Και ήρθε η στιγμή για μια από τις πιο γουστόζικες και αισιόδοξες ταινία της Ghibli σε σκηνοθεσία Hayo Miyazaki.
Πρώτα βάλτε όμως των μουσική από το soundtrack της ταινίας και διαβάστε μετά.
(https://www.youtube.com/watch?v=UwxatzcYf9Q&ab_channel=ghibliggy)
Σε έναν κόσμο από παραμύθι με χρώματα και πλάνα που θυμίζουν νεοκλασσική κεντρική Ευρώπη, η πρωταγωνίστρια Σόφη είναι ένα απλό και χαμηλών τόνων κορίτσι. Οι εικόνες της ταινίας μας έχουν ήδη μαγέψει. Βρισκόμαστε πια στον μυστήριο κόσμο, αυτόν όπου όλα είναι σκηνοθετικά και εκ πρώτης όψεως πανέμορφα.
Η περιπέτεια μας ξεκινά, όταν η Σόφη δέχεται την βοήθεια ένας γοητευτικού μάγου, του Χόουλ για να αποφύγει κάποιους τραμπουκοφύλακες. Δυστυχώς για την ίδια, μια μάγισσα (ερωτευμένη με τον Χόουλ) της ρίχνει κατάρα, μετατρέποντας την σε γριά γυναίκα. Έτσι πορευόμαστε με τη μη συμβατική πρωταγωνίστρια – είναι γυναίκα, γριά, άσχημη- αλλά βλέπουμε κάτι πολύ όμορφο για τον χαρακτήρα της, απλώς προχώρα.
Εξάλλου, από τις κύριες θεματικές της ταινίας είναι η ομορφιά και η ασχήμια από όλες τις απόψεις. Ακολουθώντας την Σόφη, ακολουθούμε ένα άτομο που νιώθει άσχημο σε ένα κόσμο όμορφων. Το λέει και ίδια πολλές φορές: «Είμαι η άσχημη». Η καλοσύνη της και η αποφασιστικότητά της είναι κυριολεκτικά ο μόνες της δυνάμεις σε ένα κόσμο με μάγια, ξόρκια και τέρατα. Αυτή είναι και η «ομορφιά» της.
Με σκοπό να λύσει τα μάγια, εντοπίζει με τη βοήθεια ενός μαγεμένου σκιάχτρου, το εκκεντρικό, κινούμενο κάστρο του Χόουλ και αυτοπροσλαμβάνεται ως οικιακή του βοηθός. Εκεί γνωρίζει το αερικό/φωτιά του σπιτιού, Κάλσιφερ και τον μικρό μαθητευόμενο μάγο, Μαρκλ, και κάπως-κάπως φτιάχνει το σπιτικό της.
Πραγματικά οι πράξεις της Σόφης με εμπνέουν προσωπικά, διότι είναι μαθήματά self-help που ήρθανε νωρίς. Πίστευε τον εαυτό σου, να έχεις ένα καθαρό σπίτι, να τρώς σωστά, να φροντίζεις αυτούς που αγαπάς και να κάνουμε μικρές πράξεις καλοσύνης – όπως να σταματάμε έναν πόλεμο -.
Ωστόσο δεν είναι όλα μέλι γάλα και βεβαίως, η Ghibli έχει φροντίσει να ενσωματώσει και το σκοτεινό στοιχείο του πολέμου καθώς και πτυχές ανθρώπινης κακίας. Εικόνες μαχών, τέρατα, κλάματα και προδοσία μας τσιγκλάνε και γυρνάνε στην πραγματικότητα. Εμείς ακολουθούμε τη Σόφη και ελπίζουμε στους άλλους καθώς θα κάνει τα πάντα για να βοηθήσει και μεταμορφώνει τις ζωές τους.
Μάλιστα για να βοηθήσει τον Χόουλ που αποφεύγει το «καθήκον» του ως μάγος να πολεμήσει, η Σόφη αναγκάζεται να εμφανιστεί ενώπιον του βασιλιά ως η γριά μητέρα του και να τον δικαιολογήσει. Κοινώς, ο Χόουλ την μπλέκει χειρότερα, αλλά εκεί συναντά πάλι την μάγισσα μεταξύ άλλων νέων προσώπων.
Η ομορφιά του κόσμου αυτού κυριαρχείται από μελαγχολία, την οποία αντιπροσωπεύει μερικώς ο άλλος ήρωας μας Χόουλ. Σε αντίθεση με την Σόφη έχει αρνητικά όπως δειλία, ναρκισσισμό και υπερβολή αλλά βοηθάει την Σόφη και βλέπει την αληθινή της ομορφιά. Και ναι το “Howl’s Moving Castle” είναι ένα παραμύθι για την εσωτερική ομορφιά και τις σχέσεις.
Πέρα από τον ονειρικό κόσμο, με το μαγικό φρούριο που περπατάει, με πρόσβαση σε πολλούς φανταστικούς προορισμούς, έχουμε να ζηλεύουμε μια περίεργη οικογένεια. Το στούντιο Ghibli φυσικά και παραδίδει λεπτομέρεια σε τοπία, κινήσεις και λάμψεις.
Στο τέλος της ταινίας έχουμε *SPOILER* ένα παραμυθένιο, χαρούμενο τέλος. Ο Χόουλ σταματά να υπέρ-νοιάζεται για την εξωτερική του εμφάνιση και η Σόφη καταλαβαίνει την ομορφιά της. Η ταινία κλείνει με αυτούς, αγκαλιασμένους και ερωτευμένους, την νέα τους οικογένεια και το ανακαινισμένο τους κινούμενο κάστρο.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να ξαναδείτε την συγκεκριμένη ταινία και δη για τα συναισθήματα που μας ξυπνάει. -Πως χάνουμε τον εαυτό μας. -Πως να μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας. Για μια ακόμη φορά φίλοι, οικογένεια και έρωτες είναι η μαγεία της Ghibli.
Μαθαίνουμε, εμείς οι ίδιοι, να προχωράμε. Το κύριο θέμα βλέπουμε ότι είναι η μεταμόρφωση, η αλλαγή. Όλοι μεταμορφώνονται μεταμφιέζονται. Η πόρτα αλλάζει προορισμούς, το σπίτι μέσα έξω, ο κόσμος περνάει από πόλεμο σε ειρήνη. Και οι άνθρωποι αλλάζουν, επίσης μέσα έξω είτε είναι από ξόρκια είτε από πείσμα.
Τέλος, πρέπει να αναφέρουμε ότι η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο από την Diana Wynne Jones και πρόκειται για τριλογία. Υπάρχουν αρκετές διαφορές μεταξύ βιβλίων και ταινίας, αλλά αν είστε λάτρεις της ταινίας σας τα προτείνουμε ανεπιφύλακτα.
