Οι origin stories στα comics πάντα τραβούν το βλέμμα του αναγνωστικού κοινού. Παρά το γεγονός ότι ειδικά για τους υπερήρωες πρώτης γραμμής αυτές οι πρώιμες ιστορίες είναι ευρέως γνωστές (κυρίως απ’ τις κινηματογραφικές τους μεταφορές), οι δημιουργοί comics διψούν να τις αφηγηθούν ξανά με το δικό τους τρόπο, προσθέτοντας κι αυτοί το λιθαράκι τους στο μύθο των δημοφιλών ηρώων των comics. Και για τους αναγνώστες αντίστοιχα είναι πάντοτε θελκτικό να ξαναγνωρίσουν τους ήρωές τους και να ανακαλύψουν νέες πτυχές του μύθου τους. Ειδικά για τους νέους αναγνώστες, που θέλουν να ξεκινήσουν να διαβάζουν τις ιστορίες ενός συγκεκριμένου υπερήρωα, αλλά έχουν χαθεί στο αχανές continuity των μηνιαίων runs, οι origin ιστορίες αποτελούν μία ιδανική πύλη για τον υπερηρωικό κόσμο των comics.
Μία τέτοια origin ιστορία είναι και το Superman: Year One, την οποία ανέλαβε να διηγηθεί ο Frank Miller ως μία αυτοτελή ιστορία που κυκλοφόρησε στο imprint του DC Black Label (εκεί που η DC εκδίδει τα τελευταία χρόνια τους πιο σκοτεινούς και «ενήλικους» τίτλους της) και η οποία κυκλοφορεί πλέον εδώ και λίγο καιρό στα ελληνικά απ’ τις εκδόσεις Anubis σε προσεγμένη μετάφραση των Χρήστου Κανελλόπουλου και Ηλία Τσιάρα. Φυσικά, απ’ την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε ο τίτλος το hype των φίλων των comics εκτοξεύτηκε στα ύψη, καθώς ο Frank Miller είναι ένας απ’ τους σημαντικότερους εν ζωή δημιουργούς comics, ο οποίος μάλιστα κάτω από τον ίδιο τίτλο («Year One») έχει αφηγηθεί μία απ’ τις πιο κλασσικές origin ιστορίες του Batman. Μάλιστα οι δύο ήρωες (Batman και Superman) είχαν έρθει αντιμέτωποι στο κλασσικό comic αριστούργημα του Frank Miller, το Dark Knight Returns και υπήρχε εξ’ αρχής το σενάριο των fans ότι η ιστορία του Superman που θέλει να διηγηθεί ο Miller είναι η origin story του Superman που γνωρίσαμε στο Dark Knight Returns. Σαν κερασάκι στην τούρτα ήρθε η συνεργασία του Miller με τον John Romita Jr. στην εικονογράφηση του τίτλου.
Ο Miller χώρισε την ιστορία του σε τρία τεύχη. Στο κάθε τεύχος αφηγείται μία διαφορετική περίοδο των πρώτων χρόνων του Clark Kent στη Γη. Απ’ την πρώτη στιγμή που μωρό – πρόσφυγας έφτασε στη Γη απ’ τον αφανισμένο πλανήτη Krypton μέχρι την ημέρα που ξεκίνησε το ταξίδι για την Metropolis, μέσα σε 200 σελίδες μας διηγείται πώς από τον χαρισματικό Clark Kent του Smallville προέκυψε ο θρυλικός Superman. Ο Miller επανέρχεται σε κλασσικά μοτίβα της origin story του Superman, όμως επιχειρεί και να καινοτομήσει προσθέτοντας νέες πτυχές σε αυτήν την λιγότερο γνωστή περίοδο της ζωής του ήρωα. Ίσως την πιο πρωτότυπη πινελιά την έδωσε στο δεύτερο τεύχος όπου τοποθετεί τον Clark στον στρατό με την πεποίθηση ότι με αυτόν τον τρόπο μπορεί να εκπληρώσει την επιθυμία του πατέρα του να κάνει καλύτερο τον κόσμο. Ο Clark σε εκείνη τη φάση της ζωής του έχει μάθει να συγκρατεί τις δυνάμεις του, να μην τις επιδεικνύει, να μην προσπαθεί να ξεχωρίσει και γι’ αυτό φαντάζει λογικό να προσπαθεί να γίνει κομμάτι ενός συνόλου, το οποίο θα βοηθήσει με τις ιδιαίτερες ικανότητές του να πετύχει το στόχο του.
Το πρόβλημα με την ιστορία που αφηγείται ο Miller στα δύο πρώτα τεύχη δεν είναι τόσο οι επιλογές του για τον Clark (αν και χωράει αρκετή συζήτηση ο ουδέτερος τρόπος αντιμετώπισης του αμερικάνικου στρατού), όσο το γεγονός ότι αποτελούν ως επί το πλείστον τυπικές ιστορίες, που ακολουθούν τα κλασσικά μοτίβα του είδους τους, στα οποία η παρουσία του Clark μοιάζει σε στιγμές σχεδόν διακοσμητική. Ειδικά το πρώτο τεύχος είναι μία τυπική teen αφήγηση, που διαδραματίζεται σε ένα σχολείο της αμερικάνικης επαρχίας. Οι έρωτες, οι φιλίες, οι αντιζηλίες, το bullying και το αμερικάνικο ποδόσφαιρο είναι κάποια απ’ τα βασικά συστατικά του τεύχους. Ο Clark γίνεται φίλος των πιο ντροπαλών παιδιών, εκείνων που συχνά περνούν απαρατήρητα απ’ τους σχολικούς διαδρόμους και που μετατρέπονται στους κύριους στόχους του bullying απ’ τις βίαιες παρέες των σχολείων. Έτσι ο Clark, χωρίς να θέλει να αποκαλύψει τις υπερφυσικές ικανότητές του, γίνεται υπερασπιστής των φίλων του και εχθρός των τραμπούκων.
Αντίστοιχα και στο δεύτερο τεύχος, στο μεγαλύτερο κομμάτι του οποίου μας διηγείται την εκπαίδευση του Clark στον αμερικάνικο στρατό, η εξέλιξη είναι αρκετά προβλέψιμη, ενώ απουσιάζει και η πρωτοτυπία στην αφήγηση της καθημερινότητας του στρατού. Παρ’ όλο που ο Superman δεν είχε βρεθεί ξανά στο παρελθόν στον αμερικάνικο στρατό, το πέρασμά του από αυτόν δεν ήταν τελικά ιδιαίτερα αξιοσημείωτο. Μάλιστα, το γεγονός ότι τη μόνη φορά που παρουσιάζεται ο αμερικάνικος στρατός στο πεδίο της δράσης βρίσκεται αντιμέτωπος με μουσουλμάνους τρομοκράτες προδίδει τις ιδεολογικές εμμονές που έχει αναπτύξει ο Frank Miller στα έργα του τα τελευταία χρόνια.
Ακόμα όμως και η επαναφήγηση των κλασσικών μοτίβων της origin ιστορίας του Superman γίνεται πολλές φορές με τρόπο ασταθή και βιαστικό. Στιγμές όπως η «υιοθεσία» του Clark απ’ τους Kent ή ο σχηματισμός της Trinity εκτυλίσσονται μέσα σε ελάχιστα καρέ, ακολουθώντας έναν γρήγορο ρυθμό που αφήνει πολλά κενά, μοιάζοντας να έχει μπει η αφήγηση σε fast forward. Ίσως αυτή είναι και μία συνέπεια του reboot μίας ιστορίας από αυτές που γνωρίζουν πλέον οι πάντες.
Ένα απ’ τα πιο αξιοπρόσεκτα στοιχεία της ιστορίας του Miller είναι ότι σε κάθε φάση της ζωής του Clark τον συνδέει και με ένα διαφορετικό ερωτικό ταίρι. Ενώ εμείς έχουμε στερεοτυπικά συνδεδεομένο τον Clark Kent με τη Lois Lane, ο Miller θέλει να μας διηγηθεί το παρελθόν του ήρωα και να μας υπενθυμίσει ότι είναι απόλυτα φυσικό ο Clark να είχε ερωτικές περιπέτειες και πριν φτάσει στη Metropolis και γνωρίσει τη Lois. Έτσι κάθε τεύχος συνδέει τον Clark και με μία διαφορετική γυναίκα, ενώ προφανώς στο τρίτο τεύχος κάνει την εμφάνισή της για πρώτη φορά η Lois, αλλά και η Wonder Woman, η οποία επίσης έχει υπάρξει ερωτική σύντροφος του Superman σε κάποιες comic ιστορίες του παρελθόντος. Βέβαια ας μην ξεχνάμε ότι ο έρωτας του Clark για την Lois έδωσε την ιδέα στον Tom Taylor να δημιουργήσει το Injustice, μία σειρά comics όπου με αφορμή την δολοφονία της Lois ο Superman μετατρέπεται σε βίαιο δικτάτορα που προσπαθεί να επιβάλλει την εξουσία του σε όλο τον πλανήτη.
Όσον αφορά το σχέδιο του John Romita Jr., (Daredevil: Man without Fear, Eternals: Το Ξύπνημα των Θεών, Wolverine: Δημόσιος Κίνδυνος) χωρίς να εντάσσεται στις κορυφαίες στιγμές της καριέρας του, παραμένει εντυπωσιακό στα μεγάλα καρέ και αξιοπρόσεκτο ακόμα και στα πιο τυπικά σημεία της αφήγησης. Ο έμπειρος σχεδιαστής ακολουθεί τη ροή της αφήγησης του Miller και προσαρμόζει αξιόλογα το σχέδιό του στις αλλαγές αυτού. Το πιο ενδιαφέρον σημείο της δουλειάς του είναι η σχεδιαστική αποτύπωση της ωρίμανσης του Clark, η εξέλιξη της μορφής του από τον έφηβο μαθητή του Smallville στον θρυλικό υπερήρωα.
Τελικά το Superman: Year One είναι ένα comic που διαβάζεται μεν ευχάριστα αλλά δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες που είχε χτίσει όταν ανακοινώθηκε. Αντιθέτως την ίδια χρονιά (το 2019) με λιγότερο θόρυβο είχε κυκλοφορήσει κι ένα άλλο origin του Ανθρώπου από Ατσάλι, το «Man and Superman» του Marv Wolfman, στις σελίδες του οποίου διαβάζουμε μία απολαυστική επαναφήγηση των πρώτων χρόνων του ήρωα. Δυστυχώς το Superman: Year One είναι άλλο ένα απ’ τα comics του Frank Miller με τα οποία προσπαθεί να επαναλάβει επιτυχίες του παρελθόντος του. Με το Year One προσπάθησε να δημιουργήσει ένα origin story αντάξιο του Batman: Year One, όπως αντίστοιχα τα προηγούμενα χρόνια έχει προσπαθήσει να επαναλάβει κι άλλες παλιότερες επιτυχίες του, μεταξύ των οποίων είναι το Dark Knight Returns και οι 300. Σε καμία από αυτές τις νέες δημιουργίες του δεν κατάφερε να ξαναβρεί τον παλιό εαυτό του και σίγουρα αυτή είναι μία δυσάρεστη είδηση για τους αναγνώστες των comics, επειδή ο Miller είναι ένας θρύλος των comics, σημάδεψε μία ολόκληρη γενιά δημιουργών στα ‘80s και τα 90’s, αλλά δυστυχώς σήμερα δείχνει να έχει στερέψει από νέες ιδέες.
