Αν και δεν ακούγεται πολύ συχνά, ο χαρακτήρας του Swamp Thing είναι ένας απ’ τους επιδραστικότερους στο χώρο των κόμικς, κυρίως χάρη στις η ιστορίες που έγραψε για εκείνον ο σπουδαίος Alan Moore, ιστορίες οι οποίες ουσιαστικά έβαλαν τις βάσεις για τη γιγάντωση των ανεξάρτητων εκδοτικών του μέσου, όπως η Image και η Vertigo. Παρ’ ότι λοιπόν εξαιρετικά σημαντικός για τα υπερηρωικά και μη κόμικς, ο συγκεκριμένος χαρακτήρας ελάχιστα μας έχει απασχολήσει στα υπόλοιπα μέσα, κινηματογραφικά ή τηλεοπτικά. Πέρα από κάτι αμφιβόλου ποιότητας ταινίες της δεκαετίας του ’80 και μια animated σειρά, δεν είχε ξαναγίνει κάποια κίνηση για μεταφορά του έξω από τις σελίδες των κόμικς. Πρόσφατα, αυτή η κατάσταση άλλαξε, όταν η DC ανακοίνωσε μια σειρά με πρωταγωνιστή τον συγκεκριμένο χαρακτήρα, η οποία θα προβαλλόταν στην πλατφόρμα της εταιρίας και θα ήταν σε παραγωγή του James Wan (Aquaman, Saw). Και μπορεί η σειρά να έκανε πρεμιέρα πριν λίγες εβδομάδες, αλλά μερικές μέρες αργότερα ανακοινώθηκε πως η DC δεν έδωσε το πράσινο φως στη σειρά, οπότε η πρώτη σεζόν της θα είναι και η τελευταία. Παρ’ όλα αυτά, εμείς είδαμε τα δύο πρώτα επεισόδια μιας σειράς που κόπηκε άδοξα με την ελπίδα πως θα βρεθεί κάποιος πρόθυμος μηστήρας τη συνεχίσουν (φήμες λένε πως το ΗΒΟ και το CW έχουν εκδηλώσει ήδη ενδιαφέρον.
Η επιστήμονας Abby Arcane (Crystal Reed) καλείται να επιστρέψει στην κωμόπολή της, την Marais στη Louisiana για να ερευνήσει έναν ιό, ο οποίος διαδίδεται με ταχύτατους ρυθμούς και φαίνεται να σχετίζεται με κάποιον -άγνωστο προς το παρόν- τρόπο με τον τοπικό βάλτο. Η υποδοχή της όμως μετά από τόσα χρόνια δεν είναι και η πιο φιλόξενη, αφού κάποια άτομα ισχύος δεν την συμπαθούν εξαιτίας ενός τραγικού γεγονότος που όλοι μπορούν να ξεχάσουν, αλλά λίγοι τα καταφέρνουν. Μια αναπάντεχη φιλική φιγούρα θα αποδειχθεί ένας άλλος επιστήμονας, ο Alec Holland (Andy Bean), ο οποίος μπορεί να μην είναι της περιοχής -κυκλοφορεί με σανδάλια και σορτς!- αλλά ερευνεί και εκείνος το ίδιο φαινόμενο με την Abby. Οι δυο τους όχι μόνο θα αναπτύξουν μια εξαιρετική επαγγελματική σχέση, αλλά θα αρχίσουν να αναπτύσσουν και συναισθήματα ο ένας για τον άλλον. Δυστυχώς όμως, πριν προλάβουν να εκφραστούν, ο Alec θα βρεθεί στον βυθό του βάλτου ύστερα από απόπειρα δολοφονίας. Βέβαια, αντί να χάσει τη ζωή του, θα μετατραπεί στο Swamp Thing, οπότε κατά μια έννοια, ο έρωτας τους μπορεί ακόμα να εκπληρωθεί με κάποιον παράδοξο τρόπο.
Η μεταμόρφωση του Alec Holland σε Swamp Thing μας στερεί την παρουσία ενός πραγματικά χαρισματικού ηθοποιού, ο οποίος ερμηνεύει τον χαρακτήρα του με αβίαστα κουλ ύφος, πείθοντας παράλληλα πως πρόκειται για έναν χαρισματικό επιστήμονα. Θα ήταν κρίμα η σειρά να μην τον αξιοποιήσει κάπως στα επεισόδια που απομένουν μιας και η παρουσία του ήταν πραγματικά απολαυστική, αλλά ακόμα και αν δεν εκπληρωθεί η ευχή μας, θα έχουμε την Crystal Reed, η οποία αποδεικνύεται αρκετά ικανή στον ρόλο της. Ο χαρακτήρας της πρέπει να ισορροπεί ανάμεσα στη δυναμικότητα και την ευαισθησία και η αλήθεια είναι πως η ηθοποιός τα καταφέρνει περίφημα και στις δύο περιπτώσεις.
Αυτό όμως που ξεχωρίζει το Swamp Thing απ’ τις υπόλοιπες υπερηρωικές σειρές (και ταινίες) είναι το ύφος της, αφού σπάνια συναντάμε πλέον σειρές/ταινίες του είδους που τολμάνε να μπουν στα χωράφια (ή στα βρώμικα νερά) του τρόμου. Μέχρι στιγμής, η αισθητική προσέγγιση καλύπτει όλα τα κλισέ του είδους. Σκοτεινή ατμόσφαιρα, ομίχλη, πράσινα φίλτρα. H σκηνοθεσία του Len Wiseman (Underworld, Live Free or Die Hard), παρ’ ότι αρχικά προκαλεί μια ανησυχία, λόγω του βιογραφικού του Wiseman, τελικά αποδεικνύεται ορεξάτη, παρουσιάζοντας μερικές έξυπνες ιδέες, ενώ φαίνεται να αντιστέκεται σθεναρά στην κλισέ γοητεία των jump scares. Αξίζει επίσης να σημειωθεί, πως έχει αποφευχθεί σε μεγάλο βαθμό η χρήση ψηφιακών εφέ, επιλογή που πάντα κερδίζει τις εντυπώσεις στο είδος του τρόμου και που στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει ως αποτέλεσμα την εκπληκτική εμφάνιση του Swamp Thing, που διαγράφει μια για πάντα από τη μνήμη μας τις παλιότερες απόπειρες απεικόνισης του στο κινηματογραφικό πανί.
Μέχρι στιγμής, η σειρά δεν έχει να επιδείξει κάτι τρομερό, ούτε στον τρόμο, ούτε στο σενάριο. Η μορφή του Swamp Thing έχει κάνει περιορισμένες εμφανίσεις κι αυτές όχι ιδιαίτερα μεγαλειώδης, αλλά υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις πως όσο προχωράνε τα επεισόδια ο τρόμος θα ενταθεί, οι νύξεις για την περιβαλλοντική καταστροφή απ’ την ελίτ της περιοχής θα βρεθούν στο επίκεντρο της πλοκής και εν τέλει, η σειρά θα μας προσφέρει κάτι, έστω και μικρό, απ’ τις σπουδαίες ιστορίες του Alan Moore. Δύσκολα, θα επηρεάσει το μέσο όπως έκαναν εκείνες οι ιστορίες, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως εμείς δεν θα περάσουμε καλά!
