Όσο περνάει ο καιρός, τόσο το Netflix μας εκπλήσσει ευχάριστα. Μετά το Mindhunter, το Punisher, το Black Mirror και το Stranger Things σκυτάλη παίρνει το Dark. Το Dark λοιπόν είναι μια Γερμανική σειρά που διαδραματίζεται στο σήμερα σε μια μικρή πόλη και μέσω δύο εξαφανίσεων μας γυρίζει πίσω στο χρόνο και συγκεκριμένα στο 1986 (και όχι μόνο). Για την συγκεκριμένη σειρά το να γυρίσουμε πίσω στον χρόνο δεν είναι μια απλή υπόθεση και σίγουρα δεν γίνεται με μία απλή αναδρομή. To Netflix τολμάει και δοκιμάζει κάτι διαφορετικό. Αν αναλογιστούμε το πάθος και την λατρεία των Αμερικάνων για τα δικά τους προϊόντα και Show, το να γυρίσεις μια σειρά στην Γερμάνια, με όχι γνωστούς-Αμερικάνους ηθοποιούς στα γερμανικά (δηλαδή στην Αμερική προβάλλεται με υπότιτλους) είναι ΡΙΣΚΟ. Αυτό το ρίσκο πήρε το Netflix και δικαιώθηκε.Η Ευρωπαϊκή ατμόσφαιρα (που ίσως είναι και πιο οικεία στα μάτια μας) είναι κάτι που λείπει, είναι κάτι που δεν βλέπουμε συχνά και είναι κάτι που θα θέλαμε μία φορά να δούμε στον φακό! Το Dark αυτό μας το προσφέρει τέλεια.
Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια ήσυχη κωμόπολη της Γερμανίας, το Γουίντεν, με της εξαφάνιση ενός μικρού παιδιού της περιοχής. Η εξαφάνιση του μικρού Mikkel, πυροδοτεί ένα ντόμινο γεγονότων-αποκαλύψεων για το παρελθόν της πόλης, αλλά και κάποιων, απλών ανθρώπων. Αυτό θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ένα φαινομενικά απλό σενάριο που το έχουμε δει σε εκατοντάδες ταινίες ή σειρές και απλά δεν μας κάνει πια αίσθηση. Το Dark ξεφεύγει όμως από κλασσικό μοτίβο “σειράς μυστηρίου” και εκεί που νομίζεις ότι έχεις καταλάβει τι γίνεται, απλά ξανά όλα περιπλέκονται. Είναι μία καλά δομημένη σειρά με καλή σκηνοθεσία, ενώ η μουσική με όμορφο τρόπο δίνει ένταση στις σκηνές και πλαισιώνει τα πανέμορφα τοπία. Ένα στοιχείο που αξίζει κανείς να αναφέρει είναι το cast και πιο συγκεκριμένα οι ηθοποιοί. Οι ηθοποιοί όπως είπα και πιο πάνω δεν είναι γνωστοί Αμερικανοί, αναγνωρισμένοι στην δουλειά τους, ικανοί να αναστρέψουν μια δύσκολη σκηνή της σειράς, αυτό από την αρχή ήταν ρίσκο για όλη την παραγωγή του Netflix, που δεν στάθηκε ικανό να χαλάσει το όλο σενάριο.
Το παιχνίδια που κάνει η σειρά σε σχέση με τον χωροχρόνο είναι απλά εξωφρενικά, ικανά να ερμηνεύσουνε την θεωρία της σχετικότητας με μία διαφορετική ματιά, ακόμα πιο περίεργη, ακόμα πιο χαοτική. Για αυτό το λόγο το Dark δεν σε κάνει να νιώθεις ότι πατάς σταθερά, από την μία στιγμή στην άλλη, τα πάντα ανατρέπονται, τα πάντα καταρρέουν, αυτό που παίζει ρόλο στο Dark, δεν είναι το που, αλλά το πότε. Με την απαραίτητη σκοτεινή παλέτα, την αργή μουσική και την ωμή απεικόνιση νεκρών ζώων, το Dark σκιαγραφεί μια άρρωστη πόλη, με παράξενο παρελθόν και κατοίκους ενσωματωμένους στον φόβο(απόλυτα λογικό), αρνούμενοι να αντιμετωπίσουν αυτό που περνάει μπροστά από τα μάτια τους. Η αλήθεια που θα πρέπει να αντιμετωπίσουν, κάθεται σαν βαρίδι πάνω τους, καθώς πρέπει να πάρουν αποφάσεις που θα έχουν ΤΕΡΑΣΤΙΟ κόστος στην προσωπική τους ζωή.
Τελευταίο στοιχείο που αξίζει να συζητηθεί είναι η ομοιότητα του Dark με το Stranger Things. Η αλήθεια είναι ότι στα 2 πρώτα επεισόδια του Dark σίγουρα όλοι σκεφτήκαμε τα κοινά τους στοιχεία, που είναι αρκετά. Οι ίδιοι οι δημιουργοί άλλωστε δήλωσαν: «Είναι υπέροχο πως η σειρά βγαίνει τώρα, καθώς το κοινό που βλέπει Stranger Things θα ενδιαφερθεί σίγουρα για τη σειρά μας. Το αν δύο σειρές μοιάζουν όμως δεν κρίνεται από το αν και στις 2 έχουν εξαφανιστεί παιδιά ή κυκλοφορούν με ποδήλατα. Η πορεία του Dark αλλάζει κατεύθυνση και απομακρύνεται από την ωραία ατμόσφαιρα και τα έξυπνα αστεία του Stranger Things και αποκτά στοιχεία θρίλερ και οικογενειακού δράματος που αλλάζει εντελώς την γεωμετρία αυτών των δύο. Το Dark είναι μια σειρά που αξίζει να αγκαλιαστεί από όλους γιατί είναι κάτι τελείως διαφορετικό και κάτι που δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε. Αυτό που σου διδάσκει το Dark είναι ότι : ο χρόνος και ο χώρος, είναι μία μελωδία που δεν ακούν τα αυτιά μας.
