Μια ευφάνταστη και οικονομικά προσοδοφόρα ιδέα που εγκλωβίστηκε στα όρια του δεύτερου.
Η δημιουργοί του Pokémon Go μετά την επιτυχία του πρώτου AR παιχνιδιού, είχαν ανακοινώσει εδώ και πολύ καιρό την παραγωγή ενός mobile game βασισμένο στον κόσμο του Harry Potter. Δικαιολογημένο λοιπόν το hype για τους φανς της J.K. Rowling και όχι μόνο. Κάπως έτσι, στις αρχές του Μάη, βγήκε σε ευρεία κυκλοφορία το δωρεάν παιχνίδι για κινητά που έγινε trending για τους λάθους λόγους, πολλοί από τους οποίους θα αναλυθούν παρακάτω.
Μια περιπέτεια στο Hogwarts που τοποθετείται λίγα χρόνια πριν την γέννηση του Harry Potter έχει εξ’ αρχής ενδιαφέρον εφόσον δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσουμε τους κλασσικούς καθηγητές πριν την έλευση του εκλεκτού αγοριού και την παράλληλη άνοδο του Voldemort. Ο παίκτης ή παίκτρια εντάσσεται πλήρως στο χρονοδιάγραμμα της παρακολούθησης μαθημάτων με βάση το έτος φοίτησης και καθώς εξελίσσεται η ιστορία και περνά ο χρόνος, γίνονται διαθέσιμα διάφορα ιστορικά σημεία της σχολής. Όλα αυτά θα ήταν καλό αν υπήρχε κάποιο interaction με τον παίκτη ή παίκτρια και δεν κατέληγε το παιχνίδι σε ένα ανούσιο point and click με επίπεδο δυσκολίας νηπιαγωγείου. Είναι πρακτικά αδύνατο να χάσεις σε κάποιο σημείο, την ίδια ώρα όμως που το energy bar που καθορίζει τις διαθέσιμες ενέργειες εξαντλείται σε ένα λεπτό και θέλει 4 λεπτά πραγματικού χρόνου για να φορτίσει μια μπάρα(αρχικά έχεις 25) και δεν αυξάνονται με τίποτα.
Οι προσδοκίες των φανς για μάχες AR με παίκτες σε πραγματικό χρόνο ήταν ίσως η πιο λογική σκέψη δεδομένου του concept στο Pokemon Go. Ακόμα και σε αυτό το κομμάτι, η φτωχή εκτέλεση καταδίκασε για άλλη μια φορά το παιχνίδι. Η επικράτηση σε μια μάχη βασίζεται στην τύχη και σε ένα σύστημα πέτρα/μολύβι/ψαλίδι/χαρτί που μας κάνει να αναπολούμε τις μάχες στα παιχνίδια για το Wii. Τα τρία κύρια μέσα με τα οποία κινείται ο παίκτης, νομίσματα, πετράδια και μπάρες ενέργειας, εκτός του ότι είναι ανέπνευστα, προωθούν συνέχεια την αγορά τους έναντι πραγματικών χρημάτων. Είναι τέτοιο το milking που υφίσταται το franchise που θεωρείται αποδεκτό το να σπαταλήσεις λεφτά σε κάτι που απλά φέρει την “βούλα” της J.K. Rowling.
Το κύριο στόρι είναι επίσης μια ευθεία αναλογία στην κλασσική ιστορία. Αρχίζεις ως ένας στιγματισμένος μαθητής ή μαθήτρια που πρέπει να αποδείξεις την αξία σου σε ένα προκατειλημμένο Snape, γίνεσαι γνωστός ή γνωστή εξαιτίας ενός γεγονότος του παρελθόντος για το οποίο δεν φέρεις ευθύνη αλλά σου δημιουργεί συνεχώς προβλήματα,ερευνάς τα βράδια επικίνδυνα αντικείμενα που σχετίζονται με το παρελθόν της σχολής αλλά και το δικό σου και βλέπεις οράματα. Σας θυμίζει κάτι;
Τα γραφικά του παιχνιδιού και η αισθητική του αν και αποδίδουν με πλήρη λεπτομέρεια κάθε πτυχή του Hogwarts που μπορεί να παραλείπεται από τις ταινίες, καθηλώνονται ωστόσο σε μια πρόχειρη και επιφανειακή εκτέλεση. Γενικά το όλο project φαίνεται να έγινε βεβιασμένα, καθώς τα bugs και glitches είναι κάτι σύνηθες, μαζί και οι τρύπες στην πλοκή με τους χωρίς βάθος χαρακτήρες. Ακόμα και αν θεωρήσουμε ότι σκοπός του παιχνιδιού ήταν οι μικρές ηλικίες, αυτό δεν εξηγεί ούτε την απλοϊκότητα ούτε την διάχυτη προχειρότητα. Το παιχνίδι χάνει το ενδιαφέρον του μέσα σε λίγη ώρα και αυτό οφείλεται τόσο σε τεχνικές ατέλειες όσο και σε υπερεμπορική διάθεση των παραγωγών. Όσοι και όσες μεγάλωσαν με το παραμύθι του Harry Potter σίγουρα δεν θα ενθουσιαστούν με αυτό το παιχνίδι, παρά το ενθουσιώδες promo και τα μαγευτικά trailer.
