Το πρώτο σαββατοκύριακο του Δεκέμβρη, έγινε το δεύτερο Athenscon! Καθώς το πρώτο άφησε καλη γεύση στους επισκέπτες, υπήρχαν εντυπώσεις που έπρεπε να ξεπεραστούν και προσδοκίες αρκετά υψηλες, ανυπομονούσαμε να δούμε αν το δεύτερο θα το ξεπερνούσε.
Αρχικά, καταλάβαινε κανείς πως το Athenscon ήταν επιτυχία, τουλάχιστον εμπορικά, από την στιγμή που έβλέπε την τεράστια ουρά απέξω. Η μέση αναμονή ήταν 15 με 20 λεπτά. Κάποιοι τυχεροί το μείωσαν στα 10.
Το συνέδριο λαμβάνει χώρα παραδοσιακά στο κλειστό γήπεδο του Tae Kwo Do στο Ολυμπιακό συγκρότημα Φαλήρου. Παρόλο που το κύριο κομμάτι του event βρίσκεται στον κάτω όροφο, ο πάνω όροφος δεν έμεινε ανεκμετάλευτος. Το πρώτο πράγμα που αντικρύζε ο επισκέπτης είναι μία συλλογή από φωτογραφίες με αυταπάτες και παιχνίδια όρασης, πολύ καλή για ζέσταμα.Στα στα δεξιά υπήρχε η έκθεση ” Ενός κακού μύρια έπονται”, όπου καλλιτέχνες, με βάση την αισχυλικη φράση απέδωσαν έργα που αντικατοπτρίζουν το σήμερα. Δεν αποτελεί έκπληξη πως η έκθεση κατακλύστηκε με εικόνες των προσφύγων, που βιώνουν, πέρα από τη φρίκη του πολέμου, την απανθρωπιά μηχανισμών, κρατικών και πολυεθνικών, που τους καταδικάζουν στη μιζέρια, στην αναξιοπρέπεια, και όπως είδαμε πρόσφατα, στο θάνατο. Λίγο πιο πέρα έστεκε το (περιφραγμένο) Dark Room. Εκεί φιλοξενούνταν η ερωτική έκθεση του Φώτη Πεχλιβανίδη «Αγία Καύλα», η οποία άφησε μικτές εντυπώσεις, όπως γίνεται κάθε φορά που ένας άντρας καταπιάνεται με την μαύρη ήπειρο της γυναικείας σεξουαλικότητας.
σεξουαλικότητας.
Ο υπόλοιπός όροφος αποτελούσε μέρος της έκθεσης των games. Εκτός από την συλλογή retro βιντεοπαιχνιδιών η οποία υπήρχε και πέρυσι, υπήρχε ένα μεγάλο περίπτερο της Κάισσα, με μια ποικιλία από επιτραπέζια ή παιχνίδια με κάρτες, ενώ ταυτόχρονα υπήρχε ακόμα μία μεγάλη συλλογή από σύγχρονες κονσόλες όπου λάμβαναν χώρα διάφοροι διαγωνισμοί.Η όλη εμπειρία γινόνταν live μετάδοση από εκπομπές στο ραδιόφωνο και το youtube. Κάτι που έλειπε το περσινό convention , αλλά υπήρχε φέτος, ήταν οι αρένες “μάχης”, για cosplayers και μη.
Στον κάτω όροφο βρισκόταν το ζουμί του συνεδρίου. Αρχικά, ο K.I.T.T. επέστρέψε μαζί με ένα χάρτινο ομοίωμα του David Hasellhoff από την ιστορική πλεόν σειρά ” Ο ιππότης της ασφάλτου”. Για όσους προτιμούν την μοτοκίνηση, υπήρχαν μοτοσικλέτες διαφόρων χαρακτήρων από ταινίες και comics, όπως για παράδειγμα του Ghost Rider ή του Wolverine. Στο αριστερό μέρος των εκθέσεων, υπήρχαν τα workshops και οι διαλέξεις, που αφορούσαν κάθε θέμα που άπτεται της nerd κουλτούρας, από μια συζήτηση για τις σειρές, μέχρι την αξία του comic ως μέσο παιδαγωγικό, αλλά και ειδικά δημιουργικά σεμινάρια με θρύλους του πεδίου. 
Από εκεί και πέρα, απλώνωνταν πάγκοι μαγαζιών, σχεδιαστών, και εκθέσεις μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι. Comicworld, Jemma, Solaris, Selini ΛΕΦΙΚ, εκδόσεις Mamaya, Anubis, Κριτική, η σχολή σχεδίου Ορνεράκη που ένιωθε μέσα στο στοιχείο της, αλλά και πολλοί, πολλοί άλλοι ήταν εκεί. Φυσικά, κάθε λίγο και λιγάκι θα έπεφτες πάνω σε cosplayers , την ψυχή του сonvention.
Και μιας και μιλάμε για cosplay, μία από τις πιο πανσίγνωστες cosplayers στον κόσμο, η Calypsen Cosplay ήρθε για meet and greet, και μάλιστα έκανε και ένα σεμινάριο για το cosplay για να βοηθήσει όσους θέλουν ή ήδη ασχολούνται με τον χώρο αυτόν. Ανάμεσα στους υπόλοιπους καλεσμένους είναι θρύλοι των comics όπως ο Erik Larsen της Ιmage Comics, ο γεννημενος και μεγαλωμένος στην Κύπρο Chris Achilleos , o oποίος έχει επιμεληθεί την εικονογράφηση των πιο γνωστών βιβλίων φαντασίας, μεταξύ τους και του αντιηρωικού Ελρικ του Μελνιμπονε, ενώ σχεδίασε και και το σήμα του φετινού Athenscon, αλλά και ο συγγραφέας και σεναριογράφος comics Éric Corbeyran. Επιπλέον, πρέπει να αναφερθούν και οι σκιτσογράφοi Ron Marz και Fabio Feloni, αλλά και o σεναριογράφος- συγγραφέας David Hine.Για τους φίλους του ελληνικού cult, επίσημος καλεσμένος ήταν και ο παλαίμαχος παλαιστής Γιώργος Τρομάρας. Όλοι τους συμμετείχαν σε ομιλίες, εργαστήρια και συνομίλησαν με το ελληνικό κοινό, σίγουρα αποκτώντας αρκετούς νέους φίλους.
Το δεύτερο Athenscon ανήκε πια στην Ιστορία, και δεν μπορούμε παρά να περιμενουμε, ανυπόμονα, το τρίτο! Είναι όμως μακριά το 2017 και ποιος ξέρει τι άλλο θα φέρει…
Για τις υπέροχες φωτογραφίες ευχαριστούμε θερμά τον Μιχάλη Λεμονή.
