Κάτι έχει πάθει το Netflix τον τελευταίο καιρό και έχει αρχίσει μέσα από τα -ομολογουμένως πολλά- σκουπίδια και αμέτρητες μετριότητες να εμφανίζει κάποια πολύ ενδιαφέροντα project. Πριν από ένα περίπου μήνα μας έκανε να κλαίμε τα έντερα μας με το One Day, και λίγες εβδομάδες αργότερα έφερε στους δέκτες μας σχεδόν ταυτόχρονα δύο σειρές που μας έχουν κάνει να μην μπορούμε να σταματήσουμε να beingαρουμε το ένα επεισόδιο μετά το άλλο: το Baby Reindeer και το Ripley. Και οι δύο αποτελούν τα hot topics των εβδομάδων μας, το πρώτο για την απίστευτα σοκαριστική και αληθινή ιστορία του και το δεύτερο για την πανέμορφη αισθητική και το έξυπνο σενάριό του, φέρνοντας το νεο-νουαρ και πάλι στο προσκήνιο. Το Ripley, ασχολείται με τις περιπέτειες ενός Αμερικάνου μικρο εγκληματία, του Tom Ripley ο οποίος προσλαμβάνεται από έναν επιχειρηματία, προκειμένου να φέρει πίσω τον γιο του Dickie Greenleaf, ο οποίος εκμεταλλευόμενος το οικογενειακό εισόδημα έχει πάει στην Ιταλία προκειμένου να σπουδάσει ζωγραφική. Ο Tom αρπάζοντας την ευκαιρία του εύκολου χρήματος θα βρει τον Dickei στην Ιταλία, σύντομα όμως θα γοητευτεί από την πλούσια και ανέμελη ζωή του άσωτου ιού και θα προσπαθήσει να κάνει τα πάντα προκειμένου να την αποκτήσει και ο ίδιος.
Το πολλαπλό είδωλο του Ripley
Ο χαρακτήρας του Tom Ripley δεν είναι ένας πρωτάρης στον κόσμο της φαντασίας. Πρόκειται για μία δημιουργία της γνωστής λογοτέχνιδας μυστηρίου Patricia Highsmith, μία προσωπικότητα γνωστή τόσο για την πολυτάραχη ζωή της όσο και για τα ψυχολογικά θρίλερ που έγραφε. Η “Ριπλιάδα” -όπως ονομάστηκε μεταγενέστερα- αποτελείται από πέντε βιβλία. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι περιπέτειες του Τομ Ριπλεϊ μεταφέρθηκαν στις οθόνες μας. Ίσα-ίσα ο ήρωας μετράει πάμπολλες μεταφορές και μετενσαρκώσεις με την πιο παλιά του να ξεκινάει το 1960 με την ταινία Purple Moon και πρωταγωνιστή τον Alain Delon. Ακολούθησαν έπειτα οι ταινίες An American Friend του Wim Wenders, το Talented Mr. Ripley του 1999 με πρωταγωνιστή τον Matt Damon και το Ripley’s Game του 2002 με τον John Malkovich στον ρόλο του Ripley, ενώ ο ήρωας εμφανίστηκε και σε κάποιες τηλεοπτικές σειρές ανθολογικού χαρακτήρα μέσα στα χρόνια. Η φετινή του μεταφορά, όμως, αποτελεί την πρώτη επίσημη ενσάρκωσή του στο είδος της τηλεοπτικής σειράς, έστω και με τη μορφή του streaming. Η σειρά δημιουργήθηκε από τον Steven Zaillian γνωστό στο Hollywood ως τον σεναριογράφο ταινιών όπως το Irishman και το Schindler’s List, αλλά και ως σκηνοθέτη της πολύ καλής σειράς The Night Of. Η σειρά αποτελείται από 8 επεισόδια γυρισμένα με ασπρόμαυρη φωτογραφία επιστρέφοντας τον χαρακτήρα στα noir μονοπάτια που είχαν λείψει από τις τελευταίες μεταφορές του.
Ripley και Netflix: μία ιστορία αγάπης
Η επιτυχία της σειράς αποτελούσε από την αρχή ένα μεγάλο στοίχημα. Πρώτα από όλα γιατί δεν επρόκειτο για μια απευθείας παραγγελία της πλατφόρμας. Το Ripley ήταν μία σειρά που είχε ξεκινήσει γυρίσματα για λογαριασμό το Showtime, οι μεγάλες όμως απαιτήσεις της παραγωγής το ανάγκασαν να την “πασάρουν” στο Netflix. Στη νέα του στέγη το Ripley είχε να αντιμετωπίσει τις ανάγκες ενός ευρύτερου κοινού, το οποίο -κακά τα ψέματα- έχει πολύ συγκεκριμένες απαιτήσεις από αυτήν την πλατφόρμα. Κι όμως κατάφερε να ξεχωρίσει με πάρα πολύ αντισυμβατικά μέσα.
Πρώτα από όλα έχει έναν απίστευτα εθιστικό ρυθμό. Αργόσυρτος και με τα πρώτα επεισόδια να μη γεμίζουν πολύ το μάτι, καταφέρνει σιγά-σιγά, με υπομονή να κερδίσει τον θεατή με μία ιστορία η οποία ελίσσεται συνεχώς. Κάτι σαν τον πρωταγωνιστή της. Και εδώ ερχόμαστε στον άνθρωπο που κάνει αυτή τη σειρά να ξεχωρίσει. Ο λόγος φυσικά για τον αέρινο Andrew Scott (All of Us Strangers, Sherlock) ο οποίος εδώ ερμηνεύει έναν διαφορετικό αντιήρωα από αυτούς που τον έχουμε συνηθίσει. Καταφέρνει μέσα από το ανέκφραστο πρόσωπο του χαρακτήρα του να σου περάσει κάθε συναίσθημα που μπορεί να νιώθει εσωτερικά και ταυτόχρονα καταφέρνει να ερμηνεύσει έναν χαρακτήρα που μπορεί να τον μισείς αλλά ταυτόχρονα δεν μπορείς να σταματήσεις να τον υποστηρίζεις. Δίπλα του ξεχωρίζει η υπέροχη (όπως πάντα) Dakota Fanning (Once Upon a Time in Hollywood) και ο Johnny Flynn στον ρόλο του Dickie Greenleaf.
Το αισθητικό αποτέλεσμα έρχεται να ολοκληρώσει η σκηνοθεσία του Zailian, η οποία αποδίδει φόρο τιμής στο είδος του φιλμ νουάρ αλλά και στον κλασσικό ιταλικό κινηματογράφο. Οι επιρροές από τις ταινίες του Fellini, του Pasolini και του Sorrentino είναι εμφανείς σε όλη τη σειρά δίνοντας μία έντονη ευρωπαϊκή αίσθηση. Άλλωστε, τα μαγικά τοπία της Ιταλίας είναι ο δεύτερος πρωταγωνιστής της σειράς δείχνοντάς μας τον ήρωα να ταξιδεύει στα μήκη και τα πλάτη της ιταλικής χώρας και κάνοντάς μας έστω και εικονικά να ταξιδέψουμε κι εμείς λίγο μαζί του.
Το Ripley είναι μία σειρά η οποία καταφέρνει να παρασύρει τον θεατή μέσα από τον μεθυστικό ρυθμό του και την ενδιαφέρουσα ιστορία του και που αξίζει να επενδύσει κανείς σε αυτήν. Οι ερμηνείες του, η αισθητική του και η ιστορία του είναι σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο και προσφέρουν στον θεατή ένα ταξίδι γεμάτο αγωνία και ενδιαφέρον. Και όλα αυτά χωρίς να σου γεμίζει και ιδιαίτερα το μάτι. Όπως και ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλεϋ.
