To περιμέναμε πώς και πώς. Μετά το φιάσκο του Χ-men Origin: Wolverine φοβόμασταν αυτό που θα δούμε, παρόλο που το πρώτο trailer μας έδωσε μια πολύ καλή γεύση. Έπειτα ήρθαν τα σποτάκια, οι αφίσες, το δεύτερο trailer, και άλλα σποτάκια… Μέχρι να βγει η ταινία νομίζαμε πως ξέρουμε πάνω κάτω τι θα δούμε.
Κάναμε λάθος.
Το Deadpool αποδείχθηκε ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία από όσο πιστεύαμε. Ο Ryan Reynolds βρήκε επιτέλους τον ρόλο της ζωής του και παίρνει όλη την ταινία στις πλάτες του, με την τρελή, ασυμβίβαστη και διαολεμένη ενέργεια ενός ανθρώπου που ζει το όνειρο της ζωής του. Ίσως κανένας άλλος δεν πίστεψε στον Deadpool τόσο πολύ όσο αυτός, κανένας άλλος δεν έκανε περισσότερα για να βγει μια ταινία με τον αγαπημένο μισθοφόρο σωστά, όπως την ήθελαν οι fans. Kαι τελικά ήταν ακριβώς αυτό.
Ο μισθοφόρος που είδαμε στην ταινία είναι πραγματικά ο Deadpool των comics. Aθυρόστομος, βίαιος, προβληματικός, ενοχλητικός, δεν αφήνει στιγμή να περάσει χωρίς να μιλάει σε κάποιον χαρακτήρα της ταινίας ή στο κοινό, με ένα ρεσιτάλ στιγμών που έσπαγε τον 4ο τοίχο (αυτοσχεδιασμοί οι περισσότερες από τον ίδιο τον Reynolds) και χοντροκομμένων αστείων, στην συντριπτική τους πλειοψηφία βρισιές, προσβολές και σεξουαλικά αστεία, ό,τι δηλαδή θα περιμέναμε από τον Μerc With a Mouth! Eίναι πολύ δύσκολο να κάνεις τόσο αστεία τέτοιου είδους και να μην βαλτώνει το φιλμ, να μην φαίνεται φθηνό, παιδιάστικο και campy. Ωστόσο ο Reynolds το καταφέρνει θαυμάσια, ανεβάζει τα αστεία του τόσο σε ταχύτητα όσο και σε δυναμική και τους δίνει έναν στόχο: να σαρκάσει ανελέητα το ίδιο το είδος των super hero στο οποίο ανήκει, τις ταινίες του (με μια έμφαση στο Χ-men Origin: Wolverine) και την βιομηχανία πίσω από αυτές. Τίποτα δεν γλυτώνει από την κριτική ματιά του Deadpool, ούτε οι ηθοποιοί που παίζουν σε αυτές ( άπειρες στιγμές γέλιου με τον Hugh Jackman) oύτε οι ίδιες οι εταιρίες που τσιγκουνεύονται λεφτά ( εσένα κοιτάμε FOX…), τα δεκάδες κλισέ που τα έχουμε δει σχεδόν σε κάθε ταινία. Όλα μπαίνουν στο στόχαστρο, ακόμα και το κοινό: Τίποτα δεν ξεφεύγει από τον σαρκαστικό μηδενισμό του αντιήρωα/ηθοποιού. Επιπρόσθετα, η ταινία βρίθει αναφορών στην μαζική κουλτούρα, αγαπημένες ταινίες, ηθοποιούς,παιχνίδια, αλλά και comics, έτσι, για να ψαρώσουν οι γνώστες και να ψαχτούν οι νεοφερμένοι!
Ταυτόχρονα, δεν λείπει ούτε η γραφική βία που τόσο πολύ αγαπάμε στον Deadpool, όχι από κάποιο σαδισμό ή τάση να δείξουμε ότι τα αγαπημένα μας πράγματα δεν κάνουν για παιδιά. Κάθε άλλο, τέτοιες κρίσεις σοβαροφάνειας καλό είναι να μένουν πίσω. Η βία στον Deadpool είναι καθαρά σημείο πλοκής, χαρακτήρα, ακόμα και…χιούμορ. Το poltically incorrect του χαρακτήρα δεν σταματά πουθενά, ούτε στον σεβασμό της ανθρώπινης ζωής ( ακόμα και της δικής του). Επίσης η δυνατότητα να δείχνουν το αίμα και τη γραφικότητα των μαχών ήταν και ένας εξαιρετικός τρόπος για τον μισθοφόρο μας να κάνει χρήση/επίδειξη των δυνατοτήτων του.. Τι θα ήταν ο Deadpool χωρίς κομμένα άκρα;
Σε επίπεδο ερμηνειών,ο Ryan Reynolds ( Green Lantern, Buried) λάμπει σε τέτοιο σημείο που όλοι σβήνουν μπροστά του. Είναι ο ήλιος στο σύμπαν της ταινίας, ο χαρακτήρας που δίνει νόημα και καύσιμα στο έργο. Με τρομερή ενέργεια, αποδίδει πιστά τον χαρακτήρα σε όλες του τις στιγμές και τις πλευρές, ενώ ποτέ, μα ποτέ δεν σταματά να μιλά. Στο ίδιο μήκος κύματος, αλλά σίγουρα σε μικρότερο βαθμό και εύρος, βρέθηκαν κοι T.J. Miller (Super Hero 6) και Leslie Uggams (Under One Roof , Nurse Jackie), που πραγματικά ταυτίστηκαν απόλυτα με τους ρόλους και ήταν τρομερές επιλογές casting.Όσον αφορά τους υπόλοιπους, οφείλουμε να πούμε πως λίγο ή πολύ πέφτουν όλοι στα κλισέ που η ταινία σαρκάζει, γεγονός για το οποίο μας προετοιμάζουν ήδη οι (τέλειοι) τίτλοι αρχής. Μοιάζουν περισσότερο με καρικατούρες που πλαισιώνουν τον Reynolds, χωρίς να φαίνεται πως κάτι τέτοιο τους ενοχλεί. Σε αυτή την λειτουργία τους ήταν κάτι παραπάνω από αξιοπρεπείς, όμως τα εύσημα στο ερμηνευτικό κομμάτι σταματούν εδώ. Καλύτερη όλων στάθηκε η Morena Baccarin (Firefly, Serenity, Gotham), μιας και μπορούσε να κινηθεί με ένα μεγαλύτερο εύρος ικανοτήτων, αλλά και ο ρόλος της είχε στοιχεία που δεν συμβιβάζονταν πλήρως με το damsel in distress κλισέ της. Επιπλέον πρέπει να αναφέρουμε και τον Stefan Kapicic (Carlston za Ognjenku) για την καλύτερη απεικόνιση του Colosus που είδαμε τα τελευταία χρόνια, αλλά και την πρωτεμφανιζόμενη Brianna Hildebrand, που θα μας απασχολήσει σίγουρα τα επόμενα χρόνια.
Συνεχίζοντας την παράδοση των μονοδιάστατων κακών, ο Ed Skrein (The Transporter Refueled,The Sweeney) μπορεί να είναι μια δυναμική επιλογή για τον ρόλο του Ajax, αλλά και ο ρόλος και αυτός είναι πολύ λίγοι για να στηρίξουν την ταινία. Σε κανένα σημείο της δεν φαίνεται απειλητικός. Η έλλειψη ποικιλίας τόσο στον ηθοποιό, όσο πολύ περισσότερο, σεναριακά, καθιστούν το ρόλο προβληματικό και ένα από τα πιο μελανά σημεία της ταινίας. Δεν υπάρχει καμία χημεία μεταξύ του Skrein και του Reynolds (και μιλάμε για τον άνθρωπο που κατάφερε να έχει χημεία μέχρι και με τα crocks) . Οι κακοί σε ταινίες με super heroes είναι μεγάλο ζήτημα, στο οποίο ειδικά η Μarvel και λιγότερο η Fox, έχουν τρομερό πρόβλημα και ίσως κάποια στιγμή πρέπει να το συζητήσουμε σοβαρά. Στα ίδια πλαίσια, αν και εμφανώς καλύτερα στάθηκε η Gina Carano (Ring Girls, Haywire), καθαρά και μόνο λόγω physik. Τέλος, να αναφέρουμε και τον Karan Soni (Goosebumps,The Goldbergs ) απλά επειδή στάθηκε πολύ αστείος.
Το μεγαλύτερο θέμα που αντιμετωπίζει η ταινία ήταν η σκηνοθεσία. Οι ίδιοι οι τίτλοι αρχής αναφέρουν πως ο άπειρος Τim Miller ( special effect στο Scott Pilgrim vs. the World) ήταν μόνο ένα καλοπληρωμένο εργαλείο στο όνειρο του Reynolds και θα πρέπει να τον πιστέψουμε σε αυτό. Η ταινία πάσχει από τρομερά θέματα ρυθμού, σκηνογραφίας αλλά και βασικών αρχών λήψης πλάνων. Μπορεί η φωτογραφία της ταινίας να είναι εξαιρετική, όπως και η δουλειά με το CGI, (εξαιρετικός Colosus, αλλά και γενικά) τα υπόλοιπα όμως θα αρκούσαν για να θάψουν μια λιγότερη καλή παραγωγή ή μια ταινία την οποία ο Reynolds δεν προσπαθούσε να γυρίσει εδώ και 10χρόνια…
Αυτό όμως δεν εμποδίζει τον Deadpool να κάνει ό,τι θέλει, να λέει αστεία που μας έλιωναν και γενικότερα να κάνει την ταινία του την υπέρτατη fun κομιξοταινία! Είναι η πρώτη superhero ταινία του 2016, αν είναι όμως όλες τόσο καλές, ε μας περιμένει μια σπουδαία χρονιά!!!
