Έχουμε δηλώσει ξανά και ξανά τον πλούτο που κρύβει η ελληνική παράδοση και περιοχή στα χρόνια της ύστερης Τουρκοκρατίας και επανάστασης και που αμελώς αφήνεται συχνά σε (ακρο)δεξιά στοιχεία να τον καπηλευτούν. Όμως ο ελληνικός χώρος μπορεί να γίνει το τέλειο σκηνικό τόσο για άτυπα «western» εκδίκησης, όπως το πολύ ενδιαφέρον 1800 του Θανάση Καραμπάλιου, όσο και fantasy, όπως έχουν δείξει και οι Μυθοναύτες. Τέτοιες ιστορίες μπορούν να δράσουν πολύ αναζωογονητικά τόσο για κουρασμένες πλοκές και είδη όσο και για να αναδείξουν τις δυνατότητες και την αυθεντικότητα μιας περιόδου η οποία έχει, στη συλλογική μας μνήμη, θαφτεί κάτω από τόνους κιτς αισθητικής, κακών σχολικών εορτών και εθνικισμού.
Από τον πάντα δραστήριο Γιάννη Ρουμπούλια και τον γεμάτο όρεξη και ενέργεια νέο του εκδοτικό, το Nerdula Creative Lab (για το οποίο έχουμε συζητήσει ήδη εκτενώς μαζί του) έρχεται ίσως το καλύτερο τέτοιο δείγμα fantasy αξιοποίησης αυτής της παράδοσης και εικονογραφίας, το οποίο είναι ο Μυθομάχος.
Σε σενάριο του Χάρη Γιουλάτου και σχέδιο του Γιάννη Ρουμπούλια, ο Μυθομάχος πιάνει ένα μυθολογικό νήμα από την αρχαιότητα και το συνενώνει με την εικονογραφία του 1821 δίνοντας του ένα action σώμα και μια fantasy υπόσταση. Ο Αριστόμαχος, ο τελευταίος απόγονος των Ηρακλειδών, ένας ευλογημένος (ή καταραμένος) με αθανασία πολεμιστής, ένας Μυθομάχος, έχει περάσει τη ζωή του προστατεύοντας την ανθρωπότητα από τα τέρατα που κρύβονται στο σκοτάδι. Οι πράξεις του έχουν δημιουργήσει δεκάδες θρύλους που απηχούν στους αιώνες και γυρνάνε ξανά σε αυτόν, σαν μεγεθυμένα κύματα από τους ωκεανούς του Χρόνου.
Η ιστορία που βλέπουμε όμως εμείς ξεκινά λίγο πριν την επανάσταση του 1821. Η ιστορική συνθήκη η οποία χρησιμοποιείται όμως δεν αφήνεται να θολώσει την ιστορία που θέλουν να πουν οι δημιουργοί. Αξιοποιούν δηλαδή την ατμόσφαιρα, τα χαρακτηριστικά και τις κοινωνικές και διαπροσωπικές συνθήκες της περιόδου (συμπεριλαμβανομένης και της γλώσσας, η οποία αν και σύγχρονη, καταφέρνει να διατηρήσει στοιχεία αυθεντικότητας και να δώσει το κλίμα της εποχής) χωρίς να χρησιμοποιούν τεχνάσματα και γνωστά πρόσωπα για να θαμπώσουν τους αναγνώστες. Αντίθετα, τους αφήνουν να περιηγηθούν σε αυτή, ακολουθώντας τη φιγούρα του σκυθρωπού Μυθομάχου, ο οποίος αλληλεπιδρά με έναν κόσμο που αλλάζει και συχνά τον λυγίζει, μαζί με τις αναμνήσεις του παρελθόντος που τον βαραίνουν, σαν άλλο Άτλα.
Μεγαλύτερη βαρύτητα έχει η δράση, τα fantasy και τα horror στοιχεία που ενυπάρχουν με την ιστορική συνθήκη. Αυτά αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ιστορίας που ακολουθούμε. Ταυτόχρονα ο Γουλιάτος καταφέρνει και κρατά τον ρυθμό μέσα σε όλη αυτή τη συνθήκη, γραπώνοντας την προσοχή του αναγνώστη, στον οποίο συστήνει ένα ολόκληρο μυθολογικό/ιστορικό πλαίσιο, χαρακτήρες και συνθήκες. Στις 64 σελίδες του καταφέρνει να συστήσει νέους χαρακτήρες στο κοινό και να δώσει μια εκρηκτική ιστορία.
Στον ίδιο τον χαρακτήρα του Μυθομάχου ένας έμπειρος αναγνώστης μπορεί εύκολα να διακρίνει μια μείξη στοιχείων από διαφορετικά ηρωικά πρότυπα, με πιο έντονα αυτά του Conan, του Highlander και, βασικότερα, του Geralt of Rivia, του διάσημου Witcher. Όπως και ο Andrzej Sapkowski βέβαια, ο οποίος πήρε στοιχεία της πολωνικής παράδοσης για τον σκοτεινό μεσαιωνικό του κόσμο έτσι εδώ οι δημιουργοί αντλούν την έμπνευσή τους για το υπερφυσικό από την ελληνική φολκλορική παράδοση, τόσο γλωσσικά όσο και σχεδιαστικά. Αυτό, σε συνδυασμό με την καλή εξισορρόπηση μεταξύ δράσης, χιούμορ και τρόμου, δημιουργεί ένα δυναμικό έργο, που δεν είναι σε καμία περίπτωση αντιγραφή ή μια απλή μετατροπή των γνωστών χαρακτήρων σε μια ελληνική εκδοχή. Ο Αριστόμαχος είναι ένας ήρωας παλαιάς (αρχαίας βασικά) κοπής, ο οποίος συνεχίζει το ανιδιοτελές του έργο σε εποχές που η ιδιοτέλεια και ο εγωισμός κυριαρχούν. Επιπλέον, συνεχίζει να σώζει τον κόσμο γνωρίζοντας πως δεν μπορεί να τους σώσει όλους. Όλα αυτά δημιουργούν έναν χαρακτήρα σύνθετο και έντονα δραματικό. Ο Μυθομάχος στέκεται αυτόνομα από τις καταβολές του
Σχεδιαστικά μπορούμε εύκολα να πούμε πως είναι η πληρέστερη και πιο λεπτομερής δουλειά του Γιάννη Ρουμπούλια, ο οποίος έχει ωριμάσει σε μεγάλο βαθμό. Η χρήση του χώρου που κάνει είναι ιδιαίτερα αξιέπαινη, πετυχαίνοντας στο να πλάσει μια ολόκληρη εποχή. Την ίδια στιγμή εντείνεται και το ενδιαφέρον του για τα πρόσωπα. Η χρήση έντονων αντιθέσεων, γωνιών και σκιών πετυχαίνει σε μεγάλο βαθμό την απεικόνιση και εμβάθυνση στον συναισθηματικό κόσμο των χαρακτήρων, κάτι που δίνει και στη δράση μια βαθύτερη και ουσιαστικότερη λειτουργία. Για την ίδια τη δράση τώρα, ο Ρουμπούλιας δικαιολογεί τη θέση του ως ένας από τους κορυφαίους action σχεδιαστές στη χώρα μας, με μια διαυγή, ρευστή κίνηση στο σκίτσο του, η οποία μας δίνει εξαιρετικές χορογραφίες μάχης.
Επιλογικά, ο Μυθομάχος είναι ένα πολύ δυνατό ξεκίνημα για μια νέα «φωνή» και ματιά στα ελληνικά comic. Ένας ήρωας παλαιάς κοπής σε μια εύκολα αναγνωρίσιμη εποχή που καταφέρνει να τραβήξει την προσοχή μας.
