Ο Guy Gavriel Kay δε χρειάζεται συστάσεις στο ελληνικό κοινό. Aπό τους πιο σταθερούς και αγαπημένους συγγραφείς φαντασίας, για πολλούς ο σημαντικότερος εν ζωή, συνεχίζει και εδώ και 30 χρόνια να μελετά πολιτισμούς και κουλτούρες και τις επαναγράφει σε κόσμους φαντασίας, για να μπορέσουμε να σταθούμε, με καθαρό μυαλό και απομακρυσμένοι από την οικειότητα που (μπορεί να) έχουμε μαζί τους, να τις εκτιμήσουμε.
Στο έργο του Τα Παιδιά του Ουρανού και της Γης (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Anubis και σε μετάφραση της Παρασκευής Λύκου), ο Kay επανέρχεται στον κόσμο των Σαραντινών Αυτοκρατορών (που απηχούν το Βυζάντιο) και των δυτικών εμπορικών Θαλασσοκρατιών, αλλά στο μέλλον τους, όπου πλέον κυριαρχούν στις Θάλασσες η σημαία του εμπορίου, και στα πεδία των μαχών οι θρησκευτικές και οικονομικές διαμάχες μεταξύ των πιστών του Ήλιου και των παιδιών του Ασάρ, που λατρεύουν τα αστέρια.
Ο κόσμος που πλάθει (και συνεχίζει να διανθίζει) ο Kay μας είναι οικείος γιατί είναι ουσιαστικά η πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και τα πρώτα ουσιαστικά χρόνια συνύπαρξης δύο πολιτισμών, αυτών της Δύσης, η οποία μπαίνει στην περίοδο της Αναγέννησης και της Ανατολής, η οποία ασκεί ταυτόχρονα τον ρόλο επεκτατικής δύναμης αλλά και της τεράστιας (και πολύ κερδοφόρας) αγοράς για τον πρώιμο καπιταλισμό που ξεπετιέται από τις μεσαιωνικές κλειστές πόρτες.
Ο Kay γνωρίζει τον κόσμο που αναλύει (ο ίδιος φανατικός ιστορικός μελετητής) και, πολύ περισσότερο, γνωρίζει τις δυνάμεις που τον διαπλάθουν: στο παλάτι της Σερέσας, της τρομερής εμπορικής θαλασσοκρατίας που κάνει δουλειές με όλους, κρατώντας ψιθύρους και δηλητήρια ως όπλα, γιατί ξέρει πως τον νέο κόσμο τον κινούν τα κέρματα και όχι τα λόγια ή το φως των ουράνιων σωμάτων. Στο ακριτικό Σεντζάν, άγριοι άνθρωποι είναι έτοιμοι να πεθάνουν, μια χούφτα ενάντια σε μια τρομερή αυτοκρατορία ακριβώς ως θυσία για αυτό το φως, ενώ στα παλάτια του Σουλτάνου και του Βόρειου Αυτοκράτορα, οι πόλεμοι είναι περισσότερο μάχες υπομονής, λογιστικών, αλλά και τρομερής, μανιασμένης βίας ταυτόχρονα. Αυτός είναι ο νέος κόσμος που ανατέλλει, ενώ ένας ο προηγούμενος, ο μυστηριώδης, όπου ένιωθες το θάμα και μπορούσες να αγγίξεις με τα ακροδάχτυλά σου το ανοίκειο του θανάτου (και κάποιες φορές ακόμα να του μιλήσεις) δύει, μέσα από τη μάχη των δογμάτων και την απόλυτη κυριαρχία θρησκειών που διώχνουν ή μονοπωλούν τα θαύματα.
Tο ετερόκλητο πλήθος από ήρωες που δημιουργεί, ο καθένας με τις δικές τους προθέσεις, ιστορία και σκοπό, έχει, ως βασικότερη όλων αποστολή να μας ξεναγήσει σε αυτό το πολύπλοκο ψηφιδωτό που απλώνεται στη Σερεσινή Θάλασσα, ως πέρα, τα βάθη της Ασσυρίας. Έχοντας πλέον πολύ περισσότερη εμπειρία από το Υφαντό της Φιόναβαρ, όπου οι χαρακτήρες ήταν περισσότερο αρχέτυπα που απλά έψαχναν υλοποίηση, οι πρωταγωνιστές του βιβλίου έχουν την δική τους υπόσταση, θέλω και δαίμονες που τους κυνηγούν. Οι επιλογές είναι δικές τους και, κοιτώντας το από που προέρχονται, βγάζουν το δικό τους νόημα, ακόμα και αν αντικρούουν τις προσδοκίες του αναγνώστη. Και, σε αντίθεση με άλλα έργα του ίδιου, δεν είναι όλοι σε θέσεις να αλλάξουν την πορεία που έχει πάρει ο κόσμος. Αντίθετα, είναι έρμαια των ίδιων δυνάμεων που δημιουργούν και ρίχνουν αυτοκρατορίες: των οικονομικών δυνάμεων που αυξάνονται μέρα με τη μέρα (και που συσσωρεύονται στα χέρια λίγων), του παραληρήματος της θρησκείας και της πίστης που καλλιεργούν οι ίδιοι αυτοί λίγοι και, τελικά, των γήινων επιθυμιών τους. Κύματα σε έναν ωκεανό αλλαγών, όπου για μια στιγμή λάμπουν και μετά παρασύρονται.
Ο Kay φαίνεται ότι έχει ερωτευτεί παράφορα τον κόσμο αυτό και, ίσως, το γεγονός ότι οι χαρακτήρες του δεν έχουν απόλυτη προσοχή του να ξενίσει κάποιου αναγνώστες που έψαχναν μια πιο προσωποκεντρική ιστορία ή, άλλη μία αφήγηση για το ταξίδι του ήρωα. Όμως αυτό, ακόμα και αν κάποιος μπορεί να το βρει στις σελίδες των Παιδιών, δεν αποτελεί ποτέ το κεντρικό θέμα.
Ο Kay είναι ένας μαγικός δημιουργός, ακόμα και όταν η μαγεία στον κόσμο του πεθαίνει. Έτσι ο αναγνώστης θα απολαύσει έναν ρέοντα λόγο, γεμάτο κατανόηση, ανθρωπιά και υψηλή μαεστρία.
Επιλογικά, οι φίλοι του φανταστικού αλλά και της Ιστορίας θα βρουν μια ιστορία αλλαγών στις σελίδες των Παιδιών του Ουρανού και της Γης, και θα νιώσουν, για άλλη μία φορά, πώς είναι όταν νέοι κόσμοι γεννιούνται αλλά οι παλιού αρνούνται να πεθάνουν…
