Σχεδόν από την απαρχή της sci-fi λογοτεχνίας, ίσως το πιο αναπτυγμένο θέμα είναι το μέλλον του ανθρωπίνου είδους είτε εντός είτε εκτός Γης, συνήθως σε ένα δυστοπικό περιβάλλον. Με το ίδιο θέμα καταπιάνεται και ο Μιχάλης Ναυπλιώτης στο πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο Οι αναμνήσεις της Ειμαρμένης που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2019 από τις εκδόσεις Διάπλαση.
Ο Μιχάλης Ναυπλιώτης θέτει την ιστορία του στο σωτήριο έτος 2127 και μετατρέπεται στον Κένεθ ΜακΓκρέγκορ φανταστικό συγγραφέα του βιβλίου και πρώην Υπουργό Πληροφοριών της Ευρωπαϊκής Αυτοκρατορίας. Το βιβλίο παρουσιάζει τα απόρρητες πληροφορίες του πρώην Υπουργού ως προς την κανονικότητα της εποχής αυτής στην Ευρωπαϊκή Αυτοκρατορία.
Σημαντικό είναι το φανταστικό περιβάλλον που θέτεται αυτή η ιστορία, καθώς πλέον οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν υφίστανται μετά την Τελική Επίθεση και αντίπαλο δέος της Ευρωπαϊκής Αυτοκρατορίας είναι η Ρώσικη Συνομοσπονδία. Η Ευρώπη πλέον ελέγχεται από τον Ηγεμόνα ο οποίος έχει επιστρέψει τη χρήση της τεχνολογίας και της ιατρικής στη δεκαετία του 1980. Μόνοι έχοντες πρόσβαση στη σύγχρονη τεχνολογία είναι οι Εκλεκτοί ενώ ταυτόχρονα δρουν και οι Υπερασπιστές οι οποίοι θέλουν να ανατρέψουν το καθεστώς του Ηγεμόνα.
Με εξαίρεση κάποιες σημειώσεις τις επιμελήτριας του βιβλίου του ΜακΓκρέγκορ δεν υπάρχει αφήγηση και όλο το βιβλίο κυλάει με τη μορφή διαλόγων, μεταφέροντας τον αναγνώστη σε διάφορα σημεία της Αυτοκρατορίας, από την Ελλάδα στη Γερμανία και από την Γενεύη στο Κισινάου μεταξύ άλλων. Εδώ βρίσκεται και ένα ενδιαφέρον σημείο της γραφής, καθώς η όλη ιστορία παρουσιάζεται και ως βιντεοπαιχνίδι, με τους χαρακτήρες να μαζεύουν κάποια αντικείμενα που θα χρειαστούν στη διάρκεια της ιστορίας. Το συγκεκριμένο είναι ένα χαρακτηριστικό που εμπλουτίζεται πολύ όμορφα με τα εξαιρετικά εικαστικά του Στέφανου Σαργιώτη καθ’ όλη τη διάρκεια του βιβλίου.
Ο Μιχάλης Ναυπλιώτης θέτει μέσα από τα πολλά διαφορετικά κεφάλαια και διαλόγους αρκετές παράλληλες ιστορίες που λαμβάνουν χώρα, όπως ένας γενετιστής που έχει βρει τον τρόπο να σταματήσει τη γήρανση ή μία ηγέτης αντιεξουσιαστικής οργάνωσης που προσπαθεί να θυμηθεί γιατί δολοφονήθηκε η μητέρα της, καθώς και ένα διαστημικό μήνυμα το οποίο χρειάζεται αποκρυπτογράφηση.
Αξίζει να σημειωθεί ότι με το να θέτει τόσους χαρακτήρες σε τόσα διαφορετικά σημεία της Ευρώπης, ο συγγραφέας προσπαθεί να δείξει πώς παρόλη την κοινή Αυτοκρατορία, η κάθε περιοχή κρατά τα δικά της χαρακτηριστικά από τον απλό κόσμο. Εδώ όμως βρίσκεται και το ίσως μελανότερο σημείο του βιβλίου. Σε στιγμές και ενώ ο Μιχάλης Ναυπλιώτης ήταν κοντά στο να το καταφέρει αυτό, κάποιοι χαρακτήρες φαίνονται κάπως ξύλινοι και ότι είναι σα να μιλάει πολλές φορές το ίδιο πρόσωπο. Την ίδια στιγμή όμως, οφείλεται να αναφερθεί και η πολύ σημαντική γνώση που φαίνεται να κατέχει ο συγγραφέας πάνω σε διάφορα επιστημονικά θέματα τα οποία παρουσιάζονται πολύ σωστά ακόμα και σε έναν αναγνώστη που δεν τα κατέχει.
Εν κατακλείδι, με τις Αναμνήσεις της Ειμαρμένης ο Μιχάλης Ναυπλιώτης παρουσιάζει ένα βιβλίο με πολύ πρωτότυπη δομή και γραφή, καταπιανόμενος με ένα αρκετά κλασικό εύρημα στην sci-fi λογοτεχνία, δίνοντάς του όμως χαρακτήρα και ταυτότητα. Είναι μια προσπάθεια που αξίζει να τραβήξει το ενδιαφέρον, και με τα συν και τα πλην της, ανεβάζει τον πήχη για τις επόμενες δουλειές του Μιχάλη Ναυπλιώτη.
