Όταν κανείς ακούει τον τίτλο από το τέταρτο κατά σειρά βιβλίο του Ιρλανδού συγγραφέα Adrian Mckinty δεν μπορεί παρά να φέρει στο μυαλό του την πιο iconic φωτογραφία του Colman Doyle, που απεικονίζει μια νεαρή γυναίκα, μέλος του Δημοκρατικού Στρατού της Ιρλανδίας (IRA) να κάνει επίδειξη των όπλων του, κρατώντας ένα επιθετικό τουφέκι ArmaLite AR-18,φορώντας ένα δερμάτινο τζάκετ και μια κοντή λουλουδάτη φούστα, με τρόπο που έγινε σύμβολο του αγώνα των Ιρλανδών για ανεξαρτησία και ίση αντιμετώπιση με τους προτεστάντες Άγγλους. Η ιστορία του Adrian Mckinty εξελίσσεται μια δεκαετία αργότερα από τη λήψη της εν λόγω φωτογραφίας, κατά τη δεκαετία του ’80, όταν ο αγώνας μεταξύ Καθολικών και Ενωτικών έχει κορυφωθεί και η Ιρλανδία μοιάζει με καζάνι που βράζει, λίγο πριν την αγγλοιρλανδική συμφωνία.
Πρωταγωνιστής της ιστορίας, η οποία ακολουθεί πιστά της κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις της εποχής αυτής, είναι για ακόμα μια φορά ο Ιρλανδός ντετέκτιβ Σον Ντάφι, ο οποίος καλέιται να εξιχνιάσει μια διπλή δολοφονία και μια αυτοκτονία, που λαμβάνουν χώρα σχεδόν ταυτόχρονα. Η πλοκή ακολουθεί ιστορικά τα άλλα τρία βιβλία του Mckinty με πρωταγωνιστή τον ίδιο ντετέκτιβ, που όπως και το “Κορίτσι με τα όπλα” κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Οξύ και τιτλοφορούν ως “Κρύο Χώμα”, “Ακούω τις σειρήνες στον δρόμο” και “Το πρωί θα έχω φύγει”. Το τέταρτο και τελευταίο μέχρι στιγμής μέρος των ιστοριών αυτών βρίσκει τον Σον Ντάφι πιο παρηκμασμένο από ποτέ, υποβιβασμένο μέσα στο Σώμα και αντιμέτωπο με τους δαίμονές του, την ίδια στιγμή που η Ιρλανδία -και δη το Μπελφαστ, όπου και τοποθετείται η ιστορία -βιώνει την περίοδο των “Μεγάλων Ταραχών”.
Με αυτό το τρόπο ο Ντάφι γίνεται και ο ίδιος φορέας των αντιθέσεων αυτής της εποχής, ενώ η κατάσταση του απηχεί κάτι από τις δυσκολίες που καλούνται να αντιμετωπίσουν τη δεκαετία του ’80 οι Ιρλανδοί και, δη, όσοι είναι Καθολικοί, όπως αυτός. Παράλληλα, μέσα από ένα μουσικό χαλί γεμάτο κλασσική ροκ και απαράμιλλο κούλνες, ο Ντάφι πληροί όλες τις προϋποθέσεις του κλισεδιάρικου “κατεστραμμένου ντετέκτιβ” που όλοι λατρεύουμε και αποτελεί βασικό συστατικό ενός εθιστικού αστυνομικού μυθιστορήματος, που κάλλιστα θα μπορούσε να γίνει και σειρά. Το “Κορίτσι Με Τα Όπλα”, όμως, δεν είναι απλώς εθιστικό, αλλά και πολύ καλό! Συγκεκριμένα, ο Mckinty καταφέρνει να παντρέψει ιστορικά γεγονότα με τη μυθοπλασία, ενώ το ύφος του ακροβατεί μεταξύ λυρικότητας και απλής καταγραφής στοιχείων. Παράλληλα, κάθε κεφάλαιο αποτελεί από μόνο του ένα ακόμα στοιχείο, δημιουργώντας στον αναγνώστη την αίσθηση ότι είναι και εκείνος ντετέκτιβ και συλλέγει σταδιακά τις πληροφορίες που θα τον οδηγήσουν στη λύση του μυστηρίου.
Με άλλα λόγια, το “Κορίτσι με τα όπλα” αποτελεί ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, που μπλέκεται με το είδος του ιστορικού μυθιστοριογραφήματος, γεμάτο πρόζα και αισθητική γραμμή που ενισχύουν τον badass χαρακτήρα του κεντρικού του ήρωα, πάνω στον οποίο στηρίζεται και ολόκληρη η σειρά των βιβλίων του Mckinty. Πρόκειται για ένα βιβλίο ευκολοδιάβαστο, ελκυστικό και ιδιαίτερα προφητικό, αφού όπως δηλώνει και ο ίδιος ο συγγραφέας “η Ιρλανδία δεν είναι τόσο ένας αναχρονισμός για το επιθετικό παρελθόν της Ευρώπης όσο μια προφητεία για το μέλλον που ζούμε “.
