O ήρωας του Robert Howard έχει μια μεγάλη παρουσία στην 9η Τέχνη, από αρκετά νωρίς μάλιστα. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η πορεία του αυτή στα καρέ των κόμικς συνέβαλε με έναν τρόπο ώστε οι ιστορίες του Conan. του Κιμμέριου να συγκρούονται κάθε φορά με την εποχή στην οι αναγνώστες τις διάβαζαν, να εκσυγχρονίζονται και να επηρεάζουν νέο κοινό.
Έχουμε ήδη δει και εδώ στο σάιτ τον τόμο με αρκετές ιστορίες του Roy Thomas από τα 1970s και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αnubis. Tώρα, οι ίδιες εκδόσεις μας φέρνουν μια μικρότερη συλλογή από τα early 00s, δια χειρός του Kurt Busiek και σε σχέδιο του Carry Nord, η oποία κυκλοφορεί σε δύο μέρη (σε μετάφραση του Ορέστη Μανούσου).
Αρχικά εκδιδόμενες από τη Dark Horse η ιστορία που κυριαρχεί σε αυτή τη συλλογή είναι «Η Κόρη του Γίγαντα των Πάγων», μια ιστορία η οποία αφορά έναν νεαρό Conan. Ο μικρός βάρβαρος έχει όλα τα γνώριμα χαρακτηριστικά του που έχουμε δει σε ιστορίες της νιότης του, όταν ακόμα ήταν ένας κλέφτης, ληστής και επιδρομέας, με λίγες επαφές με τον κόσμο πλην της βίας.
Ωστόσο το περιβάλλον της ιστορίας και ο ίδιος ο πυρήνας της, η αναζήτηση της θρυλικής Υπερβόρεας από τον νεαρό Conan. αντλούσε το υλικό της αυτούσιο από τη σκανδιναβική μυθολογία. Ακόμα και οι φυλές που συναντά ο Κιμμέριος, οι Έιζιρ και οι Βάνιρ είναι οι θεοί των Βίκινκς, εχθροί των γιγάντων και προστάτες των πολεμιστών . Αυτό βέβαια δεν ήταν άγνωστο για τον Howard που επηρεάστηκε πολύ από την ευρωπαϊκή ιστορία και μυθολογία για να φτιάξει τους κόσμους του. Ωστόσο η ίδια η ιστορία παρουσιάζει ένα μεγάλο ενδιαφέρον λόγω και των έντονων στοιχείων της αρχαιοελληνικής μυθολογίας που παρουσιάζει, πιο συγκεκριμένα του μύθου της Δάφνης και του Απόλλωνα, αν και εδώ οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί.
Η εν λόγω εκδόθηκε μετά τον θάνατο του Howard, καθώς αρχικά απορρίφθηκε από το Weird Tales. Κοιτώντας τη καλύτερα ίσως να μπορεί να καταλάβει κανείς το γιατί. Ο ίδιος ο Conan είναι ουσιαστικά ένας υπερήρωας της εποχή του, πολύ ανώτερος από τους αντιπάλους του, ενώ ακόμα και οι θεοί τρέχουν μπροστά στο θυμό του. Για τους τελευταίους, ειδικά πρόκειται για γυναίκες, η απεικόνιση είναι τουλάχιστον σκοποφιλική. Η δε εγκιβωτισμένη αφήγηση ενισχύει ακόμα περισσότερο αυτή την αίσθηση υπεροχής, σωματικής κυρίως.
Απόλυτα παραδομένη στις ανδρικές εφηβικές και ναρκισσιστικές φαντασιώσεις που πολύ συχνά δυστυχώς η ηρωική φαντασία κάποιες φορές καλλιεργεί, η ιστορία και, τελικά η διασκευή της από το σενάριο του Busiek δεν καταφέρνει να διορθώσει αυτά τα προβλήματα ούτε, τελικά, να φέρει τον ήρωα στην εποχή του κοινού του, όπως κατάφερε ο Τhomas 30 χρόνια νωρίτερα. Να σημειωθεί εδώ δε πως με την ίδια ιστορία είχε παλέψει και ο καλλιτέχνης της σειράς της Marvel, με καλύτερα αποτελέσματα.
Ταυτόχρονα, η σκηνοθεσία των καρέ φαίνεται να είναι μια αμυδρή αψιμαχία με το σενάριο, καθώς κάποιες φορές φαίνεται να χάνεται ο ρυθμός και η δράση να ξεφεύγει μπροστά καλπάζοντας, σε ένα ματωμένο μονοπάτι κορύφωσης ενώ ο λόγος τρέχει να την προλάβει, ακολουθώντας τις αδυναμίες του μοτίβου της εγκιβωτισμένης αφήγησης. Σε αυτό θα έπρεπε ίσως να προστεθούν και κάποιες ασυμφωνίες στη μετάφραση γιατί η γρήγορη γλώσσα του Howard είναι πάντα πολύ εύκολο να ξεφύγει σε βερμπαλισμούς και θέλει συνεχώς προσοχή.
Οι φίλοι του Conanδε χρειάζονται ενθάρρυνση ή αποτροπή. Ξέρουν τι σημαίνει Κιμμέριος και η παρούσα έκδοση είναι μια καλαίσθητη προσθήκη στις καρέ – περιπέτειες του στη γλώσσα μας.
