Τι κάνουν 3 συνταξιούχοι μεταλλουργοί όταν η βιομηχανία που δούλευαν για 30 χρόνια φεύγει από της Η.Π.Α. και μετακομίζει στο Βιετνάμ παίρνοντας μαζί της όλα τα λεφτά των συντάξεών τους; Μα προφανώς και θα ληστέψουν μια τράπεζα!
Κάπως έτσι είναι η πλοκή του Going in Style με το τρίο Morgan Freeman (To στοίχημα του Σλέβιν, Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ) Michael Caine (Hanna and Her Sisters, Batman,Escape To Victory ) Begins και Αlan Arkin (Argo, Get Smart) και κρίνοντας από αυτό θα μπορούσαμε εύκολα (και επιπόλαια θα έλεγα) να τη βάλουμε στη μεγάλη κατηγορία τvν κωμωδιών που μας κατακλύζουν κάθε καλοκαίρι. Όμως όπως είπαμε μια τέτοια κατηγοριοποίηση θα ήταν επιπόλαια καθώς η ταινία κάνει αυτό που πολλές του είδους της αποφεύγουν… Πάει δυο βήματα πιο μακριά ριζώνοντας σε ένα βαθμό αυτή την αλλοπρόσαλλη πρόταση στην πραγματικότητα, αλλά κυρίως δίνοντας μια θετική ματιά για τον αγώνα για τη ζωή, ακόμα και στην τελευταία της στροφή μέσα από την καταπληκτική χημεία των πρωταγωνιστών της.
It is a culture’s duty to the care of the elderly.
Με αυτά τα λόγια ουσιαστικά ανοίγει η ταινία, όχι από κάποιον μακάριο πάπα, αλλά από έναν ληστή τράπεζας, ο οποίος απευθύνεται στον Joe (Michael Cain) στη μέση της ληστείας. Λίγα βήματα δεξιά τους ξαπλωμένος στο πάτωμα βρίσκεται ο τραπεζίτης, που πριν λίγο ανακοίνωνε στον Joe ότι λόγω των αυξήσεων στα επιτόκια (λόγω της τραπεζικής κρίσης του 08 υπονοείται) η δόση του αυξήθηκε τόσο που σε λίγο η τράπεζα θα του πάρει το σπίτι. Με αυτόν τον παράδοξο Robin Hood τρόπο εντασσόμαστε στη βαρετή ζωή των τριών πρωταγωνιστών μας.
Τους παρακολουθούμε να ενσαρκώνουν αρκετά κλισέ στερεότυπα για τους ηλικιωμένους στην Αμερική. Ο Wille (Morgan Freeman) είναι μακριά από την οικογένειά του ενώ αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. Ενώ ο Al (Alan Αrkin) μας παρουσιάζεται σαν ένας κυνικός γέρος που έχει χάσει κάθε ελπίδα για ζωή. Μετά όμως από την απώλεια των συντάξεών τους για τους λόγους που προαναφέραμε έρχεται ίσως η πιο συμαντική φράση σε όλη την ταινία. Ο Wille μετά την γιορτή τον γενεθλίων του και καθώς συλλογίζεται την υπόλοιπη ζωή του, εκφράζει στον Joe μια πολύ απλή αλλά και βαθιά ανθρώπινη επιθυμία:
I want to live better than I am.
Και απο αυτήν την επιθυμία ξεκινάει το μεγάλο ταξίδι των ηρώων μας, που για να μην σας το χαλάσουμε αρκεί απλά να σας πούμε ότι θα σας προσφέρει τόσο γέλιο όσο θα περίμενε κανείς από τους τρεις καταπληκτικούς ηθοποιούς μας. Δε θα σας λείψουν τα γέλια από όλα τα προβλήματα που θα βρουν οι τρεις ηλικιωμένοι μας καθώς κινούνται προς το στόχο τους. Ένα μεγάλο κομμάτι της ταινίας μας θύμισε λίγο τις κλασικές ταινίες “η συμμορία των 12-13”.
Θα πρέπει όμως να πούμε δυο λόγια για το γιατί αυτή η ταινία σου αφήνει κάτι παραπάνω από τις κλασικές καλοκαιρινές κωμωδίες (και δεν είναι μόνο θέμα ποιότητας). «I want to live better than Ι am.» Αυτή η φράση στιγματίζει την ταινία και ξεκινάει ουσιαστικά την πλοκή. Επίσης μετά από αυτήν την παραδοχή οι ήρωες μας ξεκινούν το μεγάλο ταξίδι και τον αγώνα για να ζήσουν καλύτερα, και τελικά, όπως βλέπουμε, αυτός ακριβώς ο αγώνας είναι που τους εκτοξεύει. Η απόφασή τους να διεκδικήσουν την ζωή τους, ακόμα και τόσο αργά, είναι αυτή που τους απελευθερώνει και τελικά τους οδηγεί σε αυτήν την καλύτερη ζωή που θέλουν. Τα λεφτά είναι απλά ένα μέσο που τους θέτει σε αυτό το ταξίδι και όχι αυτοσκοπός. 
Ένα τελευταίο λίγο πιο κοινωνικοπολιτικό στοιχείο που κάλο θα ήταν να αναφερθεί είναι η στάση των ανθρώπων απέναντι στις τράπεζες. Είναι πολύ ενδιαφέρον πως ακόμα και σε μια τέτοιου είδους ταινία φαίνεται το βαθιά ριζωμένο μίσος των Αμερικανών για τις τράπεζες τους και το πόσο αυτές έχουν επηρεάσει τη ζωή τους. Αυτή η σύνδεση με την πραγματικότητα , ακόμα και σε μια τόσο αλλοπρόσαλλη ταινία, είναι που την κάνει λίγο καλύτερη από τις υπόλοιπες κωμωδίες του καλοκαιριού.
Αν λοιπόν ψάχνετε μια καλοκαιρινή δόση αισιοδοξίας, ελπίδας για ζωή και πολύ, μα πολύ γέλιο, το “Going in Style” είναι ανεπιφύλακτα μια καλή καλοκαιρινή επιλογή.
