έτσι το party καταφέρνει και νικά hags, gnolls, επικίνδυνες παγίδες σε dungeons, ακόμα και… πάρτι της υψηλής κοινωνίας!
Παράλληλα, η γραφή της Johnson είναι γεμάτη ένταση, μπρίο και πολύ κέφι, με ολοζώντανες περιγραφές των διαφόρων τοποθεσιών που ενώ είναι γνώριμα, είναι αρκετά μικρά (ακόμα) για να είναι μια οποιανδήποτε γωνιά των Λησμονημένων Βασιλείων, που τόσες και τόσες φορές δεν τα έχουμε περπατήσει στη φαντασία μας….
Ταυτόχρονα, τα πλάσματα αλλά και η μαγεία του βιβλίου είναι απόλυτα πιστά σε αυτά που γνωρίζουμε από τα παιχνίδια μας. Βέβαια ένας ανθρωπος που δεν έχει πιάσει ποτέ 20εδρο στη ζωή του, δε θα δυσκολευτεί καθόλου να παρακολουθήσει την πλοκή ή τις περιγραφές. Αυτό είναι μάλλον και το μεγαλύτερο ταλέντο της Jonhson: καταφέρνει και μας δίνει ένα σαρωτικά διασκεδαστικό βιβλίο, το οποίο είναι δύσκολο να το αφήσει κανείς κάτω πριν την τελευταία σελίδα, είτε γνωρίζει τον κόσμο του Faerun είτε τον συναντά για πρώτη φορά!
Παρόλα αυτά, πολλές φορές η συγγραφέας χάνει τον ρυθμό του έργου της, με αποτελέσματα αρκετά σκαμπανεβάσματα σε ταχύτητητα και διάφορες μικρές κοιλιές. Επιπέον, αξίζει να σημειωθεί ότι κάποιες φορές η μετάφραση σκαλώνει, είτε με πρόδηλους αγγλισμούς τους οποίους η επιμέλεια αμελώς δεν έπιασε, είτε με εμφανώς λάθος λέξεις για την απόδοση εννοιών που ένας gamer θα έβρισκε έναν πιο οργανικό τρόπο να τις μεταφέρει.
Επιλογικά, το βιβλίο είναι μια ανάλαφρη fantasy περιπέτεια με χιούμορ αλλά και ψυχή, που είτε επιλέξετε να δείτε την ταινία είτε όχι, θα σας διασκεδάσει σίγουρα. Αν δε επιλέξετε να το διαβάσετε πριν τη δείτε, τότε μάλλον θα είστε (ακόμα) καλύτερα προετοιμασμένοι για αυτό που θα παρακολουθήσετε!
