Πολύ συχνά τα video games ασχολούνται με το θέμα του πολέμου. Η οπτική όμως και η θέση που παίρνουν είναι πολύ συγκεκριμένη. Αυτή του ηρωικού στρατιώτη, που πολεμάει υπερεξοπλισμένος σε τοπία άδεια από πολίτες και σκοτώνει άκριτα άλλους στρατιώτες. Όχι όμως και το This War of Mine.
Το This War of Mine θέτει τον εξής προβληματισμό. Στον πόλεμο, δεν είμαστε όλοι στρατιώτες. Πως επηρεάζει ένας πόλεμο όλον αυτόν τον κόσμο που δεν πολεμάει, που βρίσκεται παγιδευμένος σε ένα πεδίο μάχης χωρίς τρόπο να ξεφύγει? Παιχνίδια όπως το Call of Duty μας έχουν μάθει σε μια λογική που σου λέει ότι μπορεί να πολεμάς εντός μιας πόλης. Τα κτίρια είναι μεν κατεστραμμένα, αλλά είναι άδεια. Τι γίνεται όταν τα κτίρια αυτά όμως δεν είναι άδεια, αλλά γεμάτα από ανθρώπους που προσπαθούν να επιβιώσουν?
Στο παιχνίδι αυτό θα μπεις στη θέση ακριβώς αυτών των ανθρώπων. Εμπνευσμένο από τις συνθήκες επιβίωσης των Βόσνιων πολιτών κατά την πολιορκία του Sarajevo, το This War of Mine εξελίσεται στην φανταστική πόλη του Pogoren, Graznavia. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να καταφέρεις να επιβιώσεις μέχρι το τέλος του πολέμου και την ανακήρυξη της εκεχειρίας.
Σαν παίχτης διαχειρίζεσαι ένα σύνολο από χαρακτήρες που κατοικούν σε ένα κατεστραμμένο σπίτι. Κατά την διάρκεια της ημέρας μπορείς να επισκευάσεις το σπίτι, να κατασκευάσεις αντικείμενα, να μαγειρέψεις ή να ξεκουραστείς ακούγοντας ραδιόφωνο. Την νύχτα μπορείς να επιλέξεις να στείλεις κάποιους χαρακτήρες να εξερευνήσουν την κατεστραμμένη πόλη, προσπαθώντας να βρουν προμήθειες όπως τρόφιμα, φάρμακα και όπλα.
Το παιχνίδι έχει πολύ έντονα το στοιχείο του resource management. Το φαγητό είναι πολύ περιορισμένο, τα φάρμακα σπανίζουν ενώ κάθε επισκευή που μπορεί να είναι απαραίτητη για την επιβίωσή σας, όπως η στέγη που θα καταρρεύσει, θα εξαφανίσει τους διαθέσιμους πόρους σου. Όμως δεν είναι το στοιχείου του ρεαλιστικού resource management που κάνει το παιχνίδι τόσο ιδιαίτερο.
Αυτό που θα σου μείνει από το παιχνίδι είναι η ψυχολογία του πολέμου και οι αποφάσεις που καλείσαι να πάρεις. Οι χαρακτήρες που χειρίζεσαι στην πλειοψηφία τους είναι απλοί πολίτες, χωρίς στρατιωτικό background. Ο πόλεμος και οι κτηνωδίες τους επηρεάζουν ψυχολογικά.
Μπορεί μία μέρα, ενώ κάνεις επισκευές στο σπίτι, να χτυπήσει η πόρτα σου. Μια μητέρα με τρία μικρά παιδιά σου ζητήσει φαγητό για να τα ταΐσει. Αν δεν της δώσεις φαγητό τα παιδιά πιθανών να πεθάνουν. Έχεις όμως ελάχιστα τρόφιμα. Μπορεί να χρειαστεί να πεινάσετε τις επόμενες μέρες. Αν όμως αποφασίσεις να αρνηθείς θα επηρεαστεί η ψυχολογία των χαρακτήρων σου και θα αρχίσουν να αναρωτιούνται αν ο πόλεμος τους έχει μετατρέψει σε άκαρδους.
Μπορεί ένα βράδυ να έχεις στείλει την Cveta να εξερευνήσει την πόλη και να ανακαλύψει ένα σπίτι γεμάτο με τρόφιμα και φάρμακα. Χρειάζεστε τα φάρμακα γιατί ο Pavel είναι βαριά άρρωστος. Στο σπίτι όμως κατοικεί ένα ηλικιωμένο ζευγάρι και ο άνδρας σε εκλιπαρεί να μην πάρεις τα φάρμακα γιατί η γυναίκα του θα πεθάνει. Βάζει τα κλάματα και σέρνεται στα πόδια της Cveta ενώ εκείνη αδειάζει τα ντουλάπια του. Παίρνει τα φάρμακα και ο Pavel σώζεται. H Cveta όμως δεν μπορεί να ζήσει με τις πράξεις της και την επόμενη μέρα αυτοκτονεί.
Το This War of Mine καταφέρνει με μεγάλο ρεαλισμό να κάνει ακριβώς αυτό. Όχι να σου δείξει την action packed μεριά του πολέμου, αυτή του ήρωα, του νικηφόρου στρατιώτη – κατακτητή. Να σου δείξει αυτή που βιώνει η πλειονότητα των ανθρώπων. Τα μουντά γκρίζα γραφικά, οι διάλογοι μεταξύ των χαρακτήρων, η κατεστραμμένη πόλη θα σε κάνουν να νιώσεις σαν να βρίσκεσαι και εσύ εκεί.
Σε μια εποχή που ακούμε ολοένα και συχνότερα την φράση “Μα καλά γιατί και αυτοί δεν έκατσαν στη χώρα τους να πολεμήσουν?” έρχεται να σου δείξει ακριβώς γιατί.
Αγοράστε το εδώ.
