Τα τελευταία καλοκαίρια στη χώρα μας μαζί με τον θερμό αέρα ανακούφισης και ξεγνοιασιάς που συνοδεύει τις διακοπές μας, πλέον ο αέρας αυτός δεν είναι απλά λόγω του κλίματος ή απλά προερχόμενος από την Αίγυπτο. Ο αέρας αυτός μεταφέρει στάχτες και αποκαϊδια, απόρροια των πυρκαγιών σε κάποια γειτονική περιοχή. Πόσο μάλλον το φετινό καλοκαίρι, όπου η πλειονότητα της χώρας βρισκόταν σε κόκκινο συναγερμό, με πολλαπλές πυρκαγιές. Το 2018 είχαμε την μεγάλη τραγωδία από φωτιές στο Μάτι, και τρία χρόνια αργότερα η μεγάλη οικολογική και κοινωνική καταστροφή συνεχίζεται, με μεγάλες αγροτοκτηνοτροφικές εκτάσεις να εξαλείφονται.
Κλιματική αλλαγή, ελλιπής χρηματοδότηση στη προφύλαξη και αντιμετώπιση των πυκαγιών, στη περίθαλψη των πυρόπληκτων, με σύσσωμη την αστική πολιτική να μην μπορεί να εξασφαλίσει τίποτα, ούτε την αποκατάσταση του δάσους, ούτε την αποκατάσταση της αγροτοκτηνοτροφίας, μελισσοκομίας, υλοτομίας, ήπιου τουρισμού ή των παραγωγικών δραστηριοτήτων των κατοίκων. Παρά φάνηκε πως σε φάσεις ίσως και να βόλεψε τα μεγάλα “κεφάλια”.
Άνθρωποι που βίωσαν από πρώτο χέρι την καταστροφή των σπιτιών των δικών τους και των γνωστών τους, αλλά και οι υπόλοιποι που παρακολουθούσαν από τις οθόνες τους, είναι επόμενο να τους δημιουργείται ένα αίσθημα ματαιότητας, καθώς το μέλλον κυριαρχείται από τον παράγοντα του απρόβλεπτου. Δίχως πρακτικά να έχει κάποιος τη δύναμη να το αποτρέψει. Το μόνο που μπορεί κανείς, είναι να συνεισφέρει μέσα από πρακτικές αλληλεγγύης.
Σε αυτή τη προσπάθεια έρχεται να συμβάλλει η Αγγελική Σαλαμαλίκη με το Anxiety Sketches (εκδόσεις Jemma Press), ουσιαστικά ένα μπλοκ ζωγραφικής σε μορφή βιβλίου, τα έσοδα του θα πάνε για την οικονομική ενίσχυση των πυρόπληκτων. Ένα κόμικ που αποτελείται από διάφορα μονοσέλιδα, πότε φιλοσοφικά, πότε ερωτικά, πότε βίαια – στο σύνολό τους με ενήλικο περιεχόμενο. Με πρωταγωνιστή τον προσωποποιημένο θάνατο με μια πιο σύγχρονη οπτική, απεικονίζει το άκρως συναισθηματικά φορτισμένο καλοκαίρι που μας πέρασε, και μας βάζει σε σκέψεις για τα επόμενα.
Συνολικά, πρόκειται για μια πολύ όμορφη έκδοση, προσιτή και για καλό σκοπό. Που σε βάζει μέσα στην ψυχοσύνθεση ενός καλλιτέχνη, πως εκείνος βίωσε μια τόσο δύσκολη κατάσταση. Με μια ειρωνικότητα, όπως γράφει και η Σαλαμαλίκη στον πρόλογο του κόμικ, “αρκετά ειρωνικό ότι ο “Θάνατος” θα συνεισφέρει σε αυτούς που επέζησαν”. Ένα κόμικ που μιλάει μέσα από την απεικόνιση του πόνου, παρά μέσα από διαλόγους.
