Smassing Culture
  • Otaku
    OtakuΔες Περισσότερα
    Πλάνητες – Ένας ολόκληρος κόσμος εκεί έξω, μέσα μας
    7 Λεπτά Ανάγνωσης
    Tomahawk Angel – Manga για και με τα ελληνικά δεδομένα
    6 Λεπτά Ανάγνωσης
    To Dark Trio και η γειωμένη υπέρβαση στα shonen manga
    7 Λεπτά Ανάγνωσης
    Αναγνώριση και τεχνική πτώση – Τα 10 καλύτερα anime του 2025
    11 Λεπτά Ανάγνωσης
    Here comes the Fall – Τα 10 καλύτερα anime για να μπείτε στο mood φθινοπώρου
    3 Λεπτά Ανάγνωσης
  • Comic
    ComicΔες Περισσότερα
    Χ εις τον Ψ – Τα κόμικς στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή
    9 Λεπτά Ανάγνωσης
    1946: Μόνο Μίσος – Μία σπάνια αφήγηση του Εμφυλίου σε κόμικ
    13 Λεπτά Ανάγνωσης
    Παλιές Καραβάνες – Δε θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα καπιταλισμέ
    4 Λεπτά Ανάγνωσης
    Ο Γαμημένος Πόλεμος – Κραυγές από τα χαρακώματα του Α‘ Π.Π.
    9 Λεπτά Ανάγνωσης
    Είναι working-class hero ο Batman του Absolute Universe;
    6 Λεπτά Ανάγνωσης
  • Βιβλία
    ΒιβλίαΔες Περισσότερα
    Συνέβη στην Αθήνα – Η ανατομία της πόλης της απομάγευσης
    7 Λεπτά Ανάγνωσης
    Βουρκόλακας και Άλλα Μορμολύκεια – Η ανασκαφή ενός φαντάσματος που δεν έφυγε ποτέ
    8 Λεπτά Ανάγνωσης
    Αναζητώντας τη «Γαλήνη» σε «ξένο» τόπο
    6 Λεπτά Ανάγνωσης
    Από το Μουσείο στην Κυψέλη – Ένας οδηγός για να ανακαλύψεις την Αθήνα
    5 Λεπτά Ανάγνωσης
    Η Πεντάμορφη και το Τέρας – Πέρα από την εκδοχή της Disney
    7 Λεπτά Ανάγνωσης
  • Cinema
    CinemaΔες Περισσότερα
    Digger – H τέχνη ως λειψό πολιτικό σχόλιο
    7 Λεπτά Ανάγνωσης
    Digger – Σκάψε το Σενάριο
    6 Λεπτά Ανάγνωσης
    Naza – Οι μέρες είναι φυλακές, όταν χτυπάνε κάρτα οι βασανιστές
    8 Λεπτά Ανάγνωσης
    Resident Evil – Τρόμος στο hard mode
    7 Λεπτά Ανάγνωσης
    Οδύσσεια – Το τραύμα ενός αποικιοκράτη
    11 Λεπτά Ανάγνωσης
  • Σειρές
    ΣειρέςΔες Περισσότερα
    Widow’s Bay – Η σύνδεση τρόμου και γέλιου που δυστυχώς κάτι μας θυμίζει
    7 Λεπτά Ανάγνωσης
    Lanterns – Ένα space noir χωρίς space (και λίγο noir)
    7 Λεπτά Ανάγνωσης
    Spider-Noir – Aσπρομαυρο- έγχρωμοι, μπουρδουκλωμένοι ιστοί
    6 Λεπτά Ανάγνωσης
    Euphoria 3η σεζόν – Kάτι πάει να πει αλλά… όχι
    12 Λεπτά Ανάγνωσης
    Rooster – Ένα sitcom για 2,5 γενιές
    9 Λεπτά Ανάγνωσης
  • Exclusive
    ExclusiveΔες Περισσότερα
    Η Μαρία Χιδίρογλου αφηγείται την απόκρυψη των Αρχαιοτήτων του ΕΑΜ ως πτυχή του ΟΧΙ του ελληνικού λαού
    35 Λεπτά Ανάγνωσης
    Συνέβη στην Αθήνα – Η ανατομία της πόλης της απομάγευσης
    7 Λεπτά Ανάγνωσης
    Δίδυμοι – Όταν η αρχιτεκτονική περιγράφει την πόλη
    8 Λεπτά Ανάγνωσης
    Βουρκόλακας και Άλλα Μορμολύκεια – Η ανασκαφή ενός φαντάσματος που δεν έφυγε ποτέ
    8 Λεπτά Ανάγνωσης
    Αναζητώντας τη «Γαλήνη» σε «ξένο» τόπο
    6 Λεπτά Ανάγνωσης
Διαβάζετε: Χ εις τον Ψ – Τα κόμικς στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή
Share
Smassing CultureSmassing Culture
Font ResizerAa
  • Otaku
  • Comic
  • Βιβλία
  • Cinema
  • Σειρές
  • Exclusive
Αναζήτηση
  • Otaku
  • Comic
  • Βιβλία
  • Cinema
  • Σειρές
  • Exclusive
Follow US
Copyright © 2014-2023 Ruby Theme Ltd. All Rights Reserved.
Smassing Culture > Blog > Comic > Ελληνικά > Χ εις τον Ψ – Τα κόμικς στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή
ComicΕλληνικά

Χ εις τον Ψ – Τα κόμικς στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή

Μάνος Βασιλείου - Αρώνης
Από
Μάνος Βασιλείου - Αρώνης
Δημοσιεύτηκε 18 Νοεμβρίου 2026
Τελευταία Ενημέρωση 18 Νοεμβρίου 2026
9 Λεπτά Ανάγνωσης
SHARE

Όλοι έχουμε έναν φίλο ή μία φίλη που επικαλείται συνεχώς τα «OCD» του/της, ενώ σίγουρα έχουμε βρεθεί σε παρέες που βάφτισαν κάποιον «νάρκισσο», «διπολικό» ή «στο φάσμα» ύστερα από μόλις πέντε λεπτά γνωριμίας. Οι ειδικοί της ψυχικής υγείας μας διαβεβαιώνουν ότι ζούμε, πλέον, στην εποχή του «therapy speaking». Στην εποχή αυτή, τα ταμπού γύρω από την ψυχική υγεία έχουν σπάσει (τουλάχιστον για τις νεότερες ηλικίες), όμως έχουμε φτάσει σε ένα σημείο να ερμηνεύουμε με ψυχολογικούς όρους κάθε συμπεριφορά ή διαπροσωπική μας σχέση, φυσικά, χωρίς να έχουμε το σχετικό επιστημονικό – γνωσιακό υπόβαθρο γι’ αυτό. 1 Φαινόμενο που εγκυμονεί προφανείς κινδύνους, όπως διαβάζουμε σε ένα ενδιαφέρον άρθρο – συνέντευξη στο news247 με τον εύστοχο τίτλο «”Είναι Νάρκισσος και Τόξικ” – Γιατί μιλάμε όλοι σαν Ψυχολόγοι;»

Εντός αυτής της συνθήκης της «ψυχολογικοποίησης» των πάντων, αλλά και σαφώς επηρεασμένη από το πλαίσιο της οικονομικής κρίσης, γεννήθηκε η κόμικ-στριπ σειρά της Αλέξιας Οθωναίου «Χ εις τον Ψ», η οποία κατά βάση αντλεί το χιούμορ της από τα ποικίλα κλισέ της ψυχοθεραπείας (ή τουλάχιστον της πρόσληψής μας γι’ αυτήν). Γνωστή στο κομιξόφιλο κοινό (είναι εξάλλου σταθερά τα τελευταία χρόνια υποψήφια στα ΕΒΚ στην κατηγορία των «Ένθετων», η οποία εσχάτως μετονομάστηκε σε «Καλύτερο Στριπ») και φυσικά στους αναγνώστες/-τριες της ΕφΣυν, στο ένθετο «Καρέ – Καρέ» της οποίας δημοσιεύεται τακτικά από το 2018 μέχρι και σήμερα, η σειρά της Οθωναίου ανθολογήθηκε πριν κάποιους μήνες σε έναν προσεγμένο σκληρόδετο τόμο που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Jemma Press.

Το σκηνικό της σειράς παραμένει πάντα αμετάβλητο. Συγκεκριμένα, περιορίζεται σε ένα δωμάτιο εξοπλισμένο με τα απολύτως απαραίτητα έπιπλα: μία βιβλιοθήκη, μία λάμπα δαπέδου, ένα ρολόι τοίχου, ένα ντιβάνι θεραπευόμενου, ένα σκαμπό με χαρτομάντηλα δίπλα του και σε κεντρική θέση την πολυθρόνα του ψυχοθεραπευτή. Ο χώρος της θεραπείας αποδίδεται μέσα από μία μουντή χρωματική παλέτα, στην οποία κυριαρχούν το καφέ και το γκρι. Από σκηνοθετικής άποψης, την πολυθρόνα την βλέπουμε πάντοτε από την πίσω όψη της, καθώς ο ψυχαναλυτής παραμένει σταθερά αφανής, ένα σύμβολο που δεν εικονογραφείται (το συμβολικό Ψ στο οποίο απευθύνεται το κάθε Χ υποκείμενο για θεραπεία). Τις μοναδικές στιγμές που έχουμε δει τη μπροστινή όψη της πολυθρόνας του, αυτή ήταν άδεια. Αντιθέτως, οι θεραπευόμενοι είναι οι πρωταγωνιστικές φιγούρες των στριπς, οι οποίοι κάθε φορά εναλλάσσονται. Γυναίκες, άνδρες, ακόμα και μωρά έχουν βρεθεί στο ντιβάνι του ψυχοθεραπευτή, αφηγούμενοι ο καθένας το δικό του τραύμα, προκειμένου να λάβουν κατά κανόνα παρόμοιες απαντήσεις φροϋδικής έμπνευσης, δηλαδή κάποιο συμπέρασμα σχετικά με τη σχέση τους με τη μάνα τους.

Το format των στριπς της σειράς ξεκινάει με μία αληθοφανή αφήγηση του θεραπευόμενου, η οποία κατά κανόνα είτε αποδομείται από κάποιο σαρκαστικό punchline του θεραπευτή, είτε ο θεραπευτής χρησιμοποιεί μία ατάκα – γέφυρα για ένα punchline του θεραπευόμενου. Σε πολλές περιπτώσεις με τον τρόπο αυτό η Οθωναίου σαρκάζει την ίδια την ψυχοθεραπευτική διαδικασία, τα στερεότυπά της, την πρόσληψή της, αλλά και τα κοινωνικά ταμπού που τη συνοδεύουν. Η συνεχής αναφορά στις απλουστεύσεις της φροϋδικής θεωρίας στο πρώτο κεφάλαιο με τίτλο «Μάμα Μία αλλά ψ πολλοί» είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Όμως, ο σαρκασμός της θεραπευτικής διαδικασίας δεν έχει σε καμία περίπτωση σκοπό τον μηδενισμό της. Αντιθέτως, η Οθωναίου κάνει εμφανώς χιούμορ που απευθύνεται σε άτομα που ή κάνουν ή έχουν κάνει στο παρελθόν ψυχοθεραπεία και διακωμωδούν τις κλισέ της καταστάσεις, χωρίς πάντως να απορρίπτουν τη σημασία της για την ψυχική τους υγεία. Αυτή τη λεπτή ισορροπία ένιωσα ότι κάπως υποτίμησε ο Γιάννης Κιμπουρόπουλος στον πρόλογό του στην έκδοση, παρουσιάζοντας σχεδόν μονόπλευρα το κόμικ ως μία σφοδρή κριτική στη «βιομηχανία» της ψυχανάλυσης (την «ψυχαγορά», όπως την κατονομάζει), δίχως να ξεκαθαρίζει ότι σκοπός του κόμικ δεν φαίνεται να είναι η απόρριψη της θεραπευτικής λειτουργίας της ψυχανάλυσης, ακόμα και με τις παθογένειές της. Άλλωστε, το ζητούμενο (τουλάχιστον στη σημερινή ελληνική κοινωνία) παραμένει η ριζική ενίσχυση των δημόσιων δομών ψυχικής υγείας με επαρκές επιστημονικό προσωπικό, ώστε να υποχωρήσουν οι όποιες στρεβλώσεις της αγοράς.

Πέρα από τον «προς τα έσω» σαρκασμό της ίδιας της διαδικασίας της ψυχοθεραπείας, η Οθωναίου, μέσα από τους διαλόγους των ποικίλων Χ θεραπευόμενων με τον ψυχοθεραπευτή, αναδεικνύει σειρά κοινωνικών ζητημάτων, όπως η ομοφοβία, οι κοινωνικές ανισότητες, ο ρατσισμός, ακόμα και ζητήματα σχετικά με την λοχεία και την γονεϊκότητα. Είναι εξαιρετικά διεισδυτικός, για παράδειγμα, ένας διάλογος στον οποίο ο θεραπευόμενος ζητά βοήθεια για τον γιο του που είναι ομοφυλόφιλος κι ο ψυχοθεραπευτής του συνιστά, αντί του γιου του, να λύσει ο ίδιος το πρόβλημα με τον εαυτό του, ξεκινώντας ψυχοθεραπεία. Αντίστοιχα, ένας άλλος άντρας θεραπευόμενος διερωτάται γιατί παίρνει θέση κατά των εκτρώσεων και ομολογεί ότι είναι «υπέρ των δικαιωμάτων των αγέννητων και κατά των δικαιωμάτων των γεννημένων, ειδικά αν είναι γυναίκες». Η σύνδεση της ψυχανάλυσης με ευρύτερα κοινωνικά ζητήματα δεν είναι καθόλου ευκαιριακή. Στην πραγματικότητα, η Οθωναίου συνομιλεί με τη συζήτηση που το φεμινιστικό κίνημα έχει ξεκινήσει σε Ευρώπη και ΗΠΑ ήδη απ’ τα ‘60s για τα όρια μεταξύ «πολιτικού» και «προσωπικού». Ιδιαίτερα, στη σημερινή εποχή της σχετικής υποχώρησης της πολιτικής συνειδητότητας, του ατομικισμού και της κυριαρχίας των αμφίβολων συνταγών των life coaches, αξίζει να σκεφτόμαστε την ψυχική υγεία με τον τρόπο του Μαρκ Φίσερ, σύμφωνα με τον οποίο:

«Είναι αναγκαίο να αναπλαισιώσουμε το αυξανόμενο πρόβλημα του άγχους (και της οδύνης) στις καπιταλιστικές κοινωνίες. Αντί να αντιμετωπίζουμε την ψυχική οδύνη ως ατομική υπόθεση, αντί να αποδεχόμαστε την τεράστια ιδιωτικοποίηση του άγχους που έχει λάβει χώρα τα τελευταία τριάντα χρόνια, θα πρέπει να αναρωτηθούμε για το πώς έχει γίνει κοινός τόπος το ότι τόσοι άνθρωποι, και ειδικά τόσοι πολλοί νέοι άνθρωποι, ασθενούν. Η «επιδημία ψυχικής υγείας» στις καπιταλιστικές κοινωνίες θα έπρεπε να μας δείχνει ότι ο καπιταλισμός όχι μόνο δεν αποτελεί το μόνο λειτουργικό σύστημα, αλλά είναι εγγενώς δυσλειτουργικός και ότι το κόστος του φαίνεσθαι της λειτουργικότητας είναι πολύ υψηλό». 2 Μαρκ Φίσερ, Καπιταλιστικός Ρεαλισμός. Υπάρχει άραγε εναλλακτική;, μτφρ. Θέμης Πανταζάκος, Γιάννης Γαλιάτσος, εκδόσεις Futura, 2015, σελ. 32-33

Αντί επιλόγου, αξίζει μία αναφορά σε μία παρόμοιας θεματολογίας σειρά κόμικ στριπς της Δήμητρας Αδαμοπούλου με τίτλο «Ψυχοθεραπεία στην Ποπ Κουλτούρα», η οποία περιλαμβάνει τραγούδια, βιβλία, ταινίες κ.λ.π. «Πριν» και «Μετά την Ψυχοθεραπεία», ορισμένα στριπάκια της οποίας έχουν γίνει κατά καιρούς εντυπωσιακά viral στα social media. Με αντίστοιχα σαρκαστική διάθεση, η Αδαμοπούλου αποδομεί κοινωνικά στερεότυπα που αποτυπώνονται σε δημοφιλή ποπ προϊόντα, μεταξύ των οποίων και σε λαϊκά και ποπ ελληνικά τραγούδια που κατά βάση αφορούν τον έρωτα (κοινώς καψουροτράγουδα). Η Αδαμοπούλου ουσιαστικά ανασκευάζει τους στίχους, ώστε να αποβάλλουν την τοξικότητα. Έτσι, έχουν «θεραπευθεί» τραγούδια όπως το «Θα μελαγχολήσω» (στριπ το όποιο η ίδια η Καίτη Γαρμπή είχε μάλιστα repostάρει), ενώ ίσως ο εμβληματικότερος στίχος ελληνικού τραγουδιού για χωρισμό, δηλαδή το «και βάφω τις κουρτίνες / στο χρώμα που μισούσες» μετατρέπεται σε «κι όσοοο για τις κουρτίνεεες / καλέεες είναι και τούτεεες» (πιο εμπνευσμένο το πρωτότυπο, ομολογουμένως). 

Επιλεγμένα στριπς της σειράς «Ψυχοθεραπεία στην Ποπ Κουλτούρα» περιλαμβάνονται στην ανθολογία «Πολύ Νορμάλ» που συγκροτεί ένα χορταστικό best of της εργογραφίας της Δήμητρας Αδαμοπούλου και κυκλοφορεί κι αυτή απ' τις εκδόσεις Jemma Press

Μιλώντας για «therapy speaking», κόμικς όπως αυτά της Οθωναίου και της Αδαμοπούλου, φαίνεται να έχουν πιάσει τον παλμό της εποχής, το καθένα με το δικό του ξεχωριστό ύφος και χαρακτήρα.

TAGGED:Jemma Presstherapy speakingΑλέξια ΟθωναίουΓιάννης ΚιμπουρόπουλοςΔήμητρα ΑδαμοπούλουΕλληνικά Βραβεία ΚόμικςΕλληνικά ΚόμικςΕφημερίδα των ΣυντακτώνΚαρέ Καρέκόμικ στριπΜαρκ ΦίσερφεμινισμόςΧ εις τον Ψψυχανάλυσηψυχική υγείαψυχοθεραπεία
Μοιραστείτε το Άρθρο
Facebook Copy Link Print
ΑπόΜάνος Βασιλείου - Αρώνης
Γεννήθηκε το 1993, δηλαδή ήταν 6 χρονών όταν είδε πρώτη φορά το Star Wars. Κάπου στο Λύκειο κατέληξε ότι η αλήθεια βρίσκεται στον Sheldon και από τότε προσπαθεί να ανακαλύψει τον κόσμο των nerds και των superheroes, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Αγαπημένο του χρώμα το κόκκινο: στις σημαίες, στον Flash, στον Deadpool, ενώ στις μπλούζες το προτιμά με λευκές λωρίδες. Τελευταία το παίζει και δικηγόρος, χωρίς καμία επιτυχία.
Προηγούμενο άρθρο Digger – H τέχνη ως λειψό πολιτικό σχόλιο
FacebookLike
InstagramFollow
YoutubeSubscribe
SpotifyFollow

Subscribe Now

Subscribe to our newsletter to get our newest articles instantly!
Most Popular
Χ εις τον Ψ – Τα κόμικς στο ντιβάνι του ψυχαναλυτή
18 Νοεμβρίου 2026
Digger – H τέχνη ως λειψό πολιτικό σχόλιο
29 Οκτωβρίου 2026
Η Μαρία Χιδίρογλου αφηγείται την απόκρυψη των Αρχαιοτήτων του ΕΑΜ ως πτυχή του ΟΧΙ του ελληνικού λαού
29 Οκτωβρίου 2026
1946: Μόνο Μίσος – Μία σπάνια αφήγηση του Εμφυλίου σε κόμικ
4 Νοεμβρίου 2026
Digger – Σκάψε το Σενάριο
13 Οκτωβρίου 2026

Μπορεί να σου αρέσουν και αυτά:

ComicΕλληνικά

Οι Νύφες του Δράκουλα 3: Κάριν – Το τριπλό τέλος και η έξοδος στο φως της Νύχτας

Nίκος Γιακουμέλος
Nίκος Γιακουμέλος
3 Μαρτίου 2026
ComicΕλληνικά

Η Jemma Press έβγαλε αμέτι μουχαμέτι τα Κουραφέλκυθρα σε τόμο

Έφη Kαραχάλιου
Έφη Kαραχάλιου
11 Ιανουαρίου 2018
ComicΕλληνικά

Η Νικολέτ και η εποχή του τέλους της σοβαροφάνειας στα comics

Έφη Kαραχάλιου
Έφη Kαραχάλιου
12 Σεπτεμβρίου 2018
Comic

“Μαθαίνω να επιπλέω”, ένα graphic novel για επιχειρήσεις

Αρχοντούλα Βαρβάκη
Αρχοντούλα Βαρβάκη
27 Ιουνίου 2017
#metooCinemaΑφιερώματα

Bombshell – Δημοσιογραφικός συντηρητισμός και Me Too

Παναγιώτα Καρβούνη
Παναγιώτα Καρβούνη
3 Μαρτίου 2026
ComicΕλληνικά

Μυστήρια Πράγματα – Κι αν τα παραμύθια της γιαγιάς δεν ήταν τελικά παραμύθια;

Soraya
Soraya
21 Ιουνίου 2019

Εγγραφή στο Smass-letter

Λάβε τα άρθρα, τις κριτικές και τις συνεντεύξεις του Smassing Culture κατευθείαν στο inbox σου. Χωρίς αλγόριθμους, χωρίς spam – μόνο ό,τι αξίζει να διαβαστεί.

Subscribe now

* indicates required

Intuit Mailchimp

Smassing Culture

To Smassing Culture ξεκίνησε σαν μια προσπάθεια ανθρώπων που αγαπούν την μαζική κουλτούρα και θέλουν να μιλήσουν για αυτή από μια διαφορετική, πιο κοινωνική γωνία. 

Για εμάς

  • Αρχική
  • Τι είναι το Smassing Culture
  • Συντακτική

Δείτε Επίσης

  • Συνεντεύξεις
  • SmassFest
  • SmassPodcasts

Βρείτε μας:

Επικοινωνία
Manufactured by Sociality
Welcome Back!

Sign in to your account

Username or Email Address
Password

Lost your password?

Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.