Το Pan έρχεται να αφηγηθεί (με υπέρλαμπρο 3D τρόπο) το πώς ένα ορφανό αγόρι από την Βρετανία κατάφερε να γίνει το παιδί που δεν μεγάλωσε ποτέ, ο ήρωας της παιδικής ηλικίας και της ικανότητας των παιδιών να δραπετεύουν με την φαντασία τους, ο Πίτερ Παν, ο κλασσικός ήρωας που όλοι αγαπήσαμε σαν παιδιά.
Η ιστορία του Πίτερ Παν είναι γνωστή σε όλους εδώ και χρόνια, από το κλασσικό παραμύθι με το επίσης κλασσικό πλέον animation της Disney το 1953 (τόσο σενιαρισμένο από την παιδική νοσταλγία που κανείς ξεχνά πόσο ρατσιστικό ήταν…). Βέβαια η ιστορία του παιδιού που αρνιόταν να μεγαλώσει και των κινδύνων που έκρυβε η Χώρα του Ποτέ αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλές ταινίες, από το Hook (1991) του Steven Spielberg, με τον αλησμόνητο Robin Williams στον ρόλο του Πίτερ Παν και τον τεράστιο Dustin Hoffman στον ομώνυμο ρόλο, μέχρι το πιο ρεαλιστικό αλλά ταυτόχρονα γοητευτικό «Finding Neverland» με τον Johny Depp (παραβλέπω το μετριότατο Peter Pan του 2003). Όλες έδωσαν μια ή και παραπάνω οπτικές και απόψεις για αυτήν την ιστορία, επομένως η ερώτηση θα ήταν: Αν μου αρέσει ο Πίτερ Παν, τι έχει να μου προσφέρει το Pan;
Μια προφανής απάντηση θα ήταν ένα ευχάριστο δίωρο. Η ταινία του Joe Wright είναι σίγουρα μια πάρα πολύ ευχάριστη, συναρπαστική περιπέτεια, η οποία χρησιμοποιώντας το στοιχείο της φαντασίας και της υπερβολής ως δομικό χαρακτηριστικό του κόσμου της, καταφέρνει να αποδώσει με εξαιρετική ευαισθησία την φαντασιακή υπόσταση της Neverland. Ιπτάμενα πειρατικά πλοία, σπηλιές με γοργόνες, πουλιά ζόμπι και βασίλεια με νεράιδες έρχονται στην οθόνης μας και καταφέρνουν να μετουσιωθούν σε πραγματικά τοπία, παρά σε μια υπερβολική δόση γραφικών όπως ίσως θα περίμενε κανείς (εκτιμώντας κακές εμπειρίες του παρελθόντος).
Ταυτόχρονα, οι ίδιοι οι ηθοποιοί φαίνεται πως νοιάστηκαν για την ταινία και έτσι κατάφεραν να παραδώσουν στο κοινό άγνωστους χαρακτήρες με την απαραίτητη πλαστικότητα και ευκρίνεια για να γίνουν συμπαθητικοί και προσεγγίσιμοι, είτε είναι κακοί όπως ο πειρατής Μαυρογένης (Hugh Jackman που είναι ίσως ο καλύτερος χαρακτήρας αυτής της ταινίας) είτε καλοί, όπως ο Hook(!) του Garrett Hedlund (Tron) αλλά και η Ινδιάνα Τiger Lily της -πιο λευκής-πεθαίνεις Rooney Mara (γιατί το Ηollywood δεν θα αποδεχθεί ποτέ τον πολιτισμό των Ινδιάνων). Ίσως κάποιες ελλείψεις μπορούσε να διακρίνει κάποιος στον ρόλο του Πίτερ, καθώς ο Levi Miller φαινόταν ότι προσπαθούσε αλλά δεν ήταν ακριβώς εκεί που έπρεπε.
Η κυριότερη όμως απάντηση είναι πως η ταινία, στην προσπάθεια της να βασιστεί σε μια γνωστή και αγαπημένη ιστορία για να πάει κάποιος να την δει, καταφέρνει και βαθαίνει τον μύθο του Πίτερ Παν, δίνει παρελθόν σε έναν κόσμο χωρίς χρόνο και καθιστά σύγχρονα πρόσωπα και καταστάσεις που τα θεωρούσαμε κλασσικά. Οι αντιδράσεις του Πίτερ ως ορφανό, η τάση του να ξεφεύγει, η μάχη με την σκιά (όχι την πραγματική αυτή την φορά) της αμφιβολίας όλα έρχονται στο προσκήνιο. Ακόμα και η καταγωγή του ήρωα, ο γιος ενός πρίγκηπα και μιας πολεμίστριας (εκτιμάμε την αντιστροφή των κατεστημένων ρόλων αλήθεια, αλλά δεν φτάνει) γίνεται γνωστή και έτσι ο ορφανός Πίτερ γίνεται ο πρίγκηπας Παν.
Μόνο που στην προσπάθεια της να φτιάξει την ιστορία της Neverland η ταινία κάνει πολύ πρόχειρη δουλειά, εστιάζοντας περισσότερο σε μια εντυπωσιακή εικόνα παρά σε έναν λειτουργικό κόσμο. Μπορεί να είναι εκθαμβωτικό και συναρπαστικό το αποτέλεσμα, όμως του λείπει η ουσία. Προσπαθεί, όσο μπορεί, να αφαιρέσει όλον τον σεξισμό και τον ρατσισμό που κουβαλά ένα έργο του 19ου αιώνα, χωρίς όμως να κουβαλά και τα θετικά του στοιχεία μαζί. Ταινίες όπως το Hook εστίασαν ακριβώς σε αυτά τα στοιχεία και για αυτό ακριβώς έγιναν μέρος του μύθου. Το Pan μπορεί να έχει όλη την καλή πρόθεση του κόσμου, αλλά με μισή καρδιά δεν μπορείς να κάνεις κάτι σωστά. Παραμένει ένα πολύ ευχάριστο pop-corn movie βέβαια!
Fun Fact 1: Η ταινία πήγε τόσο άσχημα στην Αμερική και στην υπόλοιπη Ευρώπη (η Ελλάδα για τις εταιρίες διανομής είναι μέρος της ασιατικής αγοράς) που στην Warner Bros το σκέφτονται σοβαρά να βαρέσουν κανόνι αν ξανατύχει τέτοια αποτυχία.
Fun Fact 2: Στην ταινία κάνει ένα πέρασμα (και μόνο ένα) η Cara Delevingne, γνωστή και ως Enchantress της Suicide Squad
