Η κατάσταση με το Star Wars είναι η αλήθεια ότι έχει αρχίσει να κουράζει. Αυτή ήταν η πρώτη σκέψη που μου πέρασε από το μυαλό όταν άρχισα να παρακολουθώ τη νέα σειρά ενός από τα πιο αγαπημένα franchises της μαζικής κουλτούρας. Αυτή τη φορά το νέο εγχείρημα αφορούσε την Ahsoka, έναν χαρακτήρα που ο κόσμος έμαθε και αγάπησε μέσα από τηνanimated σειρά The Clone Wars και Rebels. Το 2020 ο χαρακτήρας έκανε την live action εμφάνισή της στον δεύτερο κύκλο της σειράς Mandalorian προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος και για τη δικιά της live action σειρά. Έτσι τρία χρόνια αργότερα είδαμε από τους δείκτες του Disney+ τη σειρά Ahsoka, η οποία αν και κάνει κάποια πράγματα αρκετά ικανοποιητικά, δυστυχώς είναι ακόμα ένα spin off ενός spin off… Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Η ιστορία ακολουθεί την Ahsoka Tano, μετά από τα γεγονότα των Rebels στην προσπάθειά της να αντιμετωπίσει μία νέα απειλή που έχει προκύψει στον γαλαξία μετά την πτώση της Αυτοκρατορίας. Κατά τη διάρκεια της περιπέτειάς της θα βρεθεί με παλιούς γνωστούς της και θα προσπαθήσει να εξιλεωθεί για τις πράξεις του παρελθόντος της. Η Rosario Dawson (Luke Cage, Dopesick) επέστρεψε στον ομώνυμο ρόλο, ενώ πολλοί από τους χαρακτήρες που οι fans είχαν γνωρίσει από το Rebels θα κάνανε την πρώτη τους live action εμφάνιση. Πολλοί, λοιπόν, ήταν οι λόγοι που περιμέναμε το Ahsoka, όμως η αλήθεια είναι ότι αν και η σειρά κάνει πολύ καλά αυτό που πρέπει, δυστυχώς έρχεται να βάλει το δικό της λιθαράκι στην παθογένεια που αντιμετωπίζουν οι σειρές του Star Wars. Τα τελευταία χρόνια, το συγκεκριμένο franchise ακολουθώντας την τακτική του MCU και ορμώμενο από τις ελευθερίες που του δίνει η πλατφόρμα του Disney+ έχει ξεκινήσει να δημιουργεί ένα αχανείς τηλεοπτικό και κινηματογραφικό σύμπαν. Άλλωστε με τη δημιουργία της sequel τριλογίας το παλιό continuity διαλύθηκε δίνοντας έτσι άπειρη ελευθερία στους εγκέφαλους της Disney να ξαναδημιουργήσουν το σύμπαν του Star Wars από την αρχή. Έτσι λοιπόν μικροί και μεγάλοι χαρακτήρες των ταινιών και όχι μόνο άρχισαν να αποκτούν τις δικές τους ιστορίες σε μια προσπάθεια της Disney να ξεζουμίσει το Star Wars μέχρι το μεδούλι του. Βέβαια η Ahsoka αποτελεί έναν πολύ αγαπημένο ήρωα του franchise, επομένως η δημιουργία της δικής της μίνι-σειράς (αλλά και η επική της εμφάνιση στο Mandalorian) είχε κάνει τους φανς να ανυπομονούν. Και η αλήθεια είναι ότι η σειρά δεν είναι άσχημη. Με τον ultra-nerd Dave Filoni στο τιμόνι αλλά και το σενάριο της σειράς, παρακολουθούμε μία ωραία ιστορία με ενδιαφέρουσες ανατροπές, ωραία παραγωγή και συμπαθέστατες ερμηνείες. Η Rosario Dawson δείχνει να απολαμβάνει την ενσάρκωση του πρωταγωνιστικού ρόλου της σειράς ενώ υπάρχει και ένα επεισόδιο κάπου στη μέση το οποίο θα προσφέρει δάκρυα σε κάθε μυημένο φαν του Star Wars. Όμως το γενικό αποτέλεσμα είναι δυστυχώς άψυχο. Και αυτό συμβαίνει γιατί η σειρά υποφέρει από το γεγονός ότι δεν υπάρχει κάτι που να την κάνει να ξεχωρίζει ιδιαίτερα.
Και αυτό είναι ένα γενικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Star Wars. Ίσως με εξαίρεση τον πρώτο κύκλο του Mandalorian και το εξαιρετικό Andor όλες οι υπόλοιπες σειρές αποτελούν απλά spin off ιστορίες που προετοιμάζουν το έδαφος για κάτι άλλο. Βλέποντας κανείς το Ahsoka έχει την αίσθηση ότι παρακολουθεί ένα ενδιαφέρον side-quest σε ένα RPG game. Η σειρά έρχεται να κλείσει τις τρύπες που είχαν δημιουργηθεί από το τέλος του Rebels, προσφέροντας εξαιρετικές δόσεις fan service στον θεατή προσφέροντας όμως ένα γενικό αποτέλεσμα το οποίο δε θα το θυμόμαστε ιδιαίτερα μετά από λίγο καιρό. Και αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα του Star Wars το οποίο φαίνεται να έχει μετατραπεί σε ένα ανελέητο ξεζούμισμα το οποίο προϋποθέτει από τον θεατή να έχει παρακολουθήσει όλα τα τεκταινόμενα του σύμπαντος αυτού προκειμένου να απολαύσει τη σειρά στο έπακρο. Και παρόλο που το Ahsoka μας δίνει κάποιες πολύ συγκινητικές στιγμές που ανανεώνουν το lore του Star Wars, η αλήθεια είναι ότι καταλήγει να είναι μία από τα ίδια. Δηλαδή, άλλη μια Star Wars σειρά χωρίς κάποια μεγάλη πρωτοτυπία, η οποία θα ξεχαστεί όταν βγει η επόμενη σειρά, δίνοντάς μας έτσι την πεποίθηση δυστυχώς ότι το Star Wars καταλήγει περισσότερο να είναι μικρά απολαυστικά side quests παρά ένα συναρπαστικό campaign.
