Υποψήφιο για Χρυσό Λέοντα στο 79ο Φεστιβάλ της Βενετίας, το Athena, που πλέον είναι διαθέσιμο και στο Netflix, αποτελεί την επανεμφάνιση του Romain Gavras (The World is Yours) στα κινηματογραφικά δρώμενα, με την συνυπογραφή του Ladj Ly (Les Miserables).
Έχοντας πια συνδέσει το όνομά του με κορυφαία βίντεο κλιπς (No Church in the Wild, Gosh, Stress, Bad Girls) που αναπαριστούν σκηνές βίας, ο Romain Gavras, εδώ, επιχειρεί να κάνει το ίδιο, αυτή τη φορά καταγράφοντας την ολοήμερη σύγκρουση της αστυνομίας και των μελών της κοινότητας του γαλλικού προαστίου Athena.
Μία είδηση για την δολοφονία ενός δεκατριάχρονου Γαλλο-Αλγερινού, ο οποίος γρονθοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από τις αστυνομικές δυνάμεις γίνεται viral στα γαλλικά μέσα ενημέρωσης και η πόλη φλέγεται για μέρες. Παρακολουθώντας την εναρκτήρια σκηνή της ταινίας, μια 11λεπτη σεκάνς, βλέπουμε το γεγονός που πυροδότησε τις αλλεπάλληλες συγκρούσεις.
Παρευρισκόμενοι σε μία συνέντευξη τύπου με θέμα τον θάνατο του αδερφού τους, ο Αμπντέλ και ο Καρίμ διαπληκτίζονται εντόνως, αφού ο δεύτερος, ως ο θερμόαιμος ηγέτης της εν λόγω κοινότητας, εξαπολύει μία βόμβα μολότοφ στον χώρο και ο άλλος, ως εν ενεργεία στρατιωτικός, προσπαθεί να τον αποτρέψει. Τα δύο αδέρφια έχουν σκοπό να μάθουν τα ονόματα των ιθυνόντων αστυνομικών τον άδικο χαμό του Ιντίρ, αλλά όχι τα ίδια μέσα για να το καταφέρουν.
Ακολουθεί μία άρτια χορογραφημένη σκηνή δράσης, με την αίσθηση μονοπλάνου, κατά την διάρκεια της οποίας βλέπουμε τον Καρίμ με την παρέα του να λεηλατούν ένα αστυνομικό τμήμα της περιοχής και στην συνέχεια να κατευθύνονται προς τον οικισμό του Athena προκειμένου να οχυρωθούν για τον “πόλεμο” που φαίνεται να έρχεται. Εκεί, μαθαίνουμε και για την ύπαρξη του τρίτου αδερφού, του Μοστάρ, ενός καιροσκόπου εμπόρου ναρκωτικών, ο οποίος έχει εγκλωβιστεί στον οικισμό, μην μπορώντας να διαφύγει.
Η ταινία συνεχίζεται με αδιάκοπες εναλλαγές χάους και πανικοβλημένων ανθρώπων, διακοπτόμενες από υπερβολικές στιγμές, που προσπαθούν, αλλά αποτυγχάνουν να συνδέσουν πιο βαθιά τους χαρακτήρες μεταξύ τους και, παρότι, είναι έτσι γυρισμένη ώστε να γινόμαστε μάρτυρες των γεγονότων στον ίδιο χρόνο με τους πρωταγωνιστές (πάρα πολύ αμόρσα), τίποτα από αυτά δεν εκπληρώνει τις προσδοκίες που έχουν δημιουργηθεί.
Αντίθετα με όσα φαίνεται αρχικά να θίγει και να καταδικάζει το έργο του Romain Gavras, υπάρχουν πολλές φορές που επικαλείται το συναίσθημα συμπάθειας για τους αστυνομικούς (Jerome), ώσπου στο τέλος, πια, τα μέλη της κοινότητας διαψεύδονται κιόλας με ένα έμμεσο “not all cops”.
Έντονη είναι και η απουσία γυναικείων χαρακτήρων, το Athena παρουσιάζεται ως μία εξ ολοκλήρου ανδροκρατούμενη κοινότητα και τη μόνη πια, συμβολική, γυναικεία παρουσία αποτελεί η μητέρα των τριών αδερφών και, ίσως, και το όνομα του οικισμού που παραπέμπει στην θεά, βοηθό των ηρώων.
Περιμένοντας, λοιπόν, να δούμε την αφήγηση για την δραματική διάλυση μιας οικογένειας, μέσα από ένα θρίλερ δράσης που φέρει στο προσκήνιο το γαλλικό πολιτικό περιβάλλον και τα δεινά που έχει προκαλέσει η αστυνομική βία στις περιθωριοποιημένες τάξεις της σύγχρονης Γαλλίας, ερχόμαστε αντιμέτωποι με μία ιστορία αλλαγής, πλήρως ταυτισμένη με μοιρολατρία αρχαιοελληνικής τραγωδίας και με την παρουσίαση αυτής της πολιτικής από μία σκοπιά tres apolitique.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Athena θα μπορούσε πολύ εύκολα να είναι ένα συναρπαστικό, μακροσκελές video clip.
