Πώς φαντάζεστε…;
Πώς φαντάζεστε ένα
πρωτοχρονιάτικο βαριετέ; Ψυχαγωγικό, ευχάριστο, χορευτικό, οξυδερκές,
περιπαικτικό; Πάντως, λογικά όχι σαν μία κακή απομίμηση του «Στην Υγειά Μας»
με οικοδεσπότη τον Γιώργο Κουβαρά… Σε αντίθεση, όμως, με όλους εμάς, η διοίκηση
της ΕΡΤ φαντάστηκε ακριβώς έτσι την ιδανική τηλεοπτική αλλαγή του χρόνου και γι’
αυτό αποφάσισε να προσφέρει μία μουσική κονσέρβα απ’ τα ίδια, στις εθιμοτυπικές
πρωτοχρονιάτικες σπιτικές μαζώξεις, αντί να προβάλλει -ως είθισται- το ζωντανό
πρόγραμμα της πρωτοχρονιάτικης τελετής του Δήμου Αθηναίων. Έπαιξε, όμως, με
την φωτιά, γιατί αφήνοντας χωρίς τηλεοπτική κάλυψη την τελετή του Συντάγματος, στην
πραγματικότητα μποϊκόταρε ένα μεγάλο μουσικό γεγονός, την καθολική δωρεάν
πρόσβαση στην δημοφιλέστατη «Ταράτσα του Φοίβου» και μάλιστα σε ένα ειδικά
διαμορφωμένο φορμάτ για το πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν. Έπαιξε με την φωτιά και
κάηκε!
Μία προαναγγελθείσα απόπειρα λογοκρισίας
Οι λόγοι για την κυβερνητική
επιλογή για «μαύρο» στην τελετή του Συντάγματος ήταν αμιγώς πολιτικοί. Ο
πρωτόγνωρος αποκλεισμός της «Ταράτσας» από
την ΕΡΤ ήταν μία απόπειρα λογοκρισίας ενός μουσικοθεατρικού θεάματος που
ήταν δεδομένο ότι θα ενοχλούσε την κυβέρνηση. Και την ενόχλησε. Όχι μόνο
στο επίπεδο του ανταγωνισμού Δήμου – Περιφέρειας, αλλά στην ουσία της πολιτικής
της ατζέντας.
Η είδηση της επιλογής της ΕΡΤ να
μην προβάλλει την «Ταράτσα» προέκυψε σε ανύποπτο χρόνο από συνέντευξη του
Φοίβου Δεληβοριά στην εκπομπή της Αναστασίας Γιάμαλη, όπως ξαφνικά ανακοινώθηκε
και η συνδρομή της πλατφόρμας estagegr,
με την οποία έγινε τελικά εφικτή η απευθείας αναμετάδοσή της στο Youtube. Αρχικά με εύλογα
ερωτήματα και τελικά με έκδηλη αγανάκτηση, η διοίκηση της ΕΡΤ εκτέθηκε σε 100+
χιλιάδες τηλεθεατές/-τριες που κατάφεραν να παρακολουθήσουν την παράσταση και
την ανέδειξαν στα social media.
Και μολονότι η λογοκριτική απόπειρα δεν απέτυχε πλήρως, καθώς είναι προφανές
ότι εάν η «Ταράτσα» είχε προβληθεί απ’ την δημόσια τηλεόραση θα είχε και
πολλαπλάσια τηλεθέαση, η διοίκηση της ΕΡΤ και η κυβέρνηση εκτέθηκαν γιατί
επιχειρώντας να βάλουν στο mute φωνές που τους ενοχλούν, μποϊκόταραν την πιο ποιοτική, ευχάριστη
και καλοδουλεμένη αθηναϊκή πρωτοχρονιάτικη τηλεοπτική γιορτή των τελευταίων
πολλών ετών.
Γιατί ενόχλησε η «Ταράτσα του Χρόνου»;
Πώς τα φέρνει η ζωή… Η ΕΡΤ που πριν δύο χρόνια εμπιστεύτηκε τα «Νούμερα» στον Φοίβο Δεληβοριά, τώρα να μην θέλει ούτε να τον βλέπει μπροστά της; Δεν είναι προσωπικό. Δεληβοριάς, Μποφίλιου, Φριτζήλα, Αλευράς· όλους αυτούς πού τους χάνεις πού τους βρίσκεις, όλο τραγουδάνε σε συναυλίες αλληλεγγύης· τη μία για τον λαό της Παλαιστίνης, την άλλη για απεργίες και δεν συμμαζεύεται. Ένα μουσικοθεατρικό θέαμα με όλους/-ες αυτούς/-ες είναι δεδομένα πολιτικά επικίνδυνο για την κυβέρνηση που ιδανικά θέλει να παίζει για πάντα χωρίς αντίπαλο. Και οι στίχοι που άνοιξαν την βραδιά μάλλον την δικαίωσαν:
«Πώς
φαντάζεσαι τον επόμενο χρόνο
Πώς
φαντάζεσαι την επόμενη Γη
Για έλα να
σε ρίξουμε απ’ τον θρόνο
Που όλο
προς τα πίσω πας κι έχεις χαθεί»
Η έμπνευση της «Ταράτσας του
Χρόνου» ως μίας χρονομηχανής για την Αθήνα του παρελθόντος ήταν
εξαιρετικά επιτυχημένη. Υπό την γενική εποπτεία της Τεχνόπολης του Δήμου
Αθηναίων και του (καθολικής αποδοχής) Προέδρου της Κωστή Παπαϊωάννου, η «Ταράτσα»
έπιασε το νήμα μίας σειράς σημαντικών εκθέσεων και εκδηλώσεων για την διπλή
απελευθέρωση της Αθήνας (1944 – 1974), ταξιδεύοντας το κοινό στο πολιτικό
και μουσικό παρελθόν· στον εμφύλιο, την εξορία, τη Χούντα, τη Μεταπολίτευση, το
ΠΑΣΟΚ, τους Ολυμπιακούς Αγώνες, την οικονομική κρίση την πανδημία. Με ευρηματικό
χιούμορ, κέφι και σαρκαστική διάθεση, η «Ταράτσα του Χρόνου» παρουσίασε μία σύντομη
εκδοχή της (κωμικοτραγικής) ιστορίας της μεταπολεμικής Ελλάδας. Όμως, οι
συντελεστές της δεν επέλεξαν ως επιστημονικό υπεύθυνο τον Στάθη Καλύβα, οπότε
τι δουλειά είχε η αφήγησή τους στην ελληνική τηλεόραση;
Τίποτα δεν πάει χαμένο
Πολλές στιγμές ξεχώρισαν από τις σχεδόν δύο ώρες του βαριετέ του Φοίβου, όμως η συγκινητικότερη στιγμή της βραδιάς ήταν το «Τίποτα δεν πάει χαμένο» με την Μποφίλιου και την Φριτζήλα να φορούν παραδοσιακές παλαιστινιακές μαντήλες (κεφίγια), τον Κατράκη στο Ταξίδι στα Κύθηρα να ξεχωρίζει στο background και παλαιστινιακές σημαίες να ανεμίζουν στο κοινό.
Μολονότι για την δημόσια τηλεόραση αυτή θα έμοιαζε μία στιγμή «παραφωνίας» που πιθανότατα θα αποδοκιμαζόταν το ταχύτερο δυνατό από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, δεν ισχύει το ίδιο για μία γιορτή του Δήμου Αθηναίων, στο δημοτικό συμβούλιο του οποίου υπερψηφίστηκε ψήφισμα για την κατάπαυση του πυρός στη Γάζα και την απεμπλοκή της Ελλάδας από τον πόλεμο, το οποίο προτάθηκε απ’ τον Κώστα Παπαδάκη, τέως δημοτικό σύμβουλο με την Ανατρεπτική Συμμαχία για την Αθήνα που ήδη έφερε 5.000 υπογραφές πολιτών. Έτσι, ο Δήμος Αθηναίων έγινε ο πρώτος δήμος ευρωπαϊκής πρωτεύουσας που τάχθηκε στο πλευρό του λαού της Παλαιστίνης και το πρωτοχρονιάτικο Σύνταγμα έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα ενάντια στην γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Πραγματικά, τίποτα δεν πάει χαμένο…
Πες μου ψέματα, μόνο ψέματα
Παρά την εορταστική ανάπαυλα, η «Ταράτσα
του Χρόνου» από χθες απασχολεί τη δημόσια σφαίρα λειτουργώντας πολλαπλασιαστικά
για μηνύματα που «δεν έπρεπε» να ακουστούν. Κι αυτή είναι η μεγαλύτερη
επιτυχία της. Πάντως, την επόμενη φορά που θα ακούσετε κάποιον/-α εκπρόσωπο του
κυβερνητικού σχήματος περίλυπο/-η να παραδέχεται ότι «δεν έχει αντιπολίτευση
η χώρα», μπορείτε να του/της υπενθυμίσετε ότι η κυβέρνησή του την
πρωτοχρονιά, αντί να ακολουθήσει τον θεσμικό δρόμο, προβάλλοντας -έστω για μία
ημέρα- μία διαφορετική φωνή στην δημόσια τηλεόραση, διάλεξε… Γιώργο Κουβαρά.
