H Arinela Kociko διηγείται μια ιστορία επικών διαστάσεων για τους προστάτες του φωτός στο πλανήτη Marier τη στιγμή που οι δυνάμεις του σκότους είναι ένα βήμα πριν πάρουν το πάνω χέρι. Αυτό έρχεται ουσιαστικά να διαπραγματευτεί το δεύτερο τεύχος του φανζίν, που μόλις κυκλοφόρησε.
Κεντρική πρωταγωνίστρια είναι η πολεμίστρια Lyria, το νέο μέλος της φρουράς των Ecamor, που αναλαμβάνει την προστασία του βασιλείου. Ένας κίνδυνος φαίνεται να ταράσσει την ισορροπία και μάλλον είναι κάποιος γνωστός από τα παλιά. Αυτή και η φίλη της Aurelia πρέπει να σώσουν την κατάσταση, ενώ ένα μέλος της φρουράς του Σκότους έρχεται να παίξει σημαντικό ρόλο στην πλοκή. Αυτά όμως είναι κομμάτι ενός υποθετικού τρίτου τεύχους. Ας δούμε λοιπόν τι έχει προηγηθεί.
Η Lyria λοιπόν ξεκουράζεται σε ένα δάσος μετά από μια δύσκολη αποστολή, όταν η πιστή γάτα-φύλακας Roxy αντιλαμβάνεται ένα κίνδυνο που δεν είναι άλλος από ένα γιγάντιο τρολ. Μετά από την αντιμετώπιση αυτής της απειλής, σειρά έχει η εμφάνιση ενός άντρα που αποδεικνύεται μέλος της σκοτεινής φρουράς και με την επίσκεψή του έρχεται να ελέγξει τις δυνάμεις της πολεμίστριας. Αν και εξαφανίζεται γρήγορα, η Lyria γυρνά πίσω στην πόλη Astrelion για να δώσει αναφορά στο βασιλιά. Εκεί η ήρεμη επιστροφή σφραγίζεται από άσχημα νέα τόσο για την Lyria όσο και για ολόκληρο το βασίλειο, τον πλανήτη Marier και το γαλαξία Andromeda. Ένας δραπέτης από φυλακή υψίστης ασφαλείας αποτελεί πια τον κύριο κίνδυνο και η Lyria πρέπει να τον αντιμετωπίσει.
Ένα ζήτημα που αντικειμενικά προκύπτει από κόμικ με κεντρικό ήρωα και μάλιστα γυναίκα πολεμίστρια είναι το κατά πόσον αυτή παρουσιάζεται με υπερσεξουαλικά (oversexualised) χαρακτηριστικά ή όχι. Το παρόν φανζίν αποφεύγει αυτή την προσέγγιση, ίσως (και) επειδή είναι γραμμένο από γυναίκα. Βέβαια η πρώτη σκηνή όπου η ηρωίδα κάνει μπάνιο μπορεί να εκληφθεί ως τέτοια, αλλά μπορεί να αποτελεί και ευθεία αναφορά στο μύθο της Άρτεμης με τον Ακταίωνα, που μεταμορφώθηκε σε ελάφι από την θεά γιατί την είδε καταλάθως γυμνή να κάνει μπάνιο σε μια πηγή. Ο ρόλος του Ακταίωνα αναφέρεται στον φύλακα της σκοτεινής φρουράς και την υπόνοια να δημιουργηθεί κάτι παραπάνω σε επόμενο τεύχος.
Σχεδιαστικά, το φανζίν κινείται σε πολύ καλό επίπεδο, ειδικά όσον αφορά τον περιβάλλοντα χώρο στις σκηνές στο παλάτι, στο δάσος και στο χωριό. Οι σκηνές μάχης είναι δυναμικές και σε συνδυασμό με τις αποχρώσεις του γκρι καταφέρνουν να αποδώσουν στο έπακρο την ένταση και τη δράση. Οι χαρακτήρες είναι καλοσχεδιασμένοι, με στυλ νορβηγικού φολκόρ (μας θύμισαν την Βαλκυρία) αλλά και πιο γαλαξιακά fantasy στοιχεία, μιας και η ιστορία εξελίσσεται σε ένα τέτοιο σύμπαν. Από άποψη σεναρίου, υπάρχουν αρκετές στιγμές δράσης και είναι εμφανές και το κωμικό στοιχείο, ωστόσο μια πιο σφιχτή πλοκή θα βοηθούσε περισσότερο και σε αυτή την κατεύθυνση.
